ਇਬਲਿਸ ਨੀ ਮਸਤਕੀ

ਰਾਜੂ ਇਕ ਅਜਿਹਾ ਇਨਸਾਨ ਹੈ ਜੋ ਹਨੇਰੇ ਦੀਆਂ ਪਰਤਾਂ ਵਿਚ ਫਸਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਹੁਣ ਸਿਰਫ਼ ਦੋ ਹੀ ਰਸਤੇ ਹਨ—ਜਾਂ ਤਾਂ ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਭਾਰ ਹੇਠ ਦੱਬ ਜਾਵੇ ਜਾਂ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਅੰਦਰਲੇ ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵੇ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਭੱਟ ਦਾ ਨਾਵਲ ‘Iblis Ni Mastaki’ ਮਨੁੱਖੀ ਮਨ ਦੀਆਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਗੁੰਝਲਾਂ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਸਹੀ ਅਤੇ ਗ਼ਲਤ ਦਾ ਫ਼ਰਕ ਇੱਕ ਧੁੰਦਲੀ ਲਕੀਰ ਬਣ ਕੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਮੇਰੇ ਜ਼ਿਹਨ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾ ਉੱਕਰਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ। ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਮੱਧਮ ਰੌਸ਼ਨੀ ਹੈ, ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਪੁਰਾਣੇ ਕਾਗਜ਼ਾਂ ਅਤੇ ਬੇਚੈਨੀ ਦੀ ਇੱਕ ਮਿਲੀ-ਜੁਲੀ ਗੰਧ ਹੈ। ਰਾਜੂ ਕੰਬਦੀਆਂ ਉਂਗਲਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕ ਚਿੱਠੀ ਫੜੀ ਖੜ੍ਹਾ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹਾ ਵਿਰੋਧੀ ਠੰਢੇ ਲਹਿਜੇ ਵਿੱਚ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਕੀ ਤੈਨੂੰ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੇਰੀ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਇਸ ਦਲਦਲ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਫ਼ਰਕ ਪਾਵੇਗੀ?” ਰਾਜੂ ਹੌਲੀ ਜਿਹੀ ਮੁਸਕਰਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਸਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਚਮਕ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਜਵਾਬ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, “ਫ਼ਰਕ ਪੈਣ ਦੀ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਰਾਤ ਨੂੰ ਚੈਨ ਨਾਲ ਸੌਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।”

ਇੱਥੇ ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਭੱਟ ਦਾ ਕਮਾਲ ਦਿਖਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਲਿਖਦੇ ਹਨ, “ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਦੁਸ਼ਮਣ ਉਸਦਾ ਆਪਣਾ ਡਰ ਹੈ, ਜੋ ਉਸਨੂੰ ਸੱਚ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਰੋਕਦਾ ਹੈ।” ਇਹ ਨਾਵਲ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਸਸਪੈਂਸ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇਹ ਸਮਾਜਿਕ ਨਕਾਬਾਂ ਅਤੇ ਇਨਸਾਨੀ ਲਾਲਸਾ ਦਾ ਇੱਕ ਕੱਚਾ ਚਿੱਠਾ ਹੈ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਭੱਟ ਦੀ ਕਲਮ ਬਹੁਤ ਤੇਜ਼ ਹੈ, ਉਹ ਪਾਠਕ ਨੂੰ ਕਦੇ ਵੀ ਸਾਹ ਲੈਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਨਹੀਂ ਦਿੰਦੇ। [ਸਾਹ] ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸ਼ਬਦਾਵਲੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਜਾਦੂ ਹੈ ਜੋ ਪਾਠਕ ਨੂੰ ਹਰ ਪੰਨੇ ਦੇ ਨਾਲ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾ ਖਿੱਚਦਾ ਹੈ।

ਕੀ ਰਾਜੂ ਆਪਣੇ ਹੀ ਰਚੇ ਜਾਲ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਸਕੇਗਾ? ਕੀ ਉਹ ਮਾਸੂਮੀਅਤ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਇਸ ਅਜੀਬ ਖੇਡ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਹੋਂਦ ਬਚਾ ਪਾਵੇਗਾ? ‘Iblis Ni Mastaki’ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਕਿਤਾਬ ਨਹੀਂ, ਇਹ ਇੱਕ ਤਜਰਬਾ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੋਚਣ ‘ਤੇ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ ਕਿ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੇ ਅੰਦਰ ਦਾ ਸ਼ੈਤਾਨ ਕਿਹੜਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਫ਼ਰ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਦੀ ਉਤਸੁਕਤਾ ਹੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸਦੇ ਆਖਰੀ ਪੰਨੇ ਤੱਕ ਲੈ ਜਾਵੇਗੀ।