காடு குதுரே

காடு என்பது ஒரு வரம் என்று நாம் நினைக்கிறோம், ஆனால் அதே காடு மனிதனின் பேராசைக்கு முன்னால் ஒரு தடையாக மாறும்போது என்ன நடக்கும்? அடர்ந்த வனப்பகுதிகளில் சுதந்திரமாகத் திரியும் குதிரைகள், அந்த வனத்தின் ஆத்மாவைச் சுமந்து நிற்கின்றன. மனிதனின் அதிகாரம் அந்த ஆத்மாவைச் சங்கிலியால் பிணைக்க முயலும்போது, இயற்கை எப்படிப் பதிலடி கொடுக்கிறது என்பதன் விசித்திரமான முரண்பாடே Kadu Kudure.

மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையின் ஈரப்பதம் சூழ்ந்த அந்த மாலைப் பொழுதில், கரும்பையாவும் திம்மாவும் காட்டிற்குள் நுழைகிறார்கள். காற்றில் ஈரம் கலந்த மண் வாசனை, மரங்களின் இலைகள் அசைவதால் உண்டாகும் மெல்லிய சலசலப்பு. [short pause] தூரத்தில் ஏதோ ஒரு பிராணியின் காலடிச் சத்தம். திடீரென, பனிமூட்டத்தைக் கிழித்துக்கொண்டு ஒரு கறுப்பு நிழல் மின்னல் வேகத்தில் பாய்ந்து செல்கிறது. அதுதான் அந்த வனத்தின் அடையாளம், அதுதான் காட்டுக்குதிரை.

K.P. Poornachandra Tejaswi எழுதிய இந்த நாவலில், ஒரு மிக முக்கியமான காட்சி என் மனதில் பசுமையாக இருக்கிறது. அந்த நிலப்பிரபு, தனது பண பலத்தினால் குதிரைகளைப் பிடிக்கத் துடிக்கும்போது, கரும்பையா கூறுகிறான்: “காட்டின் உயிர் காட்டில் தான் இருக்கிறது, அதைச் சங்கிலியில் கட்டினால் அது இறந்துவிடும்.” அந்த நிலப்பிரபுவின் ஆணவம், காட்டின் அமைதிக்கு முன்னால் எவ்வளவு சிறியது என்பதை இந்த வசனம் உணர்த்துகிறது. [medium pause]

இந்த நாவல் சொல்லும் ஆழமான உண்மை இதுதான்: அதிகாரம் என்பது இயற்கையை ஆள்வதல்ல, அதனுடன் இணைந்து வாழ்வது. K.P. Poornachandra Tejaswi-யின் எழுத்து நடை அசாத்தியமானது; நுணுக்கமான வர்ணனைகள் வாசகனை அந்தக் காட்டின் மௌனத்திற்குள்ளேயே கொண்டு சென்று விடுகிறது. “இயற்கையின் அழகைப் பார்க்கும் கண்கள், அதன் வலிமையைக் கண்டு அஞ்ச வேண்டியதில்லை,” என்ற வரியைப் படிக்கும்போது, நாம் ஒரு புதிய உலகத்தைத் தரிசிக்கிறோம்.

பேராசைக்கும், இயற்கையின் மௌனமான நீடிக்கும் பண்பிற்கும் இடையிலான இந்த மோதல், இறுதியில் யாருடைய பக்கம் வெற்றியைச் சேர்க்கிறது? காட்டின் அந்த சுதந்திரப் பிராணிகள் தப்பிக்குமா? [long pause]

Kadu Kudure வெறும் கதையல்ல; அது மனித மனசாட்சியின் குரல். இந்தக் கதையின் அடுத்தடுத்த திருப்பங்களை நீங்களே வாசித்து உணர வேண்டும். அந்தப் பயணம் உங்களை வேறொரு உலகத்திற்கே அழைத்துச் செல்லும்.