ഗുരുസാഗരം

അധികാരത്തിന്റെയും യുദ്ധത്തിന്റെയും തീയണയാത്ത കനലുകളിൽ പൊള്ളിയ ഒരു എഴുത്തുകാരന്റെ ആത്മാവിനെ തേടിയുള്ള യാത്രയായിരുന്നു ഒ.വി. വിജയന്റെ ജീവിതം. മനുഷ്യന്റെ വേദനകളെയും പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ നിഗൂഢതകളെയും ചേർത്തുപിടിക്കാൻ അദ്ദേഹം തിരഞ്ഞെടുത്തത് ഒരു തൂലികയെ മാത്രമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ഒരു ദാർശനികമായ ഏകാന്തതയെ കൂടിയാണ്. ആ ഏകാന്തതയിൽ നിന്നാണ് ‘Gurusagaram (The Infinity of Grace)’ എന്ന അത്ഭുത കൃതി പിറന്നത്.

കുഞ്ഞുണ്ണി എന്ന നായകൻ തന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ശൂന്യതയിൽ നിന്ന് രക്ഷതേടി, അസ്തിത്വത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് നടത്തുന്ന യാത്രയാണിത്. പുകയുന്ന നഗരത്തിന്റെ യാന്ത്രികതയിൽ നിന്ന് മാറി, ഒരു ആശ്രമത്തിന്റെ നിശബ്ദതയിലേക്ക് അവൻ എത്തുന്നു. അവിടെ, ഇരുട്ട് പറ്റിപ്പിടിച്ച ഭിത്തികൾക്കിടയിൽ, ജപത്തിന്റെ നേർത്ത ശബ്ദം മാത്രം കേൾക്കുന്ന തണുത്ത വായുവിൽ കുഞ്ഞുണ്ണി ഇരിക്കുന്നു. മങ്ങിയ വെളിച്ചം അവന്റെ മുഖത്ത് വീഴുമ്പോൾ, വർഷങ്ങളായി മനസ്സിൽ തങ്ങിനിന്ന ഭാരങ്ങൾ പതിയെ ഉരുകിത്തീരുന്നത് അവൻ അറിയുന്നു. [short pause]

ഒരിക്കലും മറക്കാനാവാത്ത ഒരു സംഭാഷണമുണ്ട് ഈ പുസ്തകത്തിൽ. ഗുരുവിന്റെ മുന്നിൽ കുഞ്ഞുണ്ണി ചോദിക്കുന്നു: “എന്താണ് സത്യം?” അതിന് ഗുരു നൽകുന്ന മറുപടി കേവലം വാക്കുകളല്ല, അതൊരു തിരിച്ചറിവാണ്. ലോകത്തിന്റെ മായയും ബ്രഹ്മത്തിന്റെ അനന്തതയും തമ്മിലുള്ള അതിർവരമ്പുകൾ അവൻ തിരിച്ചറിയുന്നു. സ്വന്തം അഹങ്കാരത്തെയും മുറിവുകളെയും ഉപേക്ഷിച്ച്, പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ഒഴുക്കിൽ അലിഞ്ഞുചേരാനുള്ള ഒരുവന്റെ ശ്രമം! [sigh] [medium pause]

ഒ.വി. വിജയന്റെ ഭാഷാശൈലി ഒരു മഹാപ്രവാഹം പോലെയാണ്. വരികൾക്കിടയിലെ നിശബ്ദത പോലും അർത്ഥവത്താണ്. “മരണമെന്നത് അവസാനമല്ല, മറിച്ച് അനന്തതയിലേക്കുള്ള ഒരു വാതിലാണ്” എന്ന് അദ്ദേഹം കുറിക്കുമ്പോൾ വായനക്കാരൻ സ്തംഭിച്ചുപോകുന്നു. ഈ കൃതി പറയുന്നത് വെറും ഒരു കഥയല്ല, മറിച്ച് മനുഷ്യൻ അനുഭവിക്കുന്ന എല്ലാ വേർപാടുകളും ഒടുവിൽ ചെന്നെത്തുന്നത് സ്‌നേഹത്തിന്റെ ആ മഹാസാഗരത്തിലേക്കാണ് എന്നതാണ്.

ജീവിതത്തിന്റെ അർത്ഥം തേടി അലയുന്ന ഏതൊരു മനസ്സും ഒരിക്കലെങ്കിലും ഈ സാർ വായിച്ചിരിക്കണം. ഏകാന്തതയിൽ നിന്ന് ഏകാഗ്രതയിലേക്കുള്ള ആ യാത്രയിൽ, കുഞ്ഞുണ്ണിക്കൊപ്പം നിങ്ങളും സഞ്ചരിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ലേ? [long pause] അവസാനത്തോളമെത്തുമ്പോൾ, നിങ്ങൾ കാണുന്ന ലോകം പഴയതുപോലെയായിരിക്കില്ല.