പോസ്റ്റ്മാൻ എല്ലായ്പ്പോഴും രണ്ടുതവണ മുഴങ്ങുന്നു

ചൂടുകാറ്റിൽ പൊടിപറക്കുന്ന കാലിഫോർണിയയിലെ ആ ഹൈവേ ഓരത്തുള്ള ‘ട്വിൻ ഓക്സ് ടാവേൺ’. ഉള്ളിൽ എണ്ണയുടെയും വിയർപ്പിന്റെയും മണം നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു. ഫ്രാങ്ക് ചേംബേഴ്സ് എന്ന അലഞ്ഞുതിരിയുന്ന യുവാവ് ആ വാതിലിലൂടെ അകത്തേക്ക് കയറുമ്പോൾ, അവിടെ കൗണ്ടറിന് പിന്നിൽ കൊറ എന്ന സ്ത്രീ നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അവളിലേക്ക്‌ നോക്കുമ്പോൾ ഫ്രാങ്കിന് പെട്ടെന്നൊരു ഉൾവിളി തോന്നി—തന്റെ ജീവിതം ഇനിയൊരിക്കലും പഴയതുപോലെ ആകില്ലെന്ന്. ജെയിംസ് എം. കെയ്ന്റെ “The Postman Always Rings Twice” എന്ന നോവലിലെ ഏറ്റവും തീവ്രമായ ആ നിമിഷമാണിത്.

ഒരു കൊലപാതകത്തിന്റെ ആസൂത്രണത്തേക്കാൾ ഉപരി, മനുഷ്യന്റെ ആർത്തിയും അത്യാഗ്രഹവും എങ്ങനെയാണ് അവനെ സ്വന്തം കെണിയിൽ കുടുക്കുന്നതെന്ന് ഈ പുസ്തകം കാണിച്ചുതരുന്നു. കൊറയുടെ ഭർത്താവായ നിക്കിനെ ഇല്ലാതാക്കി, ആ ജീവിതം സ്വന്തമാക്കാൻ ഫ്രാങ്കും കൊറയും നടത്തുന്ന ശ്രമങ്ങൾ വെറും ക്രിമിനൽ ഗൂഢാലോചനയല്ല; അത് വിധിയുടെ അനിവാര്യമായ തകർച്ചയിലേക്കുള്ള ചുവടുവെപ്പാണ്.

“എനിക്ക് നിന്നെ വേണം, അതും ഈ നിമിഷം തന്നെ” എന്ന് ഫ്രാങ്ക് പറയുമ്പോൾ, അവരുടെ പ്രണയത്തിലെ വന്യതയും അപകടവും നമുക്ക് അനുഭവിച്ചറിയാം. തങ്ങൾ ചെയ്ത തെറ്റിന് മുകളിൽ ഒരു പുതിയ ജീവിതം പടുത്തുയർത്താൻ അവർ കിണഞ്ഞു ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, ചെയ്ത പാപത്തിന്റെ നിഴൽ അവരെ വിടാതെ പിന്തുടരുന്നു. [sigh]

ഈ പുസ്തകം പറയുന്നത് സ്നേഹത്തെക്കുറിച്ചല്ല, മറിച്ച് മനുഷ്യന്റെ ഉള്ളിലുള്ള ഇരുട്ടിനെക്കുറിച്ചാണ്. ജയിംസ് എം. കെയ്ൻ എഴുതുന്നു: “നമ്മൾ ഒരു കാര്യം ആഗ്രഹിക്കുമ്പോൾ, അത് നേടിയെടുക്കാൻ എന്ത് വിലയും നൽകാൻ തയ്യാറാകുന്നു. പക്ഷേ, ആ വില നമ്മുടെ ആത്മാവാണെന്ന് മാത്രം നമ്മൾ മറന്നുപോകുന്നു.” അത്യന്തം വേഗതയുള്ള, ഒട്ടും അനാവശ്യമായ വാക്കുകളില്ലാത്ത ആ ശൈലി വായനക്കാരനെ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.

നിയമത്തിന്റെ കണ്ണിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടാലും, കുറ്റബോധത്തിന്റെ തടവറയിൽ നിന്ന് ആർക്കും മോചനമില്ലെന്ന് ഈ കഥ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. അവസാനത്തിൽ, വിധിയെന്ന തപാൽക്കാരൻ വീണ്ടും വാതിലിൽ മുട്ടുമ്പോൾ, ഫ്രാങ്കിനും കൊറയ്ക്കും തങ്ങളുടെ ഭൂതകാലത്തിൽ നിന്ന് ഒളിച്ചോടാൻ ഇടമില്ലായിരുന്നു. അവസാന പേജിലേക്ക് എത്തുമ്പോൾ, വായനക്കാരൻ അമ്പരന്നുപോകും—ഇതൊരു പ്രണയകഥയാണോ അതോ ശിക്ഷയുടെ ചരിത്രമാണോ എന്ന്. ഒടുവിൽ സംഭവിച്ചതെന്ത്? ആ ചോദ്യം ബാക്കിവെച്ച്, ഈ പുസ്തകം നിങ്ങളെ കാത്തിരിക്കുന്നു.