સૂર્યન થેંગલિલ

આ વાર્તાના અંત સુધીમાં, માનવ સંબંધો અને સ્મૃતિ વિશે તમે જે કંઈ પણ માનતા હશો, તે બધું જ બદલાઈ જશે. ટી. પદ્મનાભનની કૃતિ ‘Sooryan Theyngalil’ માત્ર શબ્દોનો સંગ્રહ નથી, પણ એક અનુભૂતિ છે.

કલ્પના કરો કે એક શાંત સાંજ છે. આકાશમાં સૂર્ય આથમી રહ્યો છે અને સમુદ્રના મોજાં કિનારા સાથે અથડાઈને એક જૂનું, ભૂલાઈ ગયેલું ગીત ગાઈ રહ્યા છે. હવામાં ખારાશ અને ભીની માટીની સુગંધ પ્રસરેલી છે. સુમા નામની એક નાનકડી બાળકીની નિર્દોષ આંખોમાં દુનિયા કેટલી અદભૂત લાગે છે, એ જુઓ. ટી. પદ્મનાભન અહીં ભાષાના જાદુગર બની જાય છે. તેઓ લખે છે, “સમય એ માત્ર ઘડિયાળનો કાંટો નથી, પણ હૃદયમાં રહી ગયેલી કોઈ અધૂરી ક્ષણનો પડછાયો છે.”

મને યાદ છે એ દ્રશ્ય, જ્યાં ગૌરી પોતાની જૂની ડાયરી ખોલે છે. પાનાઓનો પીળો રંગ અને અક્ષરોની આછી શાહી જાણે ભૂતકાળને જીવંત કરે છે. ત્યાં એક સંવાદ છે જે હજુ પણ મારા મનમાં ગુંજે છે. જ્યારે ગૌરી એક પાત્રને પૂછે છે, “શું આપણે ક્યારેય આપણા ઘરને સંપૂર્ણપણે છોડી શકીએ?” અને સામેથી જવાબ મળે છે, [short pause] “ઘર તો સ્મૃતિઓમાં વસે છે, આપણે તો માત્ર સ્થળાંતર કરીએ છીએ.”

ટી. પદ્મનાભનનું લેખન કૌશલ્ય અદભૂત છે. તેઓ શાંતિની વચ્ચે પણ એક પ્રકારનો તીવ્ર અવાજ સાંભળી શકે છે. ‘Sooryan Theyngalil’ વાસ્તવમાં એ વાત પર ભાર મૂકે છે કે જીવન ક્ષણભંગુર છે, પણ એ ક્ષણોમાં છુપાયેલો પ્રેમ અને આપણી ઓળખ કાયમ માટે અમર બની જાય છે. [medium pause] આ સાહિત્યિક સફર માનવીય એકલતા અને એકબીજા સાથેના અતૂટ જોડાણની ગાથા છે.

શું તમે ક્યારેય કોઈ એવી વસ્તુ ગુમાવી છે જે તમને તમારી પોતાની ઓળખનો અહેસાસ કરાવતી હતી? આ પુસ્તક તમને એ પ્રશ્ન તરફ દોરી જશે. જો તમે તમારી આત્માને સ્પર્શતી સાહિત્યિક કૃતિ શોધી રહ્યા હોવ, તો આ સાહિત્યિક રત્ન તમારી રાહ જોઈ રહ્યું છે. આ સફર શરૂ કરવા માટે તમે તૈયાર છો? [long pause] તો પછી રાહ શેની જુઓ છો?