കിത്നെ പാകിസ്ഥാൻ

ഒരു വശത്ത് ചരിത്രത്തിന്റെ രക്തം പുരണ്ട താളുകൾ, മറുവശത്ത് അതിരുകൾ ഭേദിക്കാൻ വെമ്പുന്ന മനുഷ്യന്റെ സ്വപ്നങ്ങൾ. സദർ എന്ന മനുഷ്യനെ കാണുക. തകർന്നടിഞ്ഞ ഒരു ലോകത്തിന്റെ നടുവിൽ നിന്ന് നീതി തേടി അലയുന്ന അയാൾ, ഒരു മെറ്റാഫിസിക്കൽ കോടതിമുറിയിൽ നിൽക്കുന്നു. അവിടെ ചരിത്രത്തിലെ ക്രൂരന്മാരും നിഷ്കളങ്കരും ഒരേ പീഠത്തിൽ ഇരിക്കുന്നു. മണ്ണിൽ വരച്ച അതിരുകൾക്ക് മനുഷ്യന്റെ ജീവനേക്കാൾ വിലയുണ്ടോ എന്ന് ചോദിക്കാൻ സദർ ഭയപ്പെടുന്നുണ്ട്.

“Kitne Pakistan” എന്ന കൃതിയിൽ കമലേശ്വർ ഒരു അപൂർവ്വമായ അനുഭവമാണ് ഒരുക്കുന്നത്. അവിടെ ചരിത്രം വിചാരണ ചെയ്യപ്പെടുന്നു. നാം മറവിയിലേക്ക് തള്ളിക്കളഞ്ഞ 1947-ലെ വിഭജനത്തിന്റെ മുറിപ്പാടുകൾ, ആ കോടതിമുറിയിലെ മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ, ചന്ദനത്തിരിയുടെ മണമുള്ള വായുവിൽ തെളിഞ്ഞു വരുന്നു. [short pause] ഒരു നിമിഷം ഓർക്കുക, ബാബറും അക്ബറും മുതൽ വിഭജനത്തിന്റെ ഇരകൾ വരെ അവിടെ സംസാരിക്കുന്നു. കമലേശ്വറിന്റെ തൂലിക വിസ്മയകരമാണ്. വരികൾക്കിടയിൽ രക്തത്തിന്റെയും കണ്ണീരിന്റെയും മണമുണ്ട്. “ചരിത്രം എന്നത് കേവലം രാജാക്കന്മാരുടെ പട്ടികയല്ല, അത് ഓരോ മനുഷ്യന്റെയും വിലാപമാണ്,” എന്ന് അദ്ദേഹം എഴുതുമ്പോൾ വായനക്കാരൻ നിശബ്ദനായിപ്പോകുന്നു. [medium pause]

കമലേശ്വർ ചോദിക്കുന്നത് ഒരു വലിയ ചോദ്യമാണ്: എത്ര പാകിസ്ഥാനുകൾ ഇനിയും നാം ഉണ്ടാക്കാൻ പോകുന്നു? മതം കൊണ്ടും രാഷ്ട്രീയം കൊണ്ടും അതിരുകൾ നിർമ്മിച്ച് മനുഷ്യനെ വേർതിരിക്കുന്ന ഈ ഭ്രാന്തമായ കളിയെ അദ്ദേഹം നിശിതമായി ചോദ്യം ചെയ്യുന്നു. സ്നേഹം കൊണ്ട്, സംവാദം കൊണ്ട് മാത്രം പരിഹരിക്കാവുന്ന ഒന്നാണ് ഈ വിഭജനങ്ങൾ എന്ന് അദ്ദേഹം ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. [sigh]

ഈ കൃതി വെറുമൊരു പുസ്തകമല്ല, അതൊരു കണ്ണാടിയാണ്. നമ്മൾ ആരാണ്, എങ്ങോട്ടാണ് പോകുന്നത് എന്ന് കാണിച്ചുതരുന്ന കണ്ണാടി. ചരിത്രത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെല്ലാൻ തയ്യാറാണോ? മനുഷ്യന്റെ ക്രൂരതയ്ക്കും കാരുണ്യത്തിനും ഇടയിലുള്ള ആ നേർത്ത രേഖയിൽ നിന്ന്, നീതിയുടെ ശബ്ദം കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടോ? എങ്കിൽ “Kitne Pakistan” എന്ന ഈ നോവലിലേക്ക് പ്രവേശിക്കൂ. ഇതിന്റെ അവസാന താൾ വരെ എത്തുമ്പോൾ, നിങ്ങൾ കണ്ടുപിടിക്കാൻ പോകുന്നത് മറ്റൊരു ചരിത്രമല്ല, മറിച്ച് നിങ്ങളുടെ തന്നെ നഷ്ടപ്പെട്ട ചില സത്യങ്ങളാണ്. ആ സത്യം നിങ്ങളെ തേടി വരാൻ കാത്തിരിക്കുന്നു.