ಶ್ಲೋಕ್ ಫರೀದ್

ಒಬ್ಬ ಸಂತರ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದೀರಿ ನೀವು. ಹನ್ನೆರಡನೇ ಶತಮಾನದ ಪಂಜಾಬಿನ ಧೂಳಿನ ಹಾದಿಯಲ್ಲಿ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ಮಣಿಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಅನಂತದ ಹುಡುಕಾಟವಿರುವ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ನಿಂತಿದ್ದಾರೆ. ಶೇಖ್ ಫರೀದ್ (ಬಾಬಾ ಫರೀದ್). ಪ್ರಪಂಚದ ಮೋಹದ ಬಲೆಗಳನ್ನು ಮೀರಿ, ಸಾವಿನ ಅನಿವಾರ್ಯತೆಯನ್ನು ಅರಿತ ಅವರು, ತಮ್ಮ ಜೀವನವನ್ನೇ ಒಂದು ದೈವಿಕ ಸಮರ್ಪಣೆಯನ್ನಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿಸಿಕೊಂಡವರು. ಅವರು ನಮಗೆ ಹೇಳುವ ಒಂದೇ ಸತ್ಯವಿದು: ಮನುಷ್ಯನ ಬಾಳು ಒಂದು ಹೂವಿನಂತೆ, ಅದು ಅರಳುತ್ತದೆ, ಬಾಡುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ಅದರ ಪರಿಮಳ ಮಾತ್ರ ಶಾಶ್ವತ.

‘Shalok Farid’ ಎಂಬ ಈ ಕೃತಿ, ಕೇವಲ ಬರವಣಿಗೆಯಲ್ಲ, ಅದು ಆತ್ಮದ ದಾರಿ. ಶೇಖ್ ಫರೀದ್ ಅವರು ತಮ್ಮ ಕವಿತೆಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಡೆ ಹೀಗೆ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ: “ಫರೀದಾ, ನಿನ್ನ ಮನೆಯ ಮುಂದೆ ನಿನ್ನ ಸಾವಿನ ದೂತ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದಾನೆ, ನೀನು ಇನ್ನೂ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ?” ಈ ಮಾತುಗಳು ಎಚ್ಚರಿಸುವ ಗಂಟೆಗಳಂತೆ ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ಅರಿವನ್ನು ತಟ್ಟುತ್ತವೆ. ಭೌತಿಕ ಸುಖಗಳ ಹಿಂದೆ ಓಡುವ ನಮಗೆ, ಕಾಲ ಎಷ್ಟು ವೇಗವಾಗಿ ಜಾರುತ್ತಿದೆ ಎಂಬ ವಾಸ್ತವವನ್ನು ಇದು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ.

ಈ ಕೃತಿಯ ಪ್ರಮುಖ ಸಾರಾಂಶವೆಂದರೆ, ಜೀವನವು ದೈವಿಕ ಐಕ್ಯತೆಗಾಗಿ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಅಣಕು ಪ್ರದರ್ಶನ. ಶೇಖ್ ಫರೀದ್ ಮೂರು ಪ್ರಮುಖ ತತ್ವಗಳನ್ನು ಮಂಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ಅಹಂಕಾರದ ತ್ಯಾಗ. ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಮನುಷ್ಯ ಮಣ್ಣಿಗೆ ಮರಳಬೇಕು ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅವರು ತಮ್ಮ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಪದೇ ಪದೇ ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತಾರೆ. ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ಇತರರ ನೋವನ್ನು ತನ್ನದೆಂದು ಭಾವಿಸುವ ಸಹಾನುಭೂತಿ. “ಎಲ್ಲರ ಹೃದಯದಲ್ಲೂ ದೇವರಿದ್ದಾನೆ, ಅನ್ಯರಿಗೆ ನೋವು ಕೊಡುವುದು ಅಂದರೆ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನನ್ನೇ ಅವಮಾನಿಸುವುದು” ಎಂಬುದು ಅವರ ಖಚಿತವಾದ ನಂಬಿಕೆ. ಮೂರನೆಯದಾಗಿ, ಕ್ಷಣಿಕವಾದ ಲೋಕದ ಬಗೆಗಿನ ಅನಾಸಕ್ತಿ.

ಕೆಲವರು ಇವರ ಭಕ್ತಿ ಮಾರ್ಗವು ತುಂಬಾ ಕಠಿಣ ಎಂದು ವಾದಿಸಬಹುದು. ಆದರೆ, ಶೇಖ್ ಫರೀದ್ ಇದಕ್ಕೆ ನೀಡುವ ಉತ್ತರ ಅದ್ಭುತ: [ಉಮ್] ಕಠಿಣವಾದುದು ಸಂಸಾರವಲ್ಲ, ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ಅತೃಪ್ತಿ. ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯೇ ಜೀವನದ ಸಾರ ಎಂದು ಅವರು ಪ್ರತಿಪಾದಿಸುತ್ತಾರೆ. [ನಿಟ್ಟುಸಿರು]

ಬಾಬಾ ಫರೀದ್ ಅವರ ಈ ಶ್ಲೋಕಗಳು ಇಂದಿಗೂ ನಮಗೆ ಅರ್ಥವತ್ತಾದ ಬದುಕನ್ನು ಬೋಧಿಸುತ್ತವೆ. ಸಾವಿನ ನೆರಳು ಬರುವ ಮುನ್ನ, ಬಾಳಿನ ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣವನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಕೃತಜ್ಞತೆಯಿಂದ ಬದುಕುವುದೇ ಜಾಣತನ. ನಿಮ್ಮ ಜೀವನದ ಈ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ, ನೀವು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ತಲುಪಬೇಕಾದ ಗಮ್ಯವೇನು ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿದೆಯೇ? ‘Shalok Farid’ ಆ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ನಿಮಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ.