ട്രെയിനിലെ പെൺകുട്ടി

ഒരു അപരിചിതന്റെ ജീവിതത്തിലേക്ക് ജനാലയിലൂടെ നോക്കുമ്പോൾ, നാം കാണുന്നത് സത്യമാണോ അതോ നമ്മുടെ തന്നെ ഭാവനയോ? പോള ഹോക്കിൻസ് എഴുതിയ “The Girl on the Train” എന്ന പുസ്തകം ഈ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരം നൽകുന്നത് ഇരുണ്ടതും എന്നാൽ വിസ്മയിപ്പിക്കുന്നതുമായ ഒരു അനുഭവത്തിലൂടെയാണ്.

റേച്ചൽ വാട്‌സൺ എന്ന യുവതി എല്ലാ ദിവസവും ട്രെയിനിൽ ലണ്ടനിലേക്ക് യാത്ര ചെയ്യുന്നു. ട്രെയിൻ പാളത്തിനരികിലെ ഒരു വീടിന്റെ ജനാലയിലൂടെ അവൾ ഒരു ദമ്പതികളെ നിരീക്ഷിക്കുന്നു. അവൾ അവർക്ക് ‘ജെസ് എന്നും ജേസൺ എന്നും’ പേരിടുന്നു. അവരുടെ ജീവിതം തികച്ചും മനോഹരമാണെന്ന് അവൾ വിശ്വസിക്കുന്നു. എന്നാൽ പെട്ടെന്നൊരു ദിവസം, ആ ‘സുവർണ്ണ ദമ്പതികളിൽ’ ഒരാളായ മേഗൻ ഹിപ്‌വെൽ അപ്രത്യക്ഷയാകുന്നു.

ഈ പുസ്തകത്തിന്റെ കരുത്ത് അത് കോർത്തുവെച്ചിരിക്കുന്ന രീതിയിലാണ്. റേച്ചൽ മദ്യത്തിന് അടിമയാണ്. അവൾക്ക് പല കാര്യങ്ങളും ഓർമ്മയില്ല. [short pause] ഒരു രാത്രി അവൾക്ക് എന്ത് സംഭവിച്ചു എന്ന് അവൾക്കുപോലും അറിയില്ല. അവളുടെ ഓർമ്മകൾ ചിന്നിച്ചിതറിയ ചില്ലുകഷണങ്ങൾ പോലെയാണ്. പോള ഹോക്കിൻസ് എഴുതുന്നു: “ഞാൻ എന്റെ സ്വന്തം ജീവിതത്തിൽ നിന്നും ഒരു വിദേശിയെപ്പോലെ അന്യവൽക്കരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.”

അവിടെയാണ് ഈ കഥയുടെ കാതൽ. നാം മറ്റുള്ളവരുടെ ജീവിതത്തെ എങ്ങനെ നോക്കിക്കാണുന്നു എന്നതിനേക്കാൾ, നാം നമ്മളെത്തന്നെ എത്രമാത്രം തെറ്റിദ്ധരിക്കുന്നു എന്നതാണ് ഈ പുസ്തകം പറയുന്നത്. ടോം എന്ന മുൻ ഭർത്താവിന്റെ തന്ത്രപരമായ പെരുമാറ്റം റേച്ചലിനെ മാനസികമായി തകർക്കുന്നു. ഇതൊരു കുറ്റാന്വേഷണ കഥ മാത്രമല്ല, ഭർത്താക്കന്മാർ ഭാര്യമാരുടെ ഓർമ്മകളെയും ആത്മവിശ്വാസത്തെയും എങ്ങനെയാണ് ‘ഗ്യാസ്‌ലൈറ്റിംഗ്’ എന്ന പ്രക്രിയയിലൂടെ തകർത്തെറിയുന്നത് എന്നതിന്റെ നേർക്കാഴ്ചയാണ്.

[sigh] വായനക്കാരനെ അസ്വസ്ഥനാക്കുന്ന ഒരു രചനയാണിത്. ഈ പുസ്തകം അവസാനിക്കുമ്പോൾ, നിങ്ങൾക്കറിയാം നിങ്ങളുടെ ചുറ്റുമുള്ള തികഞ്ഞതെന്ന് തോന്നുന്ന ഓരോ വീടിനുള്ളിലും ഒരു ഇരുണ്ട രഹസ്യം ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ടാകാം എന്ന്. റേച്ചലിന്റെ ആ പകവീട്ടലിന്റെ നിമിഷത്തിൽ, നീതിയുടെ അർത്ഥം പൂർണ്ണമായും മാറുന്നു.

ഈ കഥയിലെ സത്യം എന്താണ്? റേച്ചൽ എന്ത് കണ്ടു? അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് തന്നെ ഈ മായക്കാഴ്ചകളിൽ അകപ്പെട്ടുപോകാൻ നിങ്ങൾ തയ്യാറാണോ? വിധി നിർണ്ണയിക്കുന്ന ആ നിമിഷം വായനക്കാരെ ഞെട്ടിക്കും. ഈ നിഗൂഢതകൾ നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിൽ ചോദ്യങ്ങളായി അവശേഷിക്കും. ആ ഉത്തരങ്ങൾ കണ്ടെത്താൻ “The Girl on the Train” വായിക്കുക തന്നെ വേണം.