ਪਰਦਾ: ਪੋਇਰੋਟ ਦਾ ਆਖਰੀ ਕੇਸ

ਸਟਾਈਲਸ ਕੋਰਟ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਬੰਗਲੇ ਦੀਆਂ ਕੰਧਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਸਿੱਲ੍ਹੀ ਹਵਾ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਇੱਕ ਬਜ਼ੁਰਗ ਜਾਸੂਸ ਹਰਕਿਊਲ ਪੋਇਰੋਟ ਆਪਣੀ ਵ੍ਹੀਲਚੇਅਰ ‘ਤੇ ਬੈਠਾ ਮੌਤ ਦੇ ਆਖਰੀ ਡਰਾਮੇ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਹੱਥ ਕੰਬ ਰਹੇ ਹਨ, ਪਰ ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਅਜੇ ਵੀ ਹਰ ਪਰਛਾਵੇਂ ਨੂੰ ਚੀਰ ਕੇ ਦੇਖ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਉਸਦਾ ਦੋਸਤ ਕੈਪਟਨ ਆਰਥਰ ਹੇਸਟਿੰਗਜ਼ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਸੋਚ ਕੇ ਕਿ ਉਹ ਇੱਕ ਸਧਾਰਨ ਮੁਲਾਕਾਤ ਲਈ ਆਇਆ ਹੈ, ਪਰ ਪੋਇਰੋਟ ਉਸਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜਿਹੇ ਅਦਿੱਖ ਖਿਡਾਰੀ ‘ਐਕਸ’ ਬਾਰੇ ਚਿਤਾਵਨੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਦਿਮਾਗਾਂ ਨਾਲ ਖੇਡ ਕੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕਤਲ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।

ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਭੁਲਾਇਆ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦਾ: ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਦਵਾਈਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਤਿੱਖੀ ਗੰਧ ਹੈ, ਅਤੇ ਬਾਹਰ ਦਾ ਮੌਸਮ ਬਹੁਤ ਗੁੰਮਸੁਮ ਹੈ। ਹੇਸਟਿੰਗਜ਼ ਪੋਇਰੋਟ ਨੂੰ ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, “ਕੀ ਅਸੀਂ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਅਪਰਾਧ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ?” ਪੋਇਰੋਟ ਆਪਣੀ ਕਮਜ਼ੋਰ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, “ਨਹੀਂ ਮੇਰੇ ਦੋਸਤ, ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਬੁਰਾਈ ਨਾਲ ਲੜ ਰਹੇ ਹਾਂ ਜੋ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹੈ।” [short pause]

ਅਗਾਥਾ ਕ੍ਰਿਸਟੀ ਨੇ Curtain: Poirot’s Last Case ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਕਤਲ ਦੀ ਗੁੱਥੀ ਨਹੀਂ ਸੁਲਝਾਈ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਦਿਖਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਨਿਆਂ ਕਾਨੂੰਨ ਦੀ ਪਕੜ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤਾਂ ਇੱਕ ਇਨਸਾਨ ਕਿੰਨੀ ਵੱਡੀ ਕੀਮਤ ਚੁਕਾਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਕ੍ਰਿਸਟੀ ਦੀ ਕਲਮ ਇੱਥੇ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਹੈ। ਉਹ ਲਿਖਦੀ ਹੈ, “ਇੱਕ ਕਾਤਲ ਸਿਰਫ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਮਾਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।”

ਹੇਸਟਿੰਗਜ਼ ਆਪਣੇ ਮਨ ਵਿੱਚ ਡਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਆਪਣੀ ਧੀ ਜੂਡਿਥ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਚਿੰਤਤ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਇਹ ਸਮਝ ਨਹੀਂ ਆ ਰਿਹਾ ਕਿ ਉਸਦਾ ਪੁਰਾਣਾ ਦੋਸਤ ਇੰਨਾ ਬਦਲ ਕਿਉਂ ਗਿਆ ਹੈ। [sigh] ਪੋਇਰੋਟ ਦਾ ਅਸਲੀ ਡਰ ਮੌਤ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਫੈਸਲਾ ਲੈਣ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਜੋ ਉਸਦੇ ਸਾਰੇ ਸਿਧਾਂਤਾਂ ਦੇ ਉਲਟ ਹੈ। ਕੀ ਨਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਕਾਤਲ ਬਣਨਾ ਜਾਇਜ਼ ਹੈ? ਇਹ ਕਿਤਾਬ ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਖਰੀ ਪੰਨੇ ਤੱਕ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਬੇਚੈਨੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇਗੀ। ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਜਾਣਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਜੋ ਹੇਸਟਿੰਗਜ਼ ਨੂੰ ਪੋਇਰੋਟ ਦੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਿਲੀ? Curtain: Poirot’s Last Case ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨਾ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਅਨੁਭਵ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਨਸਾਨੀ ਮਨ ਦੀਆਂ ਹਨੇਰੀਆਂ ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਵੇਗਾ।