ಕರ್ಟನ್: ಪೊಯಾರೋಸ್ ಲಾಸ್ಟ್ ಕೇಸ್

ಸ್ಟೈಲ್ಸ್ ಹೌಸ್‌ನ ಮಂದ ಬೆಳಕಿನ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಹಳೆಯ ಪೀಠೋಪಕರಣಗಳ ವಾಸನೆ ಮತ್ತು ನೆನಪುಗಳು ದಟ್ಟವಾಗಿವೆ. ಚಕ್ರದ ಕುರ್ಚಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುವ ಆ ವೃದ್ಧ ಮನುಷ್ಯನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಈಗಲೂ ಅದೇ ತೀಕ್ಷ್ಣತೆ ಇದೆ, ಆದರೆ ದೇಹ ಅಲುಗಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿರುವ ಹ್ಯಾಸ್ಟಿಂಗ್ಸ್‌ನ ದಿಗಿಲು ಮತ್ತು ಗೊಂದಲದ ಮಧ್ಯೆ, ಆ ಮಹಾನ್ ಪತ್ತೇದಾರಿ ಪಿಸುಗುಡುತ್ತಾನೆ. ಇದು “Curtain: Poirot’s Last Case”.

ಅಗಾಥಾ ಕ್ರಿಸ್ಟಿ ರಚಿಸಿದ ಈ ಕಾದಂಬರಿಯು ಕೇವಲ ಒಂದು ಕೊಲೆ ರಹಸ್ಯವಲ್ಲ; ಇದು ಮನುಷ್ಯನ ಅಂತರಾಳದಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ಕರಾಳ ಪ್ರವೃತ್ತಿಗಳ ಪರೀಕ್ಷೆ. ಇಲ್ಲಿ ಹಂತಕ ನೇರವಾಗಿ ಬಂದೂಕು ಹಿಡಿಯುವುದಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಇತರರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಪ್ರಚೋದಿಸುವ ‘ಎಕ್ಸ್’ ಎಂಬ ಅದೃಶ್ಯ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾನೆ. [short pause]

ನನಗೆ ಮರೆಯಲಾಗದ ಒಂದು ದೃಶ್ಯವಿದೆ. ಪೋವ್ರೋ ಹ್ಯಾಸ್ಟಿಂಗ್ಸ್‌ಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ, “ನೋಡು ಹ್ಯಾಸ್ಟಿಂಗ್ಸ್, ಕೆಲವು ಮನುಷ್ಯರು ಬೇರೆಯವರನ್ನು ಕೇವಲ ಆಟದ ಗೊಂಬೆಗಳಂತೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ನಿಮ್ಮ ಸುತ್ತಲೇ ಇದ್ದಾನೆ.” ಹ್ಯಾಸ್ಟಿಂಗ್ಸ್‌ನ ಒಳತೋಟಿ ಹೀಗಿದೆ: ತನ್ನ ಮಗಳ ರಕ್ಷಣೆ ಮಾಡಬೇಕೋ ಅಥವಾ ತನ್ನ ಆಪ್ತ ಸ್ನೇಹಿತನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನಂಬಬೇಕೋ ಎಂಬ ಗೊಂದಲ ಅವನನ್ನು ಕಾಡುತ್ತದೆ.

ಅಗಾಥಾ ಕ್ರಿಸ್ಟಿ ಇಲ್ಲಿ ಬರೆಯುವ ಸಾಲುಗಳು ಆಳವಾದವು: “ಯಾವಾಗ ನ್ಯಾಯಾಲಯವು ಅಪರಾಧಿಯನ್ನು ಶಿಕ್ಷಿಸಲು ವಿಫಲವಾಗುತ್ತದೋ, ಆಗ ಕೊನೆಯ ನಿರ್ಧಾರವನ್ನು ನೈತಿಕತೆಯ ತಕ್ಕಡಿಯಲ್ಲಿ ತೂಗಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ.” ಇದು ಈ ಕಾದಂಬರಿಯ ತಿರುಳು. ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ನ್ಯಾಯಕ್ಕಾಗಿ ಪೋವ್ರೋ ಕೈಗೊಳ್ಳುವ ಆ ಕಠಿಣ ನಿರ್ಧಾರ, ಅವನ ಇಡೀ ಜೀವನದ ತತ್ವಗಳನ್ನೇ ಪ್ರಶ್ನಿಸುವಂತಿದೆ.

ಈ ಕೃತಿಯ ಭಾಷಾ ಶೈಲಿ ಬಹಳ ಅದ್ಭುತ. ಅದು ಕೇವಲ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಕಾಲ ಉರುಳಿದಂತೆ ಮನುಷ್ಯನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಹೇಗೆ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಕನ್ನಡಿಯಂತೆ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. [sigh] ಪೋವ್ರೋನ ಜೀವನದ ಅಂತಿಮ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಗೆದ್ದನೇ ಅಥವಾ ಸೋಲನ್ನಪ್ಪಿದನೇ? ಈ ಪ್ರಶ್ನೆಯೇ ಓದುಗನನ್ನು ಕೊನೆಯವರೆಗೂ ಹಿಡಿದಿಡುತ್ತದೆ.

ಇದು ಕೇವಲ ತನಿಖೆಯಲ್ಲ; ಇದು ಒಂದು ಯುಗದ ಅಂತ್ಯ. ಹಳೆಯ ಸ್ಟೈಲ್ಸ್ ಹೌಸ್‌ನ ಗೋಡೆಗಳು ಎಷ್ಟೊಂದು ರಹಸ್ಯಗಳಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದ್ದವೋ, ಅಷ್ಟೇ ಮೌನವನ್ನು ಅವು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಹೊತ್ತುಕೊಳ್ಳುತ್ತವೆ. ಪೋವ್ರೋನ ಅಂತಿಮ ಸಾಹಸದ ಸತ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿಯಲು, ಈ ಕೃತಿಯನ್ನು ಓದಲೇಬೇಕು. ಕೊನೆಯ ಪುಟ ತಿರುಗಿಸುವಾಗ ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವ ಆ ನೋವು ಮತ್ತು ಆಶ್ಚರ್ಯ, ಅಗಾಥಾ ಕ್ರಿಸ್ಟಿಯ ಪ್ರತಿಭೆಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದೆ.