പർവ

മഹാഭാരതത്തിലെ പാണ്ഡവരും കൗരവരും ദൈവങ്ങളല്ല, മറിച്ച് രക്തവും മാംസവുമുള്ള മനുഷ്യരായിരുന്നുവെന്ന് തെളിയിക്കാൻ എസ്. എൽ. ഭൈരപ്പ ഈ നോവൽ എഴുതാൻ എടുത്തത് ഒൻപത് വർഷങ്ങളാണ്. ഇതിലെ ഓരോ കഥാപാത്രത്തെയും അദ്ദേഹം ചരിത്രത്തിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ പുനർനിർമ്മിക്കുകയായിരുന്നു.

“Parva” വെറുമൊരു പുരാണകഥയല്ല; അത് അധികാരത്തിന്റെയും ധർമ്മത്തിന്റെയും നിഗൂഢമായ ഇടനാഴികളിലൂടെയുള്ള ഒരു യാത്രയാണ്. കുരുക്ഷേത്ര യുദ്ധഭൂമിയിലെ ആ കാഴ്ച്ച ഒന്ന് ഓർത്തുനോക്കൂ. ചുറ്റും മൃതദേഹങ്ങളുടെ ഗന്ധം, വായുവിൽ അലയടിക്കുന്ന കുതിരകളുടെയും ആനകളുടെയും ചീറ്റൽ, ആകാശത്ത് വട്ടമിട്ടു പറക്കുന്ന കഴുകന്മാരുടെ ചിറകടി ശബ്ദം. കൃഷ്ണൻ അർജ്ജുനനോട് പറയുന്നു: “നീ കൊല്ലുന്നത് മനുഷ്യരെയല്ല, മറിച്ച് നിന്റെ ഉള്ളിലെ ഭീരുത്വത്തെയാണ്.” [short pause] അർജ്ജുനന്റെ കൈകൾ വിറയ്ക്കുന്നു. യുദ്ധം ജയിച്ചാലും നഷ്ടപ്പെടുന്നത് സ്വന്തം രക്തത്തെയാണെന്ന ബോധം അവനെ തകർക്കുന്നുണ്ട്. ഭൈരപ്പയുടെ എഴുത്ത് നമ്മെ അലോസരപ്പെടുത്തുന്നത് അതുകൊണ്ടാണ്.

ഒരു രംഗം ഓർമ്മയിലുണ്ട്; ദ്രൗപതിയുടെ ആത്മഗതം. സഭയിൽ താൻ അപമാനിക്കപ്പെടുമ്പോൾ, അവൾ ദൈവത്തെ വിളിക്കുകയല്ല ചെയ്യുന്നത്, മറിച്ച് താൻ സ്നേഹിച്ച പുരുഷന്മാരുടെ നിശബ്ദതയെ ചോദ്യം ചെയ്യുകയാണ്. [sigh] അവിടെയാണ് ഭൈരപ്പയുടെ കരുത്ത്. പ്രപഞ്ചശക്തിയല്ല, മറിച്ച് മനുഷ്യന്റെ ബലഹീനതകളാണ് ഇതിഹാസങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നത് എന്ന് അദ്ദേഹം കാണിച്ചുതരുന്നു. “മനുഷ്യന്റെ കർമ്മങ്ങൾ അവനെ ദൈവമാക്കുന്നില്ല, മറിച്ച് അവന്റെ തീരുമാനങ്ങൾ അവനെ ഒറ്റപ്പെടുത്തുന്നു” എന്ന വരിയിൽ ഈ നോവലിന്റെ കാതൽ ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ട്.

ഭാഷയിലെ തീക്ഷ്ണതയും ഭാവനയുടെ വ്യാപ്തിയും ഒരേപോലെ സമ്മേളിക്കുന്ന അപൂർവ്വം കൃതിയാണിത്. ഭൈരപ്പയുടെ തൂലിക അമാനുഷികതയെ മായ്ച്ചുകളഞ്ഞ്, മനുഷ്യന്റെ വികാരങ്ങളെ അത്രമേൽ സൂക്ഷ്മമായി വരച്ചിടുന്നു.

ഈ പുസ്തകം വായിക്കുമ്പോൾ നിങ്ങൾക്ക് അനുഭവപ്പെടുക, പതിനായിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് നടന്ന ഒരു യുദ്ധം നിങ്ങളുടെ തൊട്ടടുത്തുള്ള മുറിയിൽ ഇപ്പോഴും നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്നുവെന്ന അമ്പരപ്പായിരിക്കും. അധികാരത്തിന്റെ അഹങ്കാരവും സ്നേഹത്തിന്റെ നിസ്സഹായതയും തമ്മിൽ കലഹിക്കുന്ന ഈ യുദ്ധക്കളത്തിൽ നിങ്ങൾക്കും എന്തെങ്കിലും പറയാനുണ്ടാവില്ലേ?

ഈ യാത്ര ഇവിടെ അവസാനിക്കുന്നില്ല. ജീവിതത്തിന്റെ അർത്ഥം തേടിയുള്ള ആ വലിയ പടപ്പുറപ്പാട് നിങ്ങൾ ഇനിയും അറിയേണ്ടിയിരിക്കുന്നു. [long pause] വായന തുടങ്ങാൻ നിങ്ങൾ തയ്യാറാണോ?