ಗರ್ಭರೇಷಿಮ್

ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಓದಿ ಮುಗಿಸುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ, ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಬಂಧನಗಳು ಮತ್ತು ಹೆಣ್ಣಿನ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಬಗ್ಗೆ ನೀವು ಇಂದಿನವರೆಗೂ ನಂಬಿದ್ದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಲ್ಪನೆಯೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬದಲಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ವಿ.ಎಸ್. ಖಾಂಡೇಕರ್ ಅವರ “Garbhareshim” ಕೇವಲ ಒಂದು ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲ, ಅದು ಒಂದು ಮೌನ ಕ್ರಾಂತಿ. ಕಥೆಯು ಇಂದಿರಾ ಎಂಬ ಯುವತಿಯ ಸುತ್ತಾ ಸುತ್ತುತ್ತದೆ. ಆಕೆಯ ಮನೆಯ ನಾಲ್ಕು ಗೋಡೆಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಬದುಕಿನ ಅರ್ಥವೇ ಸೀಮಿತವಾಗಿದ್ದ ಕಾಲಘಟ್ಟ ಅದು. [short pause] ದೀಪದ ಮಂದ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ, ಅಡುಗೆಮನೆಯ ಒಲೆಯ ಬೂದಿಯ ವಾಸನೆಯ ನಡುವೆ ಇಂದಿರಾ ಕುಳಿತಿರುತ್ತಾಳೆ. ಹೊರಗೆ ಸುರಿಯುತ್ತಿರುವ ಮಳೆ ಆಕೆಯ ಮನಸ್ಸಿನ ಗೊಂದಲಗಳಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾದಂತಿದೆ. ಆಕೆಯ ಕಣ್ಣಮುಂದೆ ತಂದೆ-ತಾಯಿಯ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಮಾಜದ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳ ಕತ್ತಿ ತೂಗುತ್ತಿರುತ್ತದೆ.

ಖಾಂಡೇಕರ್ ಅವರ ಬರವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಅದ್ಭುತ ಶಕ್ತಿಯಿದೆ. ಅವರು ಇಂದಿರಳ ಮನಸ್ಸಿನ ತುಮುಲವನ್ನು ಹೀಗೆ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ: “ನನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಕೇವಲ ಈ ಮನೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವೇ? ಜ್ಞಾನದ ಹಸಿವಿರುವ ನನಗೆ ಈ ಮೌನವೇ ಶಿಕ್ಷೆಯೇ?”

ಒಂದು ನಿರ್ಣಾಯಕ ಸನ್ನಿವೇಶವನ್ನು ಮರೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಇಂದಿರಾ ಮತ್ತು ಆಕೆಯನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವ ಸುಧಾರಕ ವಿಶ್ವಾಸರಾವ್ ನಡುವಿನ ಸಂಭಾಷಣೆ ಇದು. ವಿಶ್ವಾಸರಾವ್ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ, “ಬೆಳಕಿನ ಕಡೆಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡುವುದು ತಪ್ಪೇ?” ಅದಕ್ಕೆ ಇಂದಿರಾ, ನಡುಗುವ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾಳೆ, “ತಪ್ಪಲ್ಲ, ಆದರೆ ಆ ಬೆಳಕಿಗಾಗಿ ನಾನು ತೆರಬೇಕಾದ ಬೆಲೆ ನನ್ನ ಇಡೀ ಬದುಕು.” [medium pause]

ಈ ಕಾದಂಬರಿಯ ಅಡಗುದಾಣದಲ್ಲಿರುವುದು ಸಮಾಜದ ಮೌನ ಮತ್ತು ಹೆಣ್ಣಿನ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ನಡುವಿನ ಸುದೀರ್ಘ ಸಂಘರ್ಷ. ಖಾಂಡೇಕರ್ ಅವರು ಭಾಷೆಯನ್ನು ಎಷ್ಟು ನಾಜೂಕಾಗಿ ಬಳಸಿದ್ದಾರೆಂದರೆ, ಪ್ರತಿ ಸಾಲೂ ಜೀವಂತಿಕೆಯಿಂದ ಮಿಡಿಯುತ್ತದೆ. ಅವರ ಒಂದು ಮಾತು ಇಂದಿಗೂ ಪ್ರಸ್ತುತ: “ಬದುಕೆಂದರೆ ಬರಿ ಉಸಿರಾಡುವುದು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅದು ತನ್ನತನವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಹಠ.” [sigh]

ಇಂದಿರಾ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರನಡೆದಾಗ, ಆಕೆ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಮನೆಯನ್ನಲ್ಲ, ಆಕೆ ಗೆಲ್ಲುವುದು ತನ್ನ ಸ್ವಂತಿಕೆಯನ್ನೇ. ಸಮಾಜದ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ನಿಲ್ಲುವ ಧೈರ್ಯ ಎಲ್ಲಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ? ಅರಿವು ಮತ್ತು ಶಿಕ್ಷಣ ಹೇಗೆ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಸದಾಗಿ ರೂಪಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು “Garbhareshim” ಅತ್ಯಂತ ಆಪ್ತವಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ಇಂದಿರಾಳ ಈ ಪಯಣ ನಿಮ್ಮನ್ನೂ ಒಂದು ಹೊಸ ಯೋಚನೆಗೆ ದೂಡುತ್ತದೆ. ಈ ಸಾಹಸಗಾಥೆಯನ್ನು ಪೂರ್ತಿಯಾಗಿ ಕೇಳುವ ತುಡಿತ ಈಗ ನಿಮ್ಮಲ್ಲೂ ಮೂಡುತ್ತಿರಬಹುದು, ಅಲ್ಲವೇ?