ಚೆಮ್ಮೀನ್

ಕೇರಳದ ಕರಾವಳಿಯ ಉಪ್ಪು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತೇಲಿ ಬರುವ ಮೀನುಗಾರರ ಜೀವನದ ನೋವು-ನಲಿವುಗಳನ್ನು ಅರಿಯಲು ತಕಳಿ ಶಿವಶಂಕರ ಪಿಳ್ಳೈ ಅವರು ತಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದ ಅನುಭವಗಳನ್ನೇ ಬಂಡವಾಳ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಕಡಲ ತಡಿಯ ಜನರ ಸಂಸ್ಕೃತಿ, ನಂಬಿಕೆ ಮತ್ತು ಅವರ ಬದುಕಿನ ಏರಿಳಿತಗಳನ್ನು ಹತ್ತಿರದಿಂದ ಕಂಡಿದ್ದ ಅವರು, ಆ ಮನುಷ್ಯ ಸಂಬಂಧಗಳ ಆಳವನ್ನು ತೆರೆದಿಡಲು “Chemmeen” ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು ರಚಿಸಿದರು.

ಸಮುದ್ರದ ಅಲೆಗಳ ಸದ್ದು ಕೇಳಿಸುತ್ತಿದೆ. ಉಪ್ಪಿನ ವಾಸನೆ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಪಸರಿಸಿದೆ. ಕತ್ತಲೆಯ ಕಡಲ ತೀರದಲ್ಲಿ ಕರುತಮ್ಮ ಮತ್ತು ಪಾರಿಕುಟ್ಟಿ ಭೇಟಿಯಾಗುವ ದೃಶ್ಯವಿದು. ಸಮಾಜದ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳು ಮತ್ತು ಧರ್ಮದ ಗಡಿಗಳು ಅವರನ್ನು ಸುತ್ತುವರೆದಿವೆ. ಪಾರಿಕುಟ್ಟಿ ಭಾವುಕನಾಗಿ ಕೇಳುತ್ತಾನೆ, “ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿ ಕೇವಲ ಅಲೆಗಳಂತೆ ಬಂದು ಹೋಗುವಂತದ್ದೇ?” ಅದಕ್ಕೆ ಕರುತಮ್ಮನ ಮೌನದಲ್ಲಿ ನೋವಿದೆ. ಆಕೆಯ ಮನಸ್ಸಿನ ಒಳತೋಟಿಯಲ್ಲಿ ತಂದೆ ಚೆಂಬನ್‌ಕುಂಜುವಿನ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆಯ ಒತ್ತಡ ಮತ್ತು ಸಮಾಜದ ಮರ್ಯಾದೆಯ ಭಯ ಸಿಲುಕಿಕೊಂಡಿದೆ. ಆಕೆ ಪಳನಿಯೊಡನೆ ಮದುವೆಯಾಗಿ ಸಂಸಾರ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರೂ, ಹೃದಯ ಮಾತ್ರ ಹಳೆಯ ನೆನಪುಗಳ ಬಿರುಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ನಲುಗುತ್ತಿದೆ.

ತಕಳಿ ಶಿವಶಂಕರ ಪಿಳ್ಳೈ ಅವರು ಬರೆಯುವ ರೀತಿ ಅದ್ಭುತ. ಕಡಲಮ್ಮನ ಕೋಪದ ಬಗ್ಗೆ ಅವರು ಬರೆಯುವ ಸಾಲುಗಳು ಎದೆ ನಡುಗಿಸುತ್ತವೆ: “ಸಮುದ್ರದ ನಿಯಮ ಉಲ್ಲಂಘಿಸಿದವರಿಗೆ ಕಡಲಮ್ಮ ಎಂದಿಗೂ ಕ್ಷಮಿಸುವುದಿಲ್ಲ.” ಇಲ್ಲಿ ಪ್ರೀತಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಮನುಷ್ಯನ ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ವಿಧಿಯಾಟವೇ ಗೆಲ್ಲುತ್ತದೆ. ಈ ಕಾದಂಬರಿಯ ನಿಜವಾದ ಸಾರವೆಂದರೆ, ಮನುಷ್ಯನ ದುರಾಸೆ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳು ಹೇಗೆ ಸುಂದರ ಬದುಕನ್ನು ನಾಶಮಾಡಬಲ್ಲವು ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸುವುದು. [medium pause]

ಪಳನಿ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮರೆಯಾಗುವ ದೃಶ್ಯ ಓದುಗನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಳಿಯದ ಗುರುತನ್ನು ಮೂಡಿಸುತ್ತದೆ. [sigh] ಪ್ರೇಮದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಬದುಕು ಬಲಿಯಾದ ಈ ಕಥೆ, ಮನುಷ್ಯನ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನು ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಇಡುತ್ತದೆ. ಕರುತಮ್ಮನ ದುರಂತ ಅಂತ್ಯದ ನಂತರವೂ, ಆಕೆಯ ಪ್ರೀತಿಯ ತೀವ್ರತೆ ಓದುಗನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹಾಗೆಯೇ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.

ಜೀವನದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಹುಡುಕುವ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರೂ ಓದಲೇಬೇಕಾದ ಕಾದಂಬರಿ ಇದು. ಈ ಕಥೆಯು ಕೇವಲ ಒಂದು ಮೀನುಗಾರರ ಬದುಕಲ್ಲ, ಅದು ನಮ್ಮೆಲ್ಲರೊಳಗಿರುವ ಭಾವನೆಗಳ ದರ್ಪಣ. [short pause] ಕಡಲ ಅಲೆಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಆಳವಾದ ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಲು, ಈ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ನಿಮ್ಮದಾಗಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ.