குளிர்ந்த இரத்தத்தில்

இந்தக் கதையின் இறுதிப் பகுதியை நீங்கள் அடைந்ததும், மனித மனதின் இருள் மற்றும் நீதி குறித்த உங்கள் பார்வை முற்றிலும் மாறிப்போயிருக்கும். குற்றவாளிகள் என்பவர்கள் யார், அவர்கள் எப்படி உருவானார்கள் என்ற உங்களின் புரிதலே இங்கே கேள்விக்குள்ளாக்கப்படுகிறது.

ட்ரூமன் கேபோட்டின் “In Cold Blood” ஒரு சாதாரணக் குற்றப் புலனாய்வுப் புத்தகம் அல்ல; இது மனிதத்தன்மையின் விளிம்புகளைத் துல்லியமாகப் படம்பிடிக்கும் ஒரு இலக்கியப் படைப்பு. 1959-ல் கன்சாஸ் மாகாணத்தில் உள்ள ஒரு அமைதியான பண்ணை வீட்டில் கிளட்டர் குடும்பத்தினர் கொடூரமாகக் கொல்லப்பட்டனர். ஒரு சாதாரண திருட்டு முயற்சியாகத் தொடங்கி, நான்கு உயிர்களைப் பறித்த அந்தப் பேரதிர்ச்சியின் பின்னணியை ட்ரூமன் கேபோட் மிக நுணுக்கமாக விவரிக்கிறார்.

ஒரு 12 வயது சிறுவனுக்கும் புரியும்படி சொல்வதென்றால், இது முற்றிலும் அர்த்தமற்ற வன்முறை எவ்வாறு ஒரு குடும்பத்தின் வாழ்வையும், ஒரு ஊரின் அமைதியையும் ஒரே இரவில் சிதைத்தது என்பதைப் பேசும் உண்மைச் சம்பவம்.

ட்ரூமன் கேபோட் தனது ஆய்வில் ஒரு முக்கியக் கருத்தை முன்வைக்கிறார்: “எந்த ஒரு கொலையாளியும் பிறப்பால் உருவாவதில்லை; சமூகமும் சூழ்நிலைகளும் அவனை வடிவமைக்கின்றன.” இதற்காக அவர் குற்றவாளிகளான பெர்ரி ஸ்மித் மற்றும் டிக் ஹிக்காக் ஆகியோரின் சிறைக்காலப் பின்னணிகளைத் துல்லியமாக ஆராய்கிறார். ஒரு கட்டத்தில் ஆசிரியர் இவ்வாறு குறிப்பிடுகிறார்: “வலியின் நீளம் தெரிந்தவர்களுக்கு, மற்றவர்களுக்கு வலி தருவதில் எந்தத் தயக்கமும் இருப்பதில்லை.” இது அவர்களின் மனப்பிறழ்வை விளக்குவதாக அமைகிறது.

பல விமர்சகர்கள், குற்றவாளிகளுக்கு ஆசிரியர் அளவுக்கு அதிகமான முக்கியத்துவம் கொடுத்துவிட்டதாக வாதிடுகின்றனர். ஆனால், வன்முறையின் ஆழத்தைப் புரிந்துகொள்ள, அந்த வன்முறைக்குக் காரணமானவர்களின் சிதைந்த மனநிலையைப் புரிந்துகொள்வதைத் தவிர வேறு வழியில்லை என்பதுதான் கேபோட்டின் பதிலாக இருக்கிறது.

[short pause]