ഛിന്നമസ്ത

സ്വയം ശിരഛേദം ചെയ്യുന്ന ഒരു ദേവി എങ്ങനെയാണ് അസ്തിത്വത്തിന്റെ പൂർണ്ണതയെ പ്രതിനിധാനം ചെയ്യുന്നത്? വിരോധാഭാസമെന്ന് തോന്നുന്ന ഈ ചോദ്യമാണ് സുരേഷ് ജോഷിയുടെ “Chhinnamasta” എന്ന കൃതിയുടെ കാതൽ. ശിഥിലമായ ഒരു സ്വത്വത്തെ വീണ്ടെടുക്കാൻ സ്വയം നശിക്കേണ്ടതുണ്ടെന്ന് ഈ നോവൽ നമ്മോട് പറയുന്നു.

കണ്ണാടിക്ക് മുന്നിൽ നിൽക്കുന്ന നായകൻ, അവിടെ പ്രതിഫലിക്കുന്നത് സ്വന്തം മുഖമല്ല, മറിച്ച് ചിന്നിച്ചിതറിയ ഒരു ലോകത്തിന്റെ അവശിഷ്ടങ്ങളാണ്. [short pause] മുറിയിലെ വായുവിൽ അജ്ഞാതമായ എന്തോ ഒന്നിന്റെ ഗന്ധം നിറയുന്നു; ചന്ദനത്തിരിയുടെ നേർത്ത പുകയിൽ വെളിച്ചം വട്ടം കറങ്ങുന്നു. ആ നിമിഷം, താൻ ആരാണെന്ന ചോദ്യം അയാളെ ഒരു സ്വപ്നഭൂമിയിലേക്ക് വലിച്ചിഴയ്ക്കുന്നു. സുരേഷ് ജോഷി എഴുതുന്നു: “അസ്തിത്വം എന്നത് ഒരു നേർരേഖയല്ല, മറിച്ച് അർത്ഥങ്ങൾ തേടി അലയുന്ന ഒരു വൃത്തമാണ്.”

“എന്തിനാണ് നീ ഇത്രയധികം ഭയപ്പെടുന്നത്?” എന്ന് ഒരു നിഴൽ രൂപം നായകനോട് ചോദിക്കുന്നു. നായകൻ മറുപടി നൽകുന്നു: “ഭയപ്പെടുന്നത് മരണത്തെയല്ല, മറിച്ച് അർത്ഥമില്ലാത്ത ഒരു ജീവിതത്തെയാണ്.” ആ സംഭാഷണത്തിൽ കഥാപാത്രത്തിന്റെ ഉള്ളിലെ ശൂന്യത വെളിപ്പെടുന്നു. താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതും ഭയക്കുന്നതും ഒന്നുതന്നെയാണെന്ന് അയാൾ തിരിച്ചറിയുന്നു.

ഈ കൃതിയുടെ ഏറ്റവും വലിയ കരുത്ത് അതിന്റെ ഭാഷാപരമായ പരീക്ഷണങ്ങളാണ്. പരമ്പരാഗതമായ കഥപറച്ചിൽ രീതികളെ തകർത്തെറിഞ്ഞ്, ബോധമണ്ഡലത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് വായനക്കാരനെ സുരേഷ് ജോഷി കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകുന്നു. അർത്ഥമില്ലാത്ത ഈ ലോകത്ത്, അർത്ഥം സ്വയം സൃഷ്ടിച്ചെടുക്കുക എന്ന വലിയ സത്യമാണ് “Chhinnamasta” മുന്നോട്ട് വെക്കുന്നത്. മനുഷ്യന്റെ അസ്തിത്വം എന്നാൽ അധികാരമോ സ്നേഹമോ മാത്രമല്ല, മറിച്ച് മരണം വരെ തുടരുന്ന ഒരു ആത്മസാക്ഷാത്കാര പ്രക്രിയ കൂടിയാണ്.

പുറത്തെ ലോകത്തിന്റെ ബഹളങ്ങളിൽ നിന്ന് മാറി, സ്വയം ഒന്ന് നോക്കാൻ ധൈര്യമുള്ളവർക്ക് മാത്രമുള്ളതാണ് ഈ വായന. [sigh] ആ ശൂന്യതയുടെ അഗാധതയിലേക്ക് എടുത്തുചാടാൻ നിങ്ങൾ തയ്യാറാണോ? ഈ യാത്രയിൽ നിങ്ങൾ കണ്ടെത്താൻ പോകുന്നത് ഒരുപക്ഷേ നിങ്ങളെത്തന്നെയായിരിക്കും. ഇനിയും പറയാത്ത അനേകം രഹസ്യങ്ങൾ ഈ പേജുകൾക്കുള്ളിലുണ്ട്. ആ അർത്ഥങ്ങൾ തേടിയുള്ള യാത്ര ഇവിടെ തുടങ്ങുന്നു.