படன்வாத்
மூலம் தூம்கேது (கௌரிஷங்கர் கோவார்த்தன்ராம் ஜோஷி)
சாரிகா ஆப்பை பதிவிறக்கம் செய்யுங்கள்
சாரிகா ஆப்பை பதிவிறக்கம் செய்யுங்கள்
படன்வாத்
Bhakti Yoga is a profound exploration of the path of devotion, presenting love, surrender, and spiritual discipline through the teachings of Swami Vivekananda.
இந்த புத்தகத்தைப் பற்றி
படனின் வீழ்ச்சியைக் குறித்த வரலாற்று நாவல், இது முந்தைய சோலங்கி தலைநகரின் வீழ்ச்சியை விவரிக்கிறது.
முக்கிய நுண்ணறிவுகள்
அந்தக் கோட்டையின் பிரம்மாண்டமான கதவுகள் இடிந்து விழும் சத்தத்தில், ஒரு நாகரிகத்தின் இதயத்துடிப்பு நின்றுவிடுகிறது. எரியும் அரண்மனையின் புகையில் அந்தப் பழங்காலச் சுவர்களின் வாசனை கருகிய மரக்கட்டைகளாய் மூக்கை துளைக்கிறது. அந்தச் சிதிலங்களுக்கு நடுவே, முஞ்சால் மேத்தா என்ற அரசியல் தந்திரியின் கண்கள், தான் நேசித்த பட்டணத்தின் வீழ்ச்சியை மௌனமாகப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கின்றன. இதுதான் தூமகேது (கௌரிசங்கர் கோவர்த்தன்ராம் ஜோஷி) எழுதிய “Patanvaadh”.
இந்த நாவல் அதிகாரத்தின் நிழல்களையும், துரோகத்தின் நச்சுத்தன்மையையும் மிக நுணுக்கமாகப் பதிவு செய்கிறது. முஞ்சால் மேத்தா அரசர் பீம்தேவாவிடம், தங்களுக்குள் ஊடுருவியிருக்கும் துரோகிகளைப் பற்றிய ஆதாரங்களைச் சமர்ப்பிக்கும் அந்தத் தருணம், மனித மனங்களின் பலவீனத்தை அப்பட்டமாக வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுகிறது.
அந்த உரையாடலில், ஒரு ராஜா ஒரு ராஜதந்திரியைப் பார்த்து இப்படி வினவுகிறார்: “மந்திரியே, என் சொந்த மண்ணின் மைந்தர்களே எனக்கு எதிராக ஆயுதம் ஏந்தும் போது, இந்த அரியணை எதற்காக?” அதற்கு முஞ்சால் மேத்தாவின் குரலில் ஒருவித சோர்வு இழையோடுகிறது: “அரசே, அதிகாரம் என்பது கல்லால் ஆன சுவர்கள் அல்ல, அது மக்கள் நமக்களிக்கும் நம்பிக்கை. அந்த நம்பிக்கை சிதைந்தால், கோட்டைகள் வெறும் மணல் மேடுகள்.”
இங்கே தூமகேது மனிதப் பேராசையை மிகத் துல்லியமாகச் சித்தரிக்கிறார். வீழ்ச்சியின் விளிம்பில் நின்று, முஞ்சால் தன் மனதிற்குள் கொள்ளும் போராட்டம் நம்மை உலுக்குகிறது. அதிகாரம் என்பது ஒரு கனவு, ஆனால் அந்த கனவு கலையும்போது எஞ்சியிருக்கும் சாம்பலில் இருந்து மீண்டும் ஒரு வாழ்க்கையைத் தொடங்குவதே உண்மையான வீரம் என்று அவர் உணர்கிறார்.
“Patanvaadh” வெறும் வரலாற்றுப் புதினம் அல்ல; இது ஒரு வீழ்ந்த நகரத்தின் அழுகுரல் மட்டுமல்ல, அது உயிர்த்தெழுதலின் கீதம். தூமகேதுவின் எழுத்து நடை, ஒரு ஓவியரின் தூரிகையைப் போல நுணுக்கமானது. ஒரு குறிப்பிட்ட வரிகள் நம்மை இன்னும் ஆழமாகப் பாதிக்கும்: “காலத்தின் சுழற்சியில் சாம்ராஜ்யங்கள் விழுவதும் எழுவதும் இயற்கை, ஆனால் மனிதனின் நேர்மை மட்டுமே வரலாற்றின் பக்கங்களில் அழியாத அடையாளமாகத் தங்கிவிடுகிறது.”
இறுதியில், பட்டணம் அழிந்து கிடக்கிறது. ஆனால் முஞ்சால் மேத்தா அந்த இடிபாடுகளுக்கு இடையே, உயிர் பிழைத்த மக்களை ஒருங்கிணைத்து மீண்டும் ஒரு புதிய தொடக்கத்திற்கான விதையைத் தூவுகிறார். நம்பிக்கையற்ற இருளில் ஒரு சிறு சுடர் எரியத் தொடங்குகிறது. அந்தச் சுடர் எதை நோக்கி அழைத்துச் செல்கிறது? பட்டணம் மீளுமா அல்லது காலத்தின் மணலில் புதைந்து போகுமா? [sigh] அந்தப் பதிலை அறிந்துகொள்ள, இந்த மாபெரும் காவியத்திற்குள் நீங்களும் ஒருமுறை பயணிக்க வேண்டும்.