പവിത്ര പാപി (വിശുദ്ധ പാപി)

ഒരു പാപം ചെയ്തതുകൊണ്ട് ഒരാൾ പാപിയാകുമോ? അതോ ആ പാപത്തിന്റെ പിന്നിലെ ഉദ്ദേശശുദ്ധി അയാളെ പുണ്യവാളനാക്കി മാറ്റുമോ? ഈ ചോദ്യത്തിന്റെ ഉത്തരം തേടിയാണ് നാനാക് സിങ്ങിന്റെ “Pavitra Paapi” എന്ന നോവൽ സഞ്ചരിക്കുന്നത്.

കീർത്തനങ്ങളുടെയും മണികളുടെയും ശബ്ദങ്ങൾ മുങ്ങിപ്പോകുന്ന ഒരു ചെറിയ മുറി. അവിടെ ക്രിപാൽ സിംഗ് നിൽക്കുന്നു. മുറിയിൽ എണ്ണവിളക്കിന്റെ മങ്ങിയ വെളിച്ചം ചുവരുകളിൽ നിഴലുകൾ വരയ്ക്കുന്നു. വായുവിൽ പഴയ കടലാസുകളുടെയും ഏകാന്തതയുടെയും നേർത്ത മണം. താൻ ചെയ്ത നുണയുടെ ഭാരത്താൽ അയാളുടെ നെഞ്ച് വിങ്ങുന്നു. ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ വിശപ്പടക്കാൻ ചെയ്ത ചെറിയൊരു കള്ളം, ഇപ്പോൾ ഒരു അഗ്നിപർവ്വതം പോലെ അയാളുടെ ജീവിതത്തെ വിഴുങ്ങാൻ വെമ്പുകയാണ്.

ഒരു സന്ദർഭം ഓർമ്മ വരുന്നു. കീർത്തന ഗായകനായ ക്രിപാൽ സിംഗ് തന്റെ തെറ്റുകൾ ഏറ്റുപറയാൻ ധൈര്യപ്പെടുന്ന നിമിഷം. അപ്പുറത്ത് നിൽക്കുന്നവർ അയാളെ വെറുപ്പോടെ നോക്കുമ്പോൾ ക്രിപാൽ സിംഗ് വിറയ്ക്കുന്ന സ്വരത്തിൽ ചോദിക്കുന്നു, “എന്റെ പാപത്തിന്റെ ആഴം അളക്കാൻ നിങ്ങളാരും വരേണ്ട; അത് ഞാൻ തന്നെ അനുഭവിച്ചു തീർത്തോളാം.” ഈ സംഭാഷണത്തിൽ കഥാപാത്രങ്ങളുടെ ആത്മാവ് തുടിക്കുന്നുണ്ട്. സ്വന്തം മനസ്സാക്ഷിയോട് ക്രിപാൽ സിംഗ് നടത്തുന്ന പോരാട്ടം വായനക്കാരെ വല്ലാതെ വേദനിപ്പിക്കും. അയാൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നത് ഒരു മാപ്പ് മാത്രമാണ്, പക്ഷേ താൻ തന്നെ വിരിച്ച വലയിൽ കുടുങ്ങിപ്പോയ ഒരു മനുഷ്യന്റെ നിസ്സഹായാവസ്ഥ അവിടെയുണ്ട്.

നാനാക് സിങ്ങിന്റെ രചനാശൈലി അതിശയകരമാണ്. വളരെ ലളിതമായ വാക്കുകളിൽ ജീവിതത്തിന്റെ ആഴമുള്ള സത്യങ്ങളെ അദ്ദേഹം കോർത്തിണക്കുന്നു. “സത്യം പറയുന്നതിനേക്കാൾ വലിയൊരു മോചനം ഈ ലോകത്തിലില്ല” എന്ന് അദ്ദേഹം എഴുതുമ്പോൾ വായനക്കാരന്റെ ഹൃദയത്തിൽ അതൊരു തീപ്പൊരിയായി വീഴുന്നു.

സമൂഹത്തിന്റെ സദാചാര സങ്കൽപ്പങ്ങളെയും മനുഷ്യന്റെ ആന്തരിക സംഘർഷങ്ങളെയും ഒരുപോലെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്ന ഈ നോവൽ, പാപത്തിനും പുണ്യത്തിനും ഇടയിലുള്ള നേർത്ത വരയെ വരച്ചുകാട്ടുന്നു. ഒടുവിൽ, കീർത്തനങ്ങളുടെ നാദത്തിനിടയിൽ സ്വന്തം ആത്മാവിനെ വീണ്ടെടുക്കാൻ ക്രിപാൽ സിംഗ് നടത്തുന്ന ആ വലിയ യാത്ര, വായനക്കാരെയും ഒരു നിമിഷം നിശബ്ദരാക്കും. സ്നേഹവും ത്യാഗവും ചേർന്ന് എങ്ങനെ ഒരു പാപിയെ പുണ്യവാളനാക്കാം എന്ന് ഈ പുസ്തകം കാണിച്ചുതരുന്നു. ഈ ജീവിതത്തിന്റെ ബാക്കി ഭാഗം അറിയാൻ നിങ്ങൾക്ക് കൗതുകമില്ലേ? ആ യാത്ര അത്രമേൽ തീവ്രമാണ്.