சந்தேர் பஹார் (நிலவின் மலை)

மனிதனின் உயிர்வாழும் தாகத்தை, அடர்ந்த காட்டின் மௌனம் ஒருபோதும் தணித்ததில்லை என்று சொன்னால், நீங்கள் நம்புவீர்களா? அந்த மௌனத்திற்குப் பின்னால் ஒளிந்திருக்கும் பெரும் ரகசியங்களை, “Chander Pahar” என்ற இந்த புத்தகம் நமக்கு உணர்த்துகிறது.

வங்காளத்தின் அமைதியான கிராமப்புறத்திலிருந்து, ஆப்பிரிக்காவின் அடர்ந்த காட்டுப் பகுதிக்குச் செல்லும் சங்கர் என்பவனின் கதை இது. Bibhutibhushan Bandyopadhyay-யின் எழுத்தில், அந்த காடு ஒரு நிலப்பரப்பு மட்டுமல்ல; அது ஒரு உயிர்.

ஒரு காட்சியை கற்பனை செய்து பாருங்கள். சுற்றிலும் அடர்ந்த இருள். மெல்லிய நிலவின் வெளிச்சம் மரக்கிளைகளின் ஊடே ஊடுருவி, தரையில் விசித்திரமான நிழல்களை உருவாக்குகிறது. காற்றில் ஈரப்பதமும், ஏதோ ஒரு விலங்கின் மூச்சுக்காற்றின் வாசனையும் கலந்திருக்கிறது. சங்கரும் அவனது வழிகாட்டி ஆல்வாரெஸும் அந்த விசித்திரமான குகையின் வாசலில் நிற்கிறார்கள். [short pause]

“சங்கர், இந்த இருளுக்குள் நாம் செல்வது சாவைக் கட்டிப்பிடிப்பதற்குச் சமம்,” என்று ஆல்வாரெஸ் தாழ்ந்த குரலில் கூறுகிறார். அதற்கு சங்கர், தன்னுள் இருக்கும் பயத்தை மறைத்துக்கொண்டு, “ஆல்வாரெஸ், எதையும் தேடாமல் திரும்புவதை விட, அந்தத் தேடலில் காணாமல் போவதே மேல்,” என்று பதிலளிக்கிறான். அந்த உரையாடலில் இருப்பது வெறும் துணிச்சல் அல்ல; அது வாழ்க்கையை முழுமையாக அனுபவிக்கத் துடிக்கும் ஒருவனின் தவிப்பு. [medium pause]

இந்தக் கதையின் ஆழமான உண்மை என்னவென்றால், நாம் தேடிச் செல்லும் வைரம் அல்லது புதையல் முக்கியமல்ல; அந்தப் பயணத்தில் நாம் கண்டடையும் நம்முடைய சுயம்தான் உண்மையான செல்வம். Bibhutibhushan Bandyopadhyay-யின் எழுத்து நடை அற்புதம். அவர் காட்டை வர்ணிக்கும்போது, “அந்தக் காடு தன் ரகசியங்களைச் சொல்லாமல், அதை அனுபவிக்கத் துடிக்கும் இதயங்களுக்காகக் காத்திருக்கிறது,” என்று எழுதுகிறார். [sigh]

எல்லைகளற்ற ஆப்பிரிக்காவின் அந்தப் பெருவெளியில், பயங்கரமான Bunyip-ஐ எதிர்கொள்ளும் சங்கர், இறுதியில் எதைக் கண்டடைகிறான்? அவனது இந்தத் தேடல், நம் ஒவ்வொருவருக்குள்ளும் இருக்கும் சாகச உணர்வைத் தட்டி எழுப்பும்.