லாலசலு (வேரற்ற மரம்)

மஜித் அந்த கிராமத்திற்குள் நுழையும்போது, அவனது கைகளில் ஒன்றுமே இல்லை, ஆனால் அவனது கண்களில் ஒரு வேட்டைக்காரனின் கூர்மை இருந்தது. வறுமையால் வாடிய அந்த மக்கள், ஒரு பிடி சோற்றிற்காக ஏங்கி நின்றபோது, மஜித் அவர்களுக்கு ஒரு பொய்யான நம்பிக்கையை விற்கிறான். ஒரு பழைய மரம், ஒரு போலி சமாதி—அவ்வளவுதான். மதம் என்ற போர்வையில் அவன் மனிதர்களின் பயத்தைப் பயன்படுத்தி, ஒரு சாம்ராஜ்யத்தையே உருவாக்குகிறான்.

“Lalsalu (Tree Without Roots)” நாவலில் சையத் வலியுல்லா, மனித மனதின் இருண்ட பக்கங்களை மிகத் துல்லியமாகப் படம்பிடிக்கிறார். அந்தச் சமாதியின் முன்னால், மெழுகுவர்த்தி புகையும் மணம் காற்றில் கலந்திருக்க, மக்கள் தலை வணங்கி நிற்கிறார்கள். மஜித் அங்கே அமர்ந்து, இறைவனின் குரலாகப் பேசுகிறான். அவனது உள்ளுக்குள் என்ன இருக்கிறது? அதிகாரம் கிடைத்துவிட்டது, ஆனால் அவன் ஒவ்வொரு நிமிஷமும் பயத்தில் வாழ்கிறான். தனது அதிகாரம் தகர்ந்துவிடுமோ என்ற அச்சம் அவனைத் துரத்துகிறது.

இந்த நாவலில் மறக்க முடியாத ஒரு காட்சி உண்டு. மஜித்தின் இரண்டாவது மனைவி ஜமீலா, அவனது போலித்தனத்தைக் கேள்வி கேட்கிறாள். மஜித் கர்ஜிக்கிறான், “நீ இறைவனின் பாதையை மறுக்கிறாயா?” அதற்கு ஜமீலா அமைதியாகப் பார்க்கிறாள். அந்த அமைதி மஜித்தை விடப் பலமடங்கு வலிமையானது. [short pause]

சையத் வலியுல்லாவின் எழுத்து நடை மிகவும் தனித்துவமானது. அவர் கிராமத்து வாழ்க்கையின் வறட்சியையும், மனிதர்களின் அறியாமையையும் ஒரு கவித்துவமான மொழியில் விவரிக்கிறார். “வேர் இல்லாத மரம், காற்றடிக்கும் திசையெல்லாம் ஆடுகிறது” என்று அவர் எழுதும் வரிகள், அந்த நாவலின் ஆன்மாவைப் பிரதிபலிக்கின்றன.

இந்த நூல் சொல்லும் உண்மை மிகவும் கசப்பானது: அதிகாரம் என்பது வலிமையால் வருவதில்லை, மாறாக மற்றவர்களின் பலவீனத்தைப் புரிந்துகொள்வதன் மூலம் கட்டமைக்கப்படுகிறது. அறியாமை எப்படி ஒரு ஆயுதமாக மாறுகிறது என்பதை இவ்வளவு ஆழமாகப் பதிவு செய்த நாவல்கள் மிகக் குறைவு.

இறுதியில், வறட்சி கிராமத்தைப் பாதிக்கும்போது, மஜித்தின் போலி முகம் கிழியத் தொடங்குகிறது. [medium pause] மஜித் எஞ்சியிருப்பானா? அல்லது அவனது பொய் என்ற கோட்டை சரிந்து விழுமா? மஜித்தின் அந்தச் சாம்ராஜ்யம் எப்படித் தகர்கிறது என்பதை அறிய, இந்த நாவலை நீங்கள் முழுமையாக வாசிக்க வேண்டும். மனித மனதின் மாய வலைக்குள் நீங்கள் நுழையத் தயாரா?