ਸੇਵਾ ਸਦਨ
ਵੱਲੋਂ ਮੁਨਸ਼ੀ ਪ੍ਰੇਮਚੰਦ
ਸੇਵਾ ਸਦਨ
Bhakti Yoga is a profound exploration of the path of devotion, presenting love, surrender, and spiritual discipline through the teachings of Swami Vivekananda.
ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਬਾਰੇ
ਸੇਵਾ ਸਦਨ, ਮੂਲ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਉਰਦੂ ਵਿੱਚ ਬਾਜ਼ਾਰ-ਏ-ਹੁਸਨ ਵਜੋਂ ਲਿਖਿਆ ਗਿਆ, ਮੁਨਸ਼ੀ ਪ੍ਰੇਮਚੰਦ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਨਾਵਲਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਹੈ। ਇਹ ਸੁਮਨ ਨਾਮਕ ਇੱਕ ਮੱਧ-ਵਰਗੀ ਔਰਤ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਦਾ ਵਰਣਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਮੁੱਖ ਸਮਝ
ਕੀ ਇੱਕ ਔਰਤ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਸਿਰਫ਼ ਉਸ ਦੇ ਘਰ ਦੀ ਚਾਰਦੀਵਾਰੀ ਵਿੱਚ ਕੈਦ ਹੈ, ਜਾਂ ਇਹ ਉਸ ਦੇ ਆਪਣੇ ਵਜੂਦ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ? ਮੁਨਸ਼ੀ ਪ੍ਰੇਮਚੰਦ ਦੀ ਰਚਨਾ “Seva Sadan” ਇਸ ਸਵਾਲ ਦਾ ਇੱਕ ਕੌੜਾ ਪਰ ਖੂਬਸੂਰਤ ਜਵਾਬ ਹੈ।
ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਕਲਪਨਾ ਕਰੋ: ਸੁਮਨ ਇੱਕ ਹਨੇਰੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਬੈਠੀ ਹੈ। ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਅਤਰ ਦੀ ਭਿੰਨੀ-ਭਿੰਨੀ ਮਹਿਕ ਹੈ, ਪਰ ਉਸ ਦੀ ਆਤਮਾ ਅੰਦਰ ਇੱਕ ਡੂੰਘਾ ਸੁੰਨ ਹੈ। ਬਾਹਰ ਦੀਪਮਾਲਾ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਕੰਧਾਂ ‘ਤੇ ਨੱਚ ਰਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਉਸ ਦੀ ਬੇਵਸੀ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵੀ ਉਜਾਗਰ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਉਸ ਦਾ ਪਤੀ ਗਜਾਨੰਦ ਬਾਹਰ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਲਾਲਚ ਦੀ ਚਮਕ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਸੁਮਨ ਦੇ ਅੰਦਰ ਚੁੱਪ-ਚਾਪ ਇੱਕ ਤੂਫਾਨ ਪਲ ਰਿਹਾ ਹੈ।
ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਸੰਵਾਦ ਜੋ ਦਿਲ ਨੂੰ ਝੰਜੋੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ: ਜਦੋਂ ਵਿਨੇ, ਜੋ ਇੱਕ ਆਦਰਸ਼ਵਾਦੀ ਹੈ, ਸੁਮਨ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, “ਕੀ ਤੂੰ ਸੱਚਮੁੱਚ ਇਸ ਰਾਹ ਨੂੰ ਚੁਣਿਆ ਹੈ?” ਸੁਮਨ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਤਿੱਖੀ ਉਦਾਸੀ ਹੈ, “ਇਹ ਮੇਰੀ ਚੋਣ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਸਮਾਜ ਦੇ ਉਸ ਚਿਹਰੇ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਹੈ ਜੋ ਔਰਤ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਵਸਤੂ ਸਮਝਦਾ ਹੈ।”
ਸੁਮਨ ਦਾ ਅੰਦਰੂਨੀ ਸੰਘਰਸ਼ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਸਿਰਫ਼ ਬਚਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੀ, ਉਹ ਮੁਕਤ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਮੁਨਸ਼ੀ ਪ੍ਰੇਮਚੰਦ ਦਾ ਲਿਖਣ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ ਅਦਭੁਤ ਹੈ; ਉਹ ਸਮਾਜਿਕ ਪਾਖੰਡ ਨੂੰ ਬੇਪਰਦ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਲਿਖਦੇ ਹਨ, “ਸਮਾਜ ਉਨ੍ਹਾਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਪੱਥਰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਖੁਦ ਖਾਈ ਵਿੱਚ ਧੱਕਿਆ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।” [sigh]
“Seva Sadan” ਦਾ ਅਸਲ ਤੱਤ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਨਸਾਨੀਅਤ ਕਿਸੇ ਵੀ ਦਾਗ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਹੈ। ਇਹ ਕਿਤਾਬ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਔਰਤ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਉਸ ਸੋਚ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ ਇੱਕ ਬਗਾਵਤ ਹੈ ਜੋ ਸਾਨੂੰ ਸਾਡੀਆਂ ਗਲਤੀਆਂ ਨਾਲ ਤੋਲਦੀ ਹੈ। ਕੀ ਸੁਮਨ ਆਪਣੀ ‘ਸੇਵਾ ਸਦਨ’ ਰਾਹੀਂ ਸਿਰਫ਼ ਦੂਜੀਆਂ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਵੀ ਮੁਕਤ ਕਰ ਸਕੇਗੀ? ਇਸ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਹੀ ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਨੂੰ ਇੱਕ ਮਾਸਟਰਪੀਸ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਵਿੱਚ ਡੁੱਬਣ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਆਪਣੀ ਹੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਨਵੇਂ ਸਿਰਿਓਂ ਪਰਖਣਾ। ਇਹ ਸਫ਼ਰ ਜਿੱਥੇ ਪੀੜਾ ਹੈ, ਉੱਥੇ ਹੀ ਇੱਕ ਅਨੋਖੀ ਉਮੀਦ ਵੀ ਹੈ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਉਸ ਰਸਤੇ ਨੂੰ ਜਾਣਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜੋ ਇੱਕ ਤਵਾਇਫ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸਮਾਜ ਸੁਧਾਰਕ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਦਿੰਦਾ ਹੈ?