ഓം നമഃ

രുദ്ര, നഗരത്തിലെ കണക്കുകൾക്കിടയിൽ ജീവിതം തളച്ചിട്ട ഒരു സാധാരണ അക്കൗണ്ടന്റ്. ഒരൊറ്റ നിമിഷം കൊണ്ട്, സുരക്ഷിതമായ ആ നാലുചുമരുകൾക്കുള്ളിൽ നിന്ന് അയാൾ പുറത്തിറങ്ങുന്നു. ജീവിതത്തിന്റെ അർത്ഥം തേടി, ഇന്ത്യയുടെ ആത്മീയ വഴികളിലൂടെ ഒരു തീർത്ഥയാത്ര. താൻ ആരാണെന്ന ചോദ്യം അവനെ വിടാതെ പിന്തുടരുന്നു. [short pause]

അശ്വിനി ഭട്ടിന്റെ ‘Om Namah’ എന്ന കൃതിയിൽ നാം കാണുന്നത് ഒരു മനുഷ്യന്റെ പരിവർത്തനമാണ്. തകർന്നടിഞ്ഞ ഒരു ക്ഷേത്രത്തിൽ അഗ്നിദൂതനെ നേരിടുമ്പോൾ, രുദ്രന്റെ ഉള്ളിലെ ഭയങ്ങൾ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ട്. ചുറ്റും മങ്ങിയ വെളിച്ചം, പഴയ കല്ലുകളുടെ ഗന്ധം, വായുവിൽ തങ്ങിനിൽക്കുന്ന നിശബ്ദത. അവിടെ, പൂർവ്വികരുടെ അറിവിനും തന്റെ തന്നെ അഹംഭാവത്തിനും ഇടയിൽ അവൻ ആടിയുലയുന്നു. അപ്പോഴാണ് ആ വൃദ്ധ സന്യാസി അവനോട് പറയുന്നത്: “ലക്ഷ്യങ്ങളല്ല, അഹത്തിന്റെ സമർപ്പണമാണ് യഥാർത്ഥ മോക്ഷം.”

ഞാൻ ഒട്ടും മറക്കാത്ത ഒരു സംഭാഷണമുണ്ട്. രുദ്രൻ ചോദിക്കുന്നു, “ഇത്രയേറെ കഷ്ടപ്പാടുകൾ എന്തിനാണ്?” സന്യാസി പുഞ്ചിരിയോടെ മറുപടി നൽകുന്നു, “നിന്നെ നശിപ്പിക്കാനല്ല, നിന്നെത്തന്നെ കണ്ടെത്താനാണ് ഈ അഗ്നിപരീക്ഷകൾ.” അശ്വിനി ഭട്ടിന്റെ എഴുത്തുരീതി അസാധാരണമാണ്; ഓരോ വരിയിലും പ്രകൃതിയും ആത്മീയതയും ഇഴചേർന്നു കിടക്കുന്നു. [sigh] “പ്രപഞ്ചം ഒരൊറ്റ ശ്വാസത്തിൽ കോർക്കപ്പെട്ട മുത്തുകൾ പോലെയാണ്” എന്ന് അദ്ദേഹം എഴുതുമ്പോൾ, വായനക്കാരൻ അറിയാതെ തന്നെ ആ മഹാപ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ഭാഗമായി മാറുന്നു.

‘Om Namah’ വെറുമൊരു യാത്രയല്ല; അതൊരു പ്രാർത്ഥനയാണ്. മനുഷ്യന്റെ അഹംഭാവം എങ്ങനെയാണ് യഥാർത്ഥ സന്തോഷത്തിന് തടസ്സമാകുന്നതെന്ന് ഈ പുസ്തകം തുറന്നുകാട്ടുന്നു. മൗനം കൊണ്ടും കർമ്മം കൊണ്ടും രുദ്രൻ നടത്തുന്ന ഈ യാത്ര, നമ്മുടെ ഉള്ളിലെ ദൈവികതയെ തൊട്ടുണർത്താൻ ശ്രമിക്കുന്നു.

ഒടുവിൽ, വിശുദ്ധ പർവ്വതത്തിന്റെ മുകളിൽ എത്തുമ്പോൾ, താൻ തേടിനടന്ന പ്രകാശം പുറത്തല്ല, മറിച്ച് തന്റെ ഉള്ളിൽ തന്നെയായിരുന്നു എന്ന് രുദ്രൻ തിരിച്ചറിയുന്നു. ആ തിരിച്ചറിവിലേക്ക് നിങ്ങളെത്താൻ ഈ പുസ്തകം സഹായിക്കുമോ? രുദ്രന്റെ ആത്മീയ യാത്രയുടെ അവസാനത്തിൽ അവൻ ലോകത്തിന് നൽകുന്ന ആ പ്രകാശം എന്താണ്? ആ സത്യം കണ്ടെത്താൻ ഈ പുസ്തകം നിങ്ങളെ കാത്തിരിക്കുന്നു.