ಕಥಾ ಕಹೇ ಕಥಾ (ಸ್ಟೋರಿ ಟೆಲ್ಸ್ ಸ್ಟೋರಿ)

ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ, ನಿಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಪ್ರತಿ ನೋವು ಮತ್ತು ಮೌನಕ್ಕೆ ಒಂದು ದನಿಯಿದ್ದರೆ, ಅದು ಯಾವ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿತ್ತು? ನೀವು ಮೌನವಾಗಿದ್ದಾಗ ನಿಮ್ಮೊಳಗೆ ಅಡಗಿರುವ ಸಾವಿರಾರು ಕಥೆಗಳು ಹೊರಬರಲು ಹಾತೊರೆದರೆ ಏನಾಗಬಹುದು?

ದಲೀಪ್ ಕೌರ್ ತಿವಾನ್ ಅವರ ‘Katha Kahe Katha’ ಕೃತಿಯು ಅಂತಹದೇ ಒಂದು ಮೌನಗಳ ಸಂಭಾಷಣೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಕಾದಂಬರಿಯಲ್ಲ, ಪಂಜಾಬಿ ಮಹಿಳೆಯರ ಅಂತಃಕರಣದ ಆರ್ತಧ್ವನಿ. ಇಲ್ಲಿ ಬಿಬಿ ಎಂಬಾಕೆಯ ಬುದ್ಧಿಶಕ್ತಿಯು ಸಾಂಪ್ರದಾಯಿಕ ಮದುವೆಯ ಚೌಕಟ್ಟಿನಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ನುಚ್ಚುನೂರಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಲೇಖಕಿ ಬಹಳ ಸೂಕ್ಷ್ಮವಾಗಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಡುತ್ತಾರೆ.

ಒಂದು ದೃಶ್ಯವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಸಾಯಂಕಾಲದ ಮಬ್ಬು ಬೆಳಕು ಕಿಟಕಿಯ ಮೂಲಕ ಒಳಗೆ ಬಂದು, ಹಳೆಯ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದೆ. ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ಅತ್ತೆ-ಸೊಸೆಯರ ನಡುವಿನ ಕಹಿ ಮಾತುಗಳು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಭಾರವಾಗಿ ತೇಲುತ್ತಿವೆ. ಬಿಬಿ ಪುಸ್ತಕವೊಂದನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದಾಳೆ, ಆದರೆ ಆಕೆಯ ಕಣ್ಣುಗಳು ಅಕ್ಷರಗಳಿಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಹೊರಗಿನ ವಿಶಾಲ ಆಕಾಶದತ್ತ ನೋಡುತ್ತಿವೆ. [short pause] ಅಲ್ಲಿ ಬಿಬಿಯ ಅಂತರಾಳದ ಧ್ವನಿ ಹೀಗೆ ಕೇಳಿಸುತ್ತದೆ: “ನನ್ನ ಕನಸುಗಳ ಅಸ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿ ಯಾರು ಉಳಿಯುತ್ತಾರೆ? ಈ ಗೋಡೆಗಳ ನಡುವೆ ನನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವ ಕರಗಿಹೋಗುತ್ತಿದೆಯೇ?”

ದಲೀಪ್ ಕೌರ್ ತಿವಾನ್ ಅವರ ಬರಹಗಾರಿಕೆಯ ಜಾದೂ ಇರುವುದು ಇಲ್ಲಿಯೇ. ಅವರು ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ, “ಕಥೆಗಳು ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹುಡುಕಿಕೊಂಡು ಬರುತ್ತವೆ, ಏಕೆಂದರೆ ನೋವು ಹಂಚಿಕೊಂಡಾಗ ಮಾತ್ರ ಅದು ಹಗುರವಾಗುತ್ತದೆ.” ಲಜ್ಜೋಳಂತಹ ಪಾತ್ರಗಳು ತಮ್ಮ ಕಷ್ಟಗಳನ್ನು ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳ ಸಮುದಾಯದ ಜೊತೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವಾಗ, ಅಲ್ಲಿ ಕೇವಲ ಕಣ್ಣೀರು ಇರುವುದಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಅಪ್ರತಿಮವಾದ ಸ್ಥಿತಿಸ್ಥಾಪಕತ್ವ ಇರುತ್ತದೆ.

ಈ ಕೃತಿಯ ಸಾರಾಂಶವೇನೆಂದರೆ, ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುವುದು ಕೇವಲ ಮನರಂಜನೆಯಲ್ಲ, ಅದು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಪ್ರತಿರೋಧ. ಪಿತೃಪ್ರಭುತ್ವದ ಸಂಕೋಲೆಗಳನ್ನು ಮೌನದಿಂದ ಮುರಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಕಥೆಗಳ ಮೂಲಕ ಆ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ಸೀಳಿ ಬೆಳಕಿನತ್ತ ಸಾಗಬಹುದು. ಲೇಖಕಿ ಬಳಸುವ ಪ್ರತಿ ನುಡಿಗಟ್ಟು, ಪ್ರತಿ ಬಣ್ಣದ ದೃಶ್ಯವೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಆ ಪಾತ್ರಗಳ ನೋವು ಮತ್ತು ನಲಿವಿನೊಂದಿಗೆ ತಕ್ಷಣವೇ ಬೆಸೆದುಬಿಡುತ್ತದೆ. [sigh]

ನೀವು ಎಂದಾದರೂ ನಿಮ್ಮೊಳಗಿನ ಕಥೆಯು ಹೊರಜಗತ್ತಿಗೆ ಕೇಳಿಸಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಿದ್ದೀರಾ? ಆ ಅನ್ವೇಷಣೆಯೇ ‘Katha Kahe Katha’. ಕಥೆಗಳು ಹೇಗೆ ಬದುಕನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸಬಲ್ಲವು ಮತ್ತು ಹೇಗೆ ಸಂಕಷ್ಟದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ಮನುಷ್ಯನೊಂದಿಗೆ ಜೋಡಿಸಬಲ್ಲವು ಎಂಬುದನ್ನು ಅರಿಯಲು ಈ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ತಪ್ಪದೇ ಓದಬೇಕು. ಆ ಕಥೆಗಳು ನಿಮ್ಮ ಬದುಕಿಗೆ ಹೊಸ ಅರ್ಥವನ್ನು ನೀಡಲು ಕಾಯುತ್ತಿವೆ.