ਦ ਗਰਲ ਇਨ ਰੂਮ 105

ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਕਦੇ ਸੋਚਿਆ ਹੈ ਕਿ ਜੇ ਤੁਹਾਡੇ ਪੁਰਾਣੇ ਪਿਆਰ ਦਾ ਸੁਨੇਹਾ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅੱਧੀ ਰਾਤ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਜਗ੍ਹਾ ਬੁਲਾਏ, ਜਿੱਥੇ ਪਹੁੰਚ ਕੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਮੌਤ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਰੂਪ ਦੇਖਣਾ ਪਵੇ, ਤਾਂ ਕੀ ਹੋਵੇਗਾ?

“The Girl in Room 105” ਵਿੱਚ ਚੇਤਨ ਭਗਤ ਇੱਕ ਅਜਿਹੀ ਕਹਾਣੀ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ ਜੋ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਕਤਲ ਦੀ ਗੁੱਥੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ‘ਨਾ-ਪਿਆਰ’ (unlove) ਦੀ ਇੱਕ ਦਰਦਨਾਕ ਯਾਤਰਾ ਹੈ। ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਨਾਇਕ, ਕੇਸ਼ਵ ਰਾਜਪੁਰੋਹਿਤ, ਆਪਣੀ ਸਾਬਕਾ ਪ੍ਰੇਮਿਕਾ ਜ਼ਾਰਾ ਲੋਨ ਦੇ ਕਮਰਾ ਨੰਬਰ 105 ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚਦਾ ਹੈ। ਹਵਾ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜੀਬ ਜਿਹੀ ਚੁੱਪ ਹੈ, ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਮੱਧਮ ਰੌਸ਼ਨੀ ਫੈਲੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਉੱਥੇ ਜ਼ਾਰਾ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਪਈ ਹੈ।

ਇੱਥੇ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਹੈ ਜੋ ਮਨ ਵਿੱਚ ਉੱਕਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕੇਸ਼ਵ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਦੋਸਤ ਸੌਰਭ ਜਦੋਂ ਜ਼ਾਰਾ ਦੇ ਕਮਰੇ ਨੂੰ ਖੋਜਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਸੇਫ ਮਿਲਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਅੰਦਰ ਰੱਖੀ ਇੱਕ ਗੋਲੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਪਾਕਿਸਤਾਨੀ ਸਿਮ ਕਾਰਡ ਸਾਬਤ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜ਼ਾਰਾ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਕਲਪਨਾ ਨਾਲੋਂ ਕਿਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਸੀ। ਚੇਤਨ ਭਗਤ ਦਾ ਲਿਖਣ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ ਅਜਿਹਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਪਾਠਕ ਨੂੰ ਹਰ ਪਲ ਨਾਲ ਜੋੜੀ ਰੱਖਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਲਿਖਦੇ ਹਨ, “ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਜਾਣਾ ਓਨਾ ਹੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਜਿੰਨਾ ਸਾਹ ਲੈਣਾ, ਪਰ ਜਦੋਂ ਉਹ ਮੌਤ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਸਾਹਮਣੇ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਯਾਦਾਂ ਦਾ ਭਾਰ ਹੋਰ ਵੀ ਵੱਧ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।”

ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਦਾ ਅਸਲੀ ਸਾਰ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਪਿਆਰ ਵਿੱਚ ਪਾਗਲਪਣ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਕਿਸ ਹੱਦ ਤੱਕ ਅੰਨ੍ਹਾ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਸਮਾਜਿਕ ਪੱਖਪਾਤ, ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਮੀਡੀਆ ਦੇ ਦਬਾਅ ਹੇਠ ਦੱਬੇ ਗਏ ਸੱਚ ਦੀ ਇੱਕ ਕੌੜੀ ਸਚਾਈ ਹੈ। ਕੇਸ਼ਵ ਦੀ ਅੰਦਰੂਨੀ ਜੱਦੋ-ਜਹਿਦ ਸਿਰਫ਼ ਕਾਤਲ ਨੂੰ ਫੜਨ ਦੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਆਪਣੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚੋਂ ਜ਼ਾਰਾ ਦੇ ਪਰਛਾਵੇਂ ਨੂੰ ਮਿਟਾਉਣ ਦੀ ਹੈ।

ਕੀ ਰਾਘਵ, ਜੋ ਇੱਕ ਸਫਲ ਉਦਯੋਗਪਤੀ ਸੀ, ਸੱਚਮੁੱਚ ਹੀ ਜ਼ਾਰਾ ਦਾ ਕਾਤਲ ਸੀ? ਜਾਂ ਇਹ ਸਭ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵੱਡੀ ਸਾਜ਼ਿਸ਼ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਸੀ? “The Girl in Room 105” ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਖਰੀ ਪੰਨੇ ਤੱਕ ਉਲਝਾਈ ਰੱਖੇਗੀ। ਇਹ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਕਿਤਾਬ ਨਹੀਂ, ਬਲਕਿ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਤਜਰਬਾ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੋਚਣ ‘ਤੇ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰਾਜ਼ ਸਭ ਤੋਂ ਡੂੰਘੇ ਕਿਉਂ ਹੁੰਦੇ ਹਨ?