மண்ணு நு மந்தர்
மூலம் பன்னாலால் படேல்
மண்ணு நு மந்தர்
Bhakti Yoga is a profound exploration of the path of devotion, presenting love, surrender, and spiritual discipline through the teachings of Swami Vivekananda.
இந்த புத்தகத்தைப் பற்றி
ஒரு குஜராத்தி கிராமத்தில் பாரம்பரியத்திற்கும் நவீனத்துவத்திற்கும் இடையிலான போராட்டத்தை சித்தரிக்கும் ஒரு கிராமப்புற நாடகம். சமூக ஏற்றத்தாழ்வு, மூடநம்பிக்கை மற்றும் கடுமையான வறட்சியின் சவால்களை கிராம மக்கள் எதிர்கொள்கின்றனர்.
முக்கிய நுண்ணறிவுகள்
காய்ந்த நிலம் பிளந்து கிடக்கிறது. வெயிலின் உக்கிரம் கிராமத்தின் ஒவ்வொரு துளியையும் உறிஞ்சிக் கொள்கிறது. தாகத்தில் துடிக்கும் மக்களின் கண்களில் நம்பிக்கையை விட, அச்சமே நிழலாடுகிறது. ஒரு சாதுவின் சடங்குகள் பலனளிக்காத அந்தத் தருணத்தில், கிராமமே மௌனத்தில் உறைகிறது. பன்னாலால் படேலின் “Mannu Nu Mantar” நாவலின் மையப்புள்ளி இதுதான்.
இந்தக் கதையில் நான் மறக்க முடியாத ஒரு உரையாடல் உண்டு. ஊர் பெரியவர் ஒருவர் பழைமையின் பெயரால் மாற்றத்தைத் தடுக்க முயல்கிறார். அப்போது மாஸ்டர்ஜி அமைதியாகக் கேட்கிறார்: “வானம் பொய்த்தால், நாம் மண்ணையும் கைவிட்டுவிட வேண்டுமா? ஊற்றைத் தேடி தோண்டுவதல்லவா மனிதனின் தர்மம்?” அந்தச் சொற்களில் ஒரு வீரம் இருக்கிறது. [short pause]
பன்னாலால் படேல் மனித மனதின் ஆழத்தை மிகச்சரியாகப் பிடித்துள்ளார். நவீன யுகம் ஒரு கிராமத்திற்குள் நுழையும்போது, அங்குள்ள சாதிய வேறுபாடுகளும் மூடநம்பிக்கைகளும் எப்படி உலுக்குகின்றன என்பதை அவர் நுணுக்கமாக விளக்குகிறார். ஒரு கட்டத்தில் ரமோ எனும் கதாபாத்திரம், ஊர் மக்களின் அறியாமையைக் கண்டு உள்ளுக்குள் கதறுகிறான். அவனது பயம், இந்த மாற்றம் தங்களை எங்கோ கொண்டு சென்றுவிடுமோ என்ற ஏக்கம். ஆனால், அதே ரமோ, மற்றவர்களோடு இணைந்து கிணறு தோண்டும்போது, அவனது பயம் நம்பிக்கையாக மாறுகிறது. [sigh]
இந்த நாவல் சொல்லும் பெரிய உண்மை இதுதான்: வளர்ச்சி என்பது மரபை அழிப்பதல்ல, மாறாக, காலத்திற்கு ஏற்ப அந்த மரபிற்குப் புத்துயிர் அளிப்பது. பன்னாலால் படேலின் எழுத்து நடை ஒரு நதி போல அமைதியானது, ஆனால் அதில் ஆழமான நீரோட்டம் உள்ளது. அவர் எழுதுகிறார்: “மண்ணின் மந்திரம் என்பது சடங்குகளில் இல்லை; ஒன்றுபட்ட கரங்கள் உழைப்பில் வெளிப்படுத்தும் அந்த உன்னத ஊற்றில்தான் இருக்கிறது.”
[uhm] ஏன் இந்த நாவலைத் தேடிப் படிக்க வேண்டும்? இது வெறும் கிராமத்து வாழ்வு பற்றிய கதை மட்டுமல்ல; இது மாற்றத்தை நோக்கி நகரும் ஒவ்வொரு சமூகத்தின் மனசாட்சி. வறண்ட நிலத்தில் தண்ணீர் ஊற்றைக் கண்டுபிடிப்பது போல, மனித மனங்களின் இறுக்கத்தை உடைத்து எப்படி ஒரு சமூகம் உயிர்த்தெழுகிறது என்பதை வாசிப்பது ஒரு பேரனுபவம்.
கடைசிப் பக்கத்தை மூடும்போது, உங்கள் மனதில் ஒரு கேள்வி எஞ்சும்: இன்று நாம் சந்திக்கும் நெருக்கடிகளின் முடிவில் இருப்பது தோல்வியா, அல்லது மீண்டும் ஒரு புதிய கிணறு தோண்டுவதற்கான தொடக்கமா? “Mannu Nu Mantar” அந்தத் தேடலுக்கான விடை.