മലേയല മഗ
വഴി കെ. ശിവറാം കാരന്ത്
സാരിക ആപ്പ് ഡൗൺലോഡ് ചെയ്യൂ
സാരിക ആപ്പ് ഡൗൺലോഡ് ചെയ്യൂ
മലേയല മഗ
Bhakti Yoga is a profound exploration of the path of devotion, presenting love, surrender, and spiritual discipline through the teachings of Swami Vivekananda.
ഈ പുസ്തകത്തെക്കുറിച്ച്
‘മലേയല മഗ’ തീരദേശ കർണാടകയിലെ ബണ്ട് സമുദായത്തിന്റെ ജീവിതം അപ്പണ്ണ എന്ന നായകനിലൂടെ വിവരിക്കുന്നു. 20-ാം നൂറ്റാണ്ടിലെ സാമൂഹിക-സാമ്പത്തിക മാറ്റങ്ങൾ ഈ ആഖ്യാനം പരിശോധിക്കുന്നു.
പ്രധാന ഉൾക്കാഴ്ചകൾ
അപ്പണ്ണയുടെ കൈകൾ മണ്ണിൽ ആഴ്ന്നിറങ്ങുമ്പോൾ, അതിൽ ഒരു തലമുറയുടെ മുഴുവൻ സ്പന്ദനങ്ങളുമുണ്ട്. കർണാടകയുടെ തീരദേശത്ത്, തറവാടിന്റെ പൈതൃകവും മണ്ണുമായുള്ള അവിഭാജ്യമായ ബന്ധവും മുറുകെപ്പിടിക്കുന്ന അപ്പണ്ണ, മാറിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്ന കാലത്തിന്റെ വല്ലാത്തൊരു സമ്മർദ്ദത്തിലാണിപ്പോൾ. [short pause] ഒരു വശത്ത് വേരുകൾ അറ്റുപോകാതിരിക്കാനുള്ള തീവ്രശ്രമം, മറുവശത്ത് നഗരവൽക്കരണത്തിന്റെ വേഗതയും യുവതലമുറയുടെ മാറുന്ന കാഴ്ചപ്പാടുകളും. അപ്പണ്ണ അനുഭവിക്കുന്ന ഈ സംഘർഷം വെറുമൊരു വ്യക്തിയുടെ കഥയല്ല, മറിച്ച് മണ്ണിൽ നിന്ന് പറിച്ചുമാറ്റപ്പെടുന്ന ഒരു സംസ്കാരത്തിന്റെ വിലാപമാണ്.
കെ. ശിവറാം കാരന്തിന്റെ ‘Maleyala Maga’ എന്ന ഈ കൃതിയിൽ, ഒരു തറവാടിന്റെ മുറ്റത്ത് നിൽക്കുമ്പോൾ അനുഭവപ്പെടുന്ന അതേ മണം—ഈർപ്പമുള്ള മണ്ണും ഉണങ്ങിയ കരിയിലകളും—നമുക്ക് അനുഭവിക്കാൻ കഴിയും. സൂര്യപ്രകാശം പാതിമറഞ്ഞ ആ മുറ്റത്ത്, പഴയകാലത്തെക്കുറിച്ചുള്ള ഓർമ്മകളും പുതിയകാലത്തിന്റെ ഭയവും അപ്പണ്ണയുടെ ഉള്ളിൽ ഒരു യുദ്ധം തന്നെ നടത്തുന്നുണ്ട്.
മറക്കാനാവാത്ത ഒരു രംഗമുണ്ട് ഈ പുസ്തകത്തിൽ. അപ്പണ്ണ തന്റെ മകനോട് സംസാരിക്കുന്ന സന്ദർഭം. “ഈ മണ്ണ് നമ്മളെ തീറ്റിപ്പോറ്റിയതാണ്, ഇതിനെ വിറ്റ് നഗരത്തിലേക്ക് പോകുന്നത് നമ്മുടെ ആത്മാവിനെ വിൽക്കുന്നതിന് തുല്യമാണ്,” എന്ന് അപ്പണ്ണ പറയുമ്പോൾ, അതിൽ ഒരു പിതാവിന്റെ നിസ്സഹായത മാത്രമല്ല, ഒരു പൈതൃകം നഷ്ടപ്പെടുന്നതിന്റെ വേദന കൂടിയുണ്ട്. [medium pause] കാരന്ത് ഇതിൽ ഏറ്റവും മനോഹരമായി കോർത്തിണക്കുന്നത് സാമൂഹികമായ മാറ്റങ്ങളെയാണ്. ജാതിയും ലിംഗസമത്വവും വിദ്യാഭ്യാസവുമെല്ലാം കടന്നുവരുമ്പോൾ, പാരമ്പര്യവും ആധുനികതയും തമ്മിലുള്ള സംഘർഷം അദ്ദേഹം അത്രത്തോളം ആഴത്തിൽ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു.
അദ്ദേഹത്തിന്റെ എഴുത്തിലെ മാന്ത്രികത വാക്കുകളിലല്ല, മറിച്ച് ആ വാചകങ്ങൾക്കിടയിലുള്ള നിശബ്ദതയിലാണ്. “മണ്ണിന്റെ ഗന്ധം മറക്കുന്നവൻ സ്വന്തം പേര് മറക്കുന്നവന് തുല്യമാണ്” എന്ന് കാരന്ത് എഴുതുമ്പോൾ, നമ്മളും ഒന്നു നിന്നു ചിന്തിച്ചുപോകുന്നു. [sigh]
ഈ പുസ്തകം വെറുമൊരു കഥയല്ല; അതൊരു ഓർമ്മപ്പെടുത്തലാണ്. ഭൂതകാലത്തെ മുറുകെപ്പിടിച്ച് ഭാവിയിലേക്ക് നടക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്ന മനുഷ്യന്റെ സങ്കീർണ്ണമായ യാത്രയാണിത്. ആ യാത്രയുടെ അവസാനത്തിൽ അപ്പണ്ണ കണ്ടെത്തുന്നത് എന്ത്? മണ്ണോ അതോ ആധുനികതയോ? ആ ഉത്തരം തേടാൻ, വായനക്കാരൻ അപ്പണ്ണയോടൊപ്പം ആ തീരദേശ ഗ്രാമത്തിലൂടെ നടക്കേണ്ടതുണ്ട്. ഒരുപക്ഷേ, ആ യാത്രയിൽ നിങ്ങൾക്കും നിങ്ങളെത്തന്നെ കണ്ടെത്താൻ കഴിഞ്ഞേക്കാം.