ਆਡੂ ਜੀਵਿਤਮ (ਗੋਟ ਡੇਜ਼)

ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਦੇ ਅੰਤ ਤੱਕ, ਸੁਪਨਿਆਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆ ਅਤੇ ਗੁਲਾਮੀ ਦੀ ਕੌੜੀ ਸਚਾਈ ਬਾਰੇ ਤੁਹਾਡੀ ਹਰ ਸੋਚ ਬਦਲ ਜਾਵੇਗੀ।

ਬੇਨਯਾਮਿਨ ਦੀ ਲਿਖੀ ਕਿਤਾਬ “Aadu Jeevitham (Goat Days)” ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਦਸਤਾਵੇਜ਼ ਹੈ ਜੋ ਮਨੁੱਖੀ ਹੋਂਦ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਡੂੰਘੀਆਂ ਪਰਤਾਂ ਨੂੰ ਫਰੋਲਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਹੈ ਨਜੀਬ ਦੀ, ਜੋ ਇੱਕ ਬਿਹਤਰ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦੀ ਭਾਲ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਸਾਊਦੀ ਅਰਬ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਉੱਥੇ ਪਹੁੰਚਦਿਆਂ ਹੀ ਉਸਦਾ ਸੁਪਨਾ ਇੱਕ ਭਿਆਨਕ ਸੁਪਨੇ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। [short pause] ਉਹ ਇੱਕ ਅਣਜਾਣ ਮਾਰੂਥਲ ਵਿੱਚ ਬੱਕਰੀਆਂ ਚਰਾਉਣ ਵਾਲਾ ਗੁਲਾਮ ਬਣ ਕੇ ਰਹਿ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।

ਬੇਨਯਾਮਿਨ ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਰਾਹੀਂ ਇਹ ਸੱਚ ਬਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇੱਕ ਇਨਸਾਨ ਦੀ ਪਛਾਣ ਕਿੰਨੀ ਜਲਦੀ ਖਤਮ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ ਜਦੋਂ ਉਹ ਬੇਗਾਨੀ ਧਰਤੀ ‘ਤੇ ਇਕੱਲਾ ਪੈ ਜਾਵੇ। ਉਹ ਲਿਖਦੇ ਹਨ— “ਮੈਂ ਹੁਣ ਇਨਸਾਨ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਮੈਂ ਬੱਸ ਬੱਕਰੀਆਂ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਹਿੱਸਾ ਸੀ।” ਇਹ ਵਾਕ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਭੁੱਖ, ਪਿਆਸ ਅਤੇ ਇਕੱਲਤਾ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਅਸਤਿਤਵ ਨੂੰ ਮਿਟਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।

[sigh] ਲੇਖਕ ਅੱਗੇ ਚੱਲ ਕੇ ਬਿਆਨ ਕਰਦੇ ਹਨ, “ਮਾਰੂਥਲ ਦੀ ਰੇਤ ਵਿੱਚ ਲਿਖੀ ਗਈ ਕਿਸਮਤ, ਸਿਰਫ ਦਰਦ ਨਾਲ ਹੀ ਪੜ੍ਹੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ।” ਇਹ ਕਥਨ ਉਸ ਅਤਿਅੰਤ ਸੰਘਰਸ਼ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਜੋ ਨਜੀਬ ਨੇ ਆਪਣੀ ਆਜ਼ਾਦੀ ਲਈ ਕੀਤਾ। ਬੇਨਯਾਮਿਨ ਇੱਕ ਪੱਤਰਕਾਰ ਵਾਂਗ ਸਬੂਤਾਂ ਅਤੇ ਨਿੱਜੀ ਤਜ਼ਰਬਿਆਂ ਨੂੰ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਇਹ ਦਿਖਾਉਂਦੇ ਹੋਏ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਮਾਈਗ੍ਰੈਂਟ ਵਰਕਰਾਂ (ਪਰਵਾਸੀ ਮਜ਼ਦੂਰਾਂ) ਦੀ ਮਜਬੂਰੀ ਦਾ ਫਾਇਦਾ ਉਠਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਈਆਂ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਕਹਾਣੀ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਕਲਪਨਾ ਹੈ, ਪਰ ਲੇਖਕ ਇਸਦੇ ਹਰ ਪੰਨੇ ਨੂੰ ਨਜੀਬ ਦੀ ਅਸਲ ਹੱਡ-ਬੀਤੀ ‘ਤੇ ਅਧਾਰਿਤ ਦੱਸਦੇ ਹਨ।

ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਦਾ ਮੁੱਖ ਵਿਚਾਰ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਇਨਸਾਨੀ ਇੱਛਾ-ਸ਼ਕਤੀ ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਹਾਲਾਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਜਿਉਂਦੇ ਰਹਿਣ ਦਾ ਰਾਹ ਲੱਭ ਹੀ ਲੈਂਦੀ ਹੈ। ਨਜੀਬ ਦਾ ਸਫਰ ਸਾਨੂੰ ਯਾਦ ਦਿਵਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਆਜ਼ਾਦੀ ਦਾ ਮੁੱਲ ਉਹੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈ ਜਿਸਨੇ ਇਸਨੂੰ ਖੋਹਿਆ ਹੋਵੇ।

ਕੀ ਨਜੀਬ ਉਸ ਬੇਰਹਿਮ ਮਾਰੂਥਲ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਪਾਵੇਗਾ? ਕੀ ਉਹ ਦੁਬਾਰਾ ਆਪਣੇ ਘਰ ਪਰਤ ਸਕੇਗਾ? ਇਸ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਹੀ ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਨੂੰ ਇੱਕ ਅਮਰ ਗਾਥਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਆਜ਼ਾਦੀ ਅਤੇ ਹੋਂਦ ਦੀ ਇਸ ਜੰਗ ਨੂੰ ਖੁਦ ਪੜ੍ਹਨਾ ਇੱਕ ਅਨੁਭਵ ਹੈ ਜੋ ਤੁਹਾਨੂੰ ਅੰਦਰੋਂ ਹਿਲਾ ਕੇ ਰੱਖ ਦੇਵੇਗਾ।