പഞ്ചാബ് ദി ആവാസ്
വഴി സന്ത് സിംഗ് സെഖോൺ
പഞ്ചാബ് ദി ആവാസ്
Bhakti Yoga is a profound exploration of the path of devotion, presenting love, surrender, and spiritual discipline through the teachings of Swami Vivekananda.
ഈ പുസ്തകത്തെക്കുറിച്ച്
സന്ത് സിംഗ് സെഖോണിന്റെ ‘പഞ്ചാബ് ദി ആവാസ്’ (The Voice of Punjab) സാഹിത്യ വിമർശനത്തിൻ്റെയും സാംസ്കാരിക വിശകലനത്തിൻ്റെയും ഒരു പ്രധാന കൃതിയാണ്. സെഖോൺ പഞ്ചാബി സാഹിത്യത്തിൻ്റെ ഹൃദയത്തിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങിച്ചെന്ന് അതിൻ്റെ സമ്പന്നമായ പാരമ്പര്യം പര്യവേക്ഷണം ചെയ്യുന്നു.
പ്രധാന ഉൾക്കാഴ്ചകൾ
ബാഗ് നിറയെ പഴയ കൈയെഴുത്തുപ്രതികളുമായി വിഭജനത്തിന്റെ കെടുതികളിൽ എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ട ഒരു വൃദ്ധൻ അതിർത്തിക്കപ്പുറത്തെ തന്റെ മണ്ണിലേക്ക് നോക്കി നിൽക്കുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഓരോ നെടുവീർപ്പിലും ഒരു ഭാഷയുടെ, ഒരു ജനതയുടെ വേദനയും പ്രത്യാശയും ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ട്. ഈ കഥാപാത്രത്തെപ്പോലെ, പഞ്ചാബിന്റെ ആത്മാവിനെ തേടിയുള്ള ഒരു വലിയ യാത്രയാണ് സന്ത് സിംഗ് സേഖോൺ തന്റെ “Punjab Di Awaaz” എന്ന കൃതിയിലൂടെ നടത്തുന്നത്. ലളിതമായി പറഞ്ഞാൽ, ഒരു ജനതയുടെ ചരിത്രവും അവരുടെ ഭാഷയും തമ്മിലുള്ള അവിഭാജ്യമായ ബന്ധത്തെക്കുറിച്ചുള്ള അന്വേഷണമാണിത്.
സന്ത് സിംഗ് സേഖോൺ ഒരു വെറും സാഹിത്യ നിരൂപകനല്ല; പഞ്ചാബി സാഹിത്യത്തിന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് തിരിച്ചറിഞ്ഞ ഒരാളാണ് അദ്ദേഹം. ഫരീദിന്റെയും ബുല്ലേ ഷായുടെയും സൂഫി വരികളിൽ നിന്ന് ആരംഭിച്ച്, ഹീർ രഞ്ജയുടെ പ്രണയകഥകളിലൂടെ, ആധുനിക പഞ്ചാബി നോവലുകളിലേക്ക് ഈ പുസ്തകം നമ്മെ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോകുന്നു. ഒരിടത്ത് അദ്ദേഹം ഇങ്ങനെ കുറിക്കുന്നു: “ഭാഷ എന്നത് കേവലം ആശയവിനിമയത്തിന്റെ ഉപാധിയല്ല, അത് ഒരു ജനതയുടെ അസ്തിത്വത്തിന്റെ കാവലാണ്.” [short pause] ഈ വരികൾ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത് നമ്മുടെ വേരുകളെ സംരക്ഷിക്കേണ്ടതിന്റെ പ്രാധാന്യമാണ്.
സേഖോൺ പ്രധാനമായും മൂന്ന് കാര്യങ്ങൾ വാദിക്കുന്നു. ഒന്ന്, സൂഫി കവിതകൾ പഞ്ചാബിന്റെ മതേതരത്വത്തെ എങ്ങനെ രൂപപ്പെടുത്തിയെന്നതാണ്. രണ്ട്, സിഖ് ഗുരുക്കന്മാരുടെ രചനകൾ എങ്ങനെയാണ് ഒരു പുതിയ സാമൂഹിക ബോധം വളർത്തിയെടുത്തത്. മൂന്ന്, 1947-ലെ വിഭജനം പഞ്ചാബി സാഹിത്യത്തിൽ സൃഷ്ടിച്ച ആഴത്തിലുള്ള മുറിവുകളും അതിജീവനം തേടിയുള്ള പോരാട്ടങ്ങളും. [uhm] സാങ്കേതികമായി പറഞ്ഞാൽ, ആധുനികതയുടെ കടന്നുകയറ്റം കൊണ്ട് പഞ്ചാബി സാഹിത്യത്തിന്റെ തനിമ നഷ്ടപ്പെടുമോ എന്ന ആശങ്ക അദ്ദേഹത്തിനുണ്ട്. ചില വിമർശകർ പറയുന്നത് ഇതൊരു പഴഞ്ചൻ കാഴ്ചപ്പാടാണെന്നാണ്, എന്നാൽ കാലാനുസൃതമായ മാറ്റങ്ങളെ ഉൾക്കൊള്ളാൻ കഴിയാത്ത ഒരു ഭാഷയ്ക്ക് നിലനിൽപ്പില്ല എന്ന് സേഖോൺ മറുപടി നൽകുന്നു.
തന്റെ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ പഞ്ചാബി ഭാഷയുടെയും സംസ്കാരത്തിന്റെയും ഉന്നമനത്തിനായി പ്രവർത്തിച്ച ഒരു പണ്ഡിതന്റെ ആത്മാർത്ഥത ഈ വരികളിലുടനീളം കാണാം. പഞ്ചാബിന്റെ ശബ്ദം കേവലം ഒരു ഭാഷയല്ല, അതൊരു ജനതയുടെ ജീവിത സമരമാണ്. എന്തുകൊണ്ടാണ് ഈ ശബ്ദം ഇന്നും മുഴങ്ങിക്കേൾക്കുന്നത് എന്ന് അറിയാൻ നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ലേ? ഈ പുസ്തകം വായിക്കുമ്പോൾ നിങ്ങൾക്കും ആ ശബ്ദത്തിന്റെ ഭാഗമാകാൻ കഴിയും. ഭാഷ എന്നത് കേവലം ആശയവിനിമയത്തിന്റെ ഉപാധിയല്ല, മറിച്ച് നമ്മുടെ അസ്തിത്വത്തിന്റെ കാവലാണ് എന്ന തിരിച്ചറിവിലേക്ക് ഈ പുസ്തകം നമ്മെ നയിക്കുന്നു.