ದಿ ಪೋಸ್ಟ್ಮನ್ ಆಲ್ವೇಸ್ ರಿಂಗ್ಸ್ ಟ್ವೈಸ್

ಜೇಮ್ಸ್ ಎಂ. ಕೇನ್ ಅವರು ಬರೆಯುವಾಗ ಆರ್ಥಿಕ ಕುಸಿತದ ಕರಾಳ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಇದ್ದರು. ಅವರು ಪತ್ರಿಕೋದ್ಯಮದ ಕಟುವಾದ ನೈಜತೆಯನ್ನು ಕಂಡವರು; ಮನುಷ್ಯನ ತಳಮಳ, ಅತೃಪ್ತಿ ಮತ್ತು ಕ್ಷಣಿಕ ಆಸೆಗಳು ಹೇಗೆ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಪಾತಕದ ಅಂಚಿಗೆ ತಳ್ಳಬಲ್ಲವು ಎಂಬುದನ್ನು ಅವರು ಹತ್ತಿರದಿಂದ ಗಮನಿಸಿದ್ದರು. ಈ ಅವಲೋಕನದಿಂದಲೇ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡ ಕೃತಿಯೇ “The Postman Always Rings Twice”.

ಕಥೆ ಸಾಗುವುದು ಕ್ಯಾಲಿಫೋರ್ನಿಯಾದ ಬಿಸಿಲಿನಲ್ಲಿ ಬೇಯುವ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಡೈನರ್ ಅಥವಾ ಉಪಾಹಾರ ಗೃಹದಲ್ಲಿ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬರುವ ಅಲೆಮಾರಿ ಫ್ರಾಂಕ್ ಮತ್ತು ಮಾಲೀಕನ ಹೆಂಡತಿ ಕೋರಾಳ ಭೇಟಿ, ಒಂದು ಅಗ್ನಿಪರೀಕ್ಷೆಯಂತೆ. ಅವರ ನಡುವಿನ ಆಕರ್ಷಣೆ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲ, ಅದು ಒಂದು ಹಿಂಸಾತ್ಮಕ ದಾಹ.

ಒಂದು ದೃಶ್ಯವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಸಣ್ಣ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಮಬ್ಬಾದ ಬೆಳಕು. ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಹುರಿದ ಮಾಂಸದ ವಾಸನೆ ಮತ್ತು ಕತ್ತಲೆಯ ಮೂಲೆಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಭಯ. ಫ್ರಾಂಕ್ ಮತ್ತು ಕೋರಾ ಪರಸ್ಪರ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಕೋರಾಳ ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿಸುತ್ತದೆ: “ನಾವು ಇದನ್ನು ಮಾಡಲೇಬೇಕು ಫ್ರಾಂಕ್, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಾವು ಸಾಯುವವರೆಗೆ ಹೀಗೆಯೇ ನರಕದಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತೇವೆ.” ಫ್ರಾಂಕ್ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾನೆ: “ಅದು ಸುಲಭವಲ್ಲ, ಅದರಲ್ಲಿ ಅಪಾಯವಿದೆ.” ಕೋರಾ ನಗುತ್ತಾಳೆ, ಆದರೆ ಆ ನಗುವಿನಲ್ಲಿ ಜೀವಂತಿಕೆಯಿಲ್ಲ.

ಅವರ ಮನಸ್ಸಿನ ಒಳಗಿನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ: ಅವರು ಸ್ವತಂತ್ರರಾಗಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಕೊಲೆಯ ನಂತರ ಅವರು ತಮ್ಮದೇ ಅಪರಾಧದ ಸೆರೆಮನೆಯಲ್ಲಿ ಬಂಧಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವಷ್ಟೂ ಅವರ ಸುತ್ತಲಿನ ಉರುಳು ಬಿಗಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಕಾದಂಬರಿಯ ನಿಜವಾದ ಸಾರವೇನೆಂದರೆ, ಮನುಷ್ಯ ತನ್ನ ಕರ್ಮದ ಫಲದಿಂದ ಎಂದಿಗೂ ಪಾರಾಗಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ ಎಂಬ ಹಣೆಬರಹ.

ಜೇಮ್ಸ್ ಎಂ. ಕೇನ್ ಅವರ ಬರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಬಣ್ಣನೆಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಕ್ರಿಯೆಗೇ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ. ಅವರ ಶೈಲಿ ಎಷ್ಟು ಕಟುವಾಗಿದೆಯೆಂದರೆ, ಒಂದು ವಾಕ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ: “ನಾನು ಅವಳ ಕಡೆ ನೋಡಿದೆ, ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಅಂತಹದೊಂದು ಕಾಮವಿತ್ತು, ಅದು ನನ್ನನ್ನೇ ಸುಟ್ಟುಬೂದಿ ಮಾಡುವಂತಿತ್ತು.”

ಈ ಕಥೆ ಕೇವಲ ಒಂದು ಅಪರಾಧದ ಕಥೆಯಲ್ಲ; ಇದು ಮನುಷ್ಯನ ಅತೃಪ್ತಿಯ ಕಥೆ. ಕೊನೆಗೆ ವಿಧಿಯಾಟ ಎದುರಾದಾಗ, ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ದಾರಿಯೇ ಇಲ್ಲ ಎಂಬ ಸತ್ಯ ಅರಿವಾಗುವ ಆ ಕ್ಷಣ, ಓದುಗನ ಮೈ ನವಿರೇಳಿಸುತ್ತದೆ. “The Postman Always Rings Twice” ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು ನೀವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಓದಿದಾಗ, ಆ ಹಣೆಬರಹದ ಭೀಕರತೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕಾಡುತ್ತದೆ. [ಸಣ್ಣ ವಿರಾಮ] ಈ ಕಾದಂಬರಿಯ ಅಂತ್ಯದ ತೀವ್ರತೆಗಾಗಿ, ನೀವು ಇದನ್ನು ಓದಲೇಬೇಕು.