ஷலோக் ஃபரித்

ஒரு மெல்லிய நடுக்கம் தரும் உண்மை, மரணம் என்பது நம் வாசலில் காத்து நிற்கும் ஒரு விருந்தினரைப் போன்றது என்பதை உணரும்போது ஏற்படும் அமைதிதான் ‘Shalok Farid’ புத்தகத்தின் ஆன்மா. பன்னிரண்டாம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த சூஃபி ஞானி ஷேக் ஃபரித், வாழ்வின் நிலையாமையை ஒரு மணப்பெண் தன் திருமணத்திற்காகத் தயாராவதைப் போலவும், ஒரு பறவை கிளம்பிச் செல்வதைப் போலவும் விவரிக்கிறார். பன்னிரண்டு வயது சிறுவனும் புரிந்துகொள்ளக்கூடிய எளிமையான உண்மை இதுதான்: இந்த உலகம் ஒரு தற்காலிகப் பயணம், எனவே இங்கே அன்புடனும் அறத்துடனும் வாழ்வதே வாழ்வின் உண்மையான நோக்கம்.

ஷேக் ஃபரித் தனது கவிதைகளில், “ஃபரிதா, நீ தேடும் இறைவன் உனக்குள்ளேயே இருக்கிறான், ஏன் காடுகளுக்கு அலைகிறாய்?” என்று கேட்கிறார். இந்த வரிகள், கடவுளைத் தேடி நாம் செய்யும் புற உலகப் பயணங்கள் எவ்வளவு அர்த்தமற்றவை என்பதைப் படம்பிடித்துக் காட்டுகின்றன. பேராசையும் உலகியல் பற்றுகளும் ஒரு பலவீனமான படகில் கரடுமுரடான கடலைக் கடப்பது போன்றது என்கிறார் அவர்.

அவர் முன்வைக்கும் முக்கிய வாதம், சக மனிதர்களைப் புண்படுத்துவது இறைவனையே புண்படுத்துவதற்குச் சமம் என்பதுதான். “எல்லா மனிதர்களுக்குள்ளும் இறைவன் குடிகொண்டிருக்கிறான், எனவே யாரையும் காயப்படுத்தாதே” என்று அவர் எச்சரிக்கிறார். இதற்கு அவர் தரும் சான்று, ஒருவரின் செயல்களே அவரின் ஆன்மீகப் பயணத்தைத் தீர்மானிக்கின்றன என்பதாகும். சிலர், உலகை வெறுப்பது துறவறமா என்று கேள்வி எழுப்பலாம். ஆனால், ஷேக் ஃபரித், உலகத்தோடு இணைந்து வாழ்ந்தாலும் பற்றின்றி இருப்பதே உண்மையான துறவறம் என பதிலளிக்கிறார்.

[sigh] காலத்தின் வேகத்தில் நாம் தொலைத்துவிட்ட அமைதியைத் தேடித் தரும் ஒரு வழிகாட்டி இந்தப் புத்தகம். [short pause] தான் வாழும் காலத்தில் நிலவிய சமூகப் பாகுபாடுகளைக் கண்டு மனம் வருந்திய ஃபரித், அன்பின் மொழியை மட்டுமே தீர்வாக முன்வைத்தார்.

வாழ்க்கை என்பது ஒரு தேர்வு அல்ல, அது ஒரு கடமை. ஒவ்வொரு நாளும் வீணாக்கப்படும் நேரத்தைப் பற்றி அவர் கொள்ளும் வருத்தம், வாசகர்களாகிய நம்மை நம்முடைய வாழ்வை மீண்டும் ஒருமுறை சிந்தித்துப் பார்க்கத் தூண்டுகிறது. ஷேக் ஃபரித் என்போரின் இந்த ஞானம், இருண்ட காலத்தில் ஒளிரும் ஒரு விளக்காக இன்றும் திகழ்கிறது. நீங்கள் உங்கள் வாழ்வின் அர்த்தத்தைத் தேடிக்கொண்டிருக்கிறீர்கள் என்றால், இந்தப் பக்கங்கள் உங்களுக்கு என்ன சொல்லப்போகின்றன?