ધ ગર્લ ઓન ધ ટ્રેન

આ વાર્તાના અંત સુધીમાં, તમે જેને સત્ય માનતા હતા તે બધું જ બદલાઈ જશે. તમે જેને પ્રેમ અને સુરક્ષા માનતા હતા, તે કદાચ એક ભયાનક છેતરપિંડી પણ હોઈ શકે.

“The Girl on the Train” પુસ્તકમાં પોલા હોકિન્સ આપણને રેલવેની તે ટ્રેનમાં બેસાડે છે જ્યાંથી દુનિયા કાચની આરપાર દેખાય છે. મુખ્ય પાત્ર રેચલ, જે રોજ સવારે લંડન જતી ટ્રેનમાં બેસે છે, તે બારીની બહાર જોતા એક સુંદર દંપતીની કલ્પના કરે છે. તે વિચારે છે કે તેમનું જીવન સંપૂર્ણ છે, પણ અસલમાં એ બધું જ એક ભ્રમ છે. રેચલનું પોતાનું જીવન આલ્કોહોલ અને ભૂતકાળની યાદોના ધુમ્મસમાં ખોવાયેલું છે. [sigh]

પોલા હોકિન્સનું લેખન અદભૂત છે. તેઓ એક વાક્યમાં કહે છે: “તમે જેટલું વધારે જુઓ છો, એટલું જ તમે ઓછું જાણો છો.” આ વાર્તાનો આત્મા ‘ગેસલાઇટિંગ’ એટલે કે માનસિક મેનીપ્યુલેશનની આસપાસ ફરે છે. આ પુસ્તક આપણને સમજાવે છે કે કેવી રીતે સમાજ અને નજીકના લોકો સત્યને તોડી-મરોડી શકે છે.

એક યાદગાર દ્રશ્યમાં, રેચલ જ્યારે પોલીસ સ્ટેશનમાં ઉભી છે, ત્યારે તેની અંદરનો ડર અને મૂંઝવણ છલકાઈ ઉઠે છે. તેને લાગે છે કે તેણે કશુંક જોયું છે, પણ તેનું મન જ તેનો દુશ્મન છે. [short pause] બીજા એક સંવાદમાં, જ્યારે ટૉમ તેને સમજાવવાનો પ્રયત્ન કરે છે કે રેચલનું પોતાનું મગજ અસ્થિર છે, ત્યારે રેચલને અહેસાસ થાય છે: “તે મને પાગલ સાબિત કરીને પોતાની જાતને બચાવી રહ્યો છે.”

પોલા હોકિન્સની આ કળા છે—તેઓ તમને પાત્રોના મગજની અંદર લઈ જાય છે, જ્યાં ડર અને સત્ય વચ્ચેની પાતળી રેખા ભૂંસાઈ જાય છે.

આ માત્ર એક મર્ડર મિસ્ટ્રી નથી, પણ એક એવી સ્ત્રીની સફર છે જે પોતાનું ખોવાયેલું વ્યક્તિત્વ શોધે છે. જ્યારે તમને ખબર પડે છે કે જે ઘરને તમે દૂરથી જોઈને ઈર્ષ્યા કરતા હતા, તેની અંદર શું છુપાયેલું છે, ત્યારે તમારા રુંવાડા ઉભા થઈ જશે. શું રેચલ પોતાની યાદશક્તિના આ ધુમ્મસમાંથી બહાર આવી શકશે? શું તે ટૉમના જાળમાંથી જીવતી છટકી શકશે? આ પ્રશ્નોના જવાબ શોધવા માટે આ સફર તમારી રાહ જુએ છે.