நாகர்களின் ரகசியம்

சிவன். மெலுஹாவின் ரட்சகனாக, நீல நிறக் கழுத்துடைய தேவனாக, ஒரு பெரும் நம்பிக்கையைச் சுமந்து நிற்கும் ஒரு மனிதன். ஆனால் இப்போது அவனது கண்கள் தேடுவது எதிரிகளை அல்ல, தன்னைச் சுற்றியுள்ள மர்மங்களின் வேர்களை. அவன் ஒரு நாகனைத் துரத்துகிறான். அவன் முன்னால் இருக்கும் சவால் வெறும் போர் அல்ல; காலம் காலமாக மறைத்து வைக்கப்பட்டிருந்த உண்மை எனும் பெரும் சுமையைச் சுமப்பது.

*The Secret of the Nagas* நாவலில், சிவன் ஒரு விசித்திரமான இக்கட்டான நிலையில் நிற்கிறான். நல்லவன் யார்? கெட்டவன் யார்? என்ற தராசு முள் அவனுக்கு முன்பாகவே உடையத் தொடங்குகிறது. [short pause]

அமிஷ் த்ரிபாதி இந்த நாவலில் உணர்ச்சிகளை ஒரு கலைப்படைப்பாகவே செதுக்கியுள்ளார். ஒரு காட்சியை நினைத்துப் பாருங்கள்—சிவனும் சதியும் பிரங்காவின் அடர்ந்த காடுகளுக்குள் நுழைகிறார்கள். அந்த இடமே ஒருவிதமான பயத்தையும், அதே சமயம் ஏதோவொரு பழமையான ரகசியம் தங்களை அழைப்பது போன்ற உணர்வையும் தருகிறது. காற்றின் ஈரப்பதத்தில் ஒருவித வாசனை; அது ஆபத்தின் வாசனையா அல்லது விதியின் வாசனையா?

அமிஷ் த்ரிபாதியின் எழுத்து நடை மிக அற்புதம். ஒரு மனிதனின் மனப்போராட்டத்தை விவரிக்கும்போது அவர் பயன்படுத்தும் வார்த்தைகள் கூர்மையானவை. உதாரணமாக, “எல்லா உண்மைகளும் வெளிச்சத்தில் தெரிவதில்லை, சில உண்மைகள் இருளின் ஆழத்தில்தான் புதைந்து கிடக்கின்றன” என்று அவர் சொல்லும் வரிகள் நெஞ்சை உலுக்கும்.

இந்த நாவல் சொல்லும் ஆழமான செய்தி இதுதான்: நன்மைக்கும் தீமைக்கும் இடையில் இருக்கும் கோடு மிகவும் மெல்லியது. சமூகம் நமக்குக் கற்பிக்கும் பிம்பங்கள் பெரும்பாலும் பொய்கள். சதி தனது தந்தையின் வஞ்சகத்தை உணரும் அந்தத் தருணம், சிவனின் உலகமே தலைகீழாக மாறுகிறது. [sigh] அவள் கண்டெடுத்தது அவளது சொந்தக் குருதி, அவள் வெறுத்த அதே நாகர்களின் ரகசியம்.

“நாகர்களின் தலைவன் யார்?” என்று தேடி அலைந்தவனுக்கு, அவன் கண்முன்னே வந்து நிற்கும் அந்த அதிர்ச்சியான உண்மை என்ன? சிவன் ஏன் தான் தேடியது ஒரு ரகசியத்தை அல்ல, தன் சொந்த விதியை என்று உணர்கிறான்?