ദി വുമൺ ഇൻ വൈറ്റ്

ലണ്ടനിലെ ഇരുളടഞ്ഞ തെരുവുകൾ. പാതിരാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ അലയുന്ന ഒരു നിഴൽരൂപം. വെളുത്ത വസ്ത്രമണിഞ്ഞ ആ സ്ത്രീയുടെ മുഖത്ത് ഭീതിയുടെയും നിഗൂഢതയുടെയും കടുപ്പമേറിയ പാടുകൾ. വാൾട്ടർ ഹാർട്രൈറ്റ് എന്ന ചിത്രകാരൻ അവളോട് വഴിയന്വേഷിക്കുമ്പോൾ, അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ താൻ വരാനിരിക്കുന്ന ഒരു വലിയ ദുരന്തത്തിന്റെ നിഴൽ കാണുന്നു. ഇതാണ് വിൽക്കി കോളിൻസിന്റെ വിഖ്യാത കൃതിയായ The Woman in White.

ഈ പുസ്തകം വെറുമൊരു നിഗൂഢകഥയല്ല, മറിച്ച് വിക്ടോറിയൻ കാലഘട്ടത്തിലെ നീതിന്യായ വ്യവസ്ഥിതിക്കുള്ളിൽ സ്ത്രീകൾ അനുഭവിച്ച നിസ്സഹായാവസ്ഥയുടെ നേർചിത്രമാണ്. വാൾട്ടർ ലിമറിഡ്ജ് ഹൗസിൽ എത്തുമ്പോൾ, ലൗറ ഫെയർലി എന്ന സുന്ദരിയായ യുവതിയും അവളുടെ ധീരയായ സഹോദരി മരിയൻ ഹാൾകോംബും ഒരു ക്രൂരമായ ഗൂഢാലോചനയുടെ ഇരകളാകുമെന്ന് അവൻ അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല. സർ പേഴ്സിവൽ ഗ്ലൈഡ് എന്ന വില്ലനും, കൗണ്ട് ഫൊസ്കോ എന്ന ബുദ്ധിമാനായ കുറ്റവാളിയും ചേർന്ന് ലൗറയുടെ സ്വത്തും വ്യക്തിത്വവും അപഹരിക്കാൻ നടത്തുന്ന നീക്കങ്ങൾ വായനക്കാരെ ശ്വാസമടക്കിപ്പിടിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.

ഈ കൃതിയിലെ എനിക്കേറെ പ്രിയപ്പെട്ട ഒരു ഭാഗമുണ്ട്. കൗണ്ട് ഫൊസ്കോ ലൗറയുടെ ജീവിതത്തെ തകർക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ, മരിയൻ ഹാൾകോമ്പ് തൻ്റെ ഡയറിയിൽ കുറിക്കുന്ന വാക്കുകൾ: “ഞാൻ വെറുമൊരു സ്ത്രീ മാത്രമാണ്, എന്നാൽ ഈ സത്യം പുറത്തുകൊണ്ടുവരാൻ എനിക്ക് സാധിക്കുമെങ്കിൽ, ആ നീതിക്കായി ഞാൻ എന്തുവിലയും നൽകാൻ തയ്യാറാണ്.” [sigh]

വിൽക്കി കോളിൻസ് കഥയെ സമീപിക്കുന്ന രീതി അതിശയകരമാണ്. വ്യത്യസ്ത കഥാപാത്രങ്ങളുടെ സാക്ഷ്യപത്രങ്ങളിലൂടെ, സത്യത്തെ പല കോണുകളിൽ നിന്ന് നോക്കിക്കാണാൻ അദ്ദേഹം വായനക്കാരെ നിർബന്ധിക്കുന്നു. ഒരു വാക്യം ശ്രദ്ധിക്കൂ: “സത്യം എല്ലായ്പ്പോഴും വെളിച്ചം പോലെയാണ്, അത് എത്ര മറച്ചുവെക്കാൻ ശ്രമിച്ചാലും ഒടുവിൽ ഒരു വിള്ളലിലൂടെ പുറത്തുവരിക തന്നെ ചെയ്യും.”

നിയമം, അധികാരം, പ്രണയം എന്നിവയ്ക്ക് മനുഷ്യജീവിതത്തിൽ എന്തുമാത്രം പങ്കുണ്ടെന്ന് ഈ കൃതി വരച്ചുകാട്ടുന്നു. വായനക്കാരൻ അവസാന പേജുവരെ ആകാംക്ഷയുടെ മുൾമുനയിൽ നിൽക്കുന്ന ഒരു അനുഭവമാണിത്. ലൗറയ്ക്ക് അവളുടെ നീതി ലഭിക്കുമോ? ആ വെളുത്ത വസ്ത്രം ധരിച്ച സ്ത്രീ ആരാണ്? [short pause] ഈ ചോദ്യങ്ങളുടെ ഉത്തരങ്ങൾ തേടി, നിഗൂഢതകളുടെ ആഴക്കടലിലേക്ക് ഒരു യാത്ര നടത്താൻ തയ്യാറാണോ? ഈ കഥയിലെ ഓരോ തിരിവിലും ഒരു രഹസ്യം ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ട്. ആ രഹസ്യം നിങ്ങളുടേതുമാത്രമാണ്.