കരണ് ഘേലോ

ഈ കഥ അവസാനിക്കുമ്പോൾ, അധികാരം, പ്രണയം, ഒരു സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ തകർച്ച എന്നിവയെക്കുറിച്ച് നിങ്ങൾ ഇന്നുവരെ കരുതിയതെല്ലാം കീഴ്മേൽ മറിയും. ചരിത്രത്തിന്റെ താളുകളിൽ നിന്ന് മാഞ്ഞുപോയ ഒരു രാജാവിന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പുകൾ നിങ്ങളറിയും.

ഗുജറാത്തിന്റെ അവസാനത്തെ ഹിന്ദു രാജാവായ കരണ്‍ വaghelaയുടെ പതനത്തിന്റെ ഇതിഹാസമാണ് നന്ദശങ്കർ തുൾജാശങ്കർ മേത്ത രചിച്ച “Karan Ghelo”. അഹങ്കാരവും അമിതഭോഗവും ഒരു രാജാവിനെ എങ്ങനെയാണ് പതുക്കെ മരണത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നതെന്ന് ഈ നോവൽ നമ്മളെ കാണിക്കുന്നു. അൻഹിൽവാദ് എന്ന പ്രൗഢമായ സാമ്രാജ്യം അലാവുദ്ദീൻ ഖിൽജിയുടെ പടയോട്ടത്തിൽ തകരുമ്പോൾ, രാജാവ് കരണ്‍ ഒരു അഭയാർത്ഥിയായി മാറുകയാണ്.

[short pause]

ഒരു രംഗം ഓർക്കുന്നു. കരണ്‍ രാജാവിന്റെ അന്തഃപുരത്തിലെ ഭാരമേറിയ നിശബ്ദത. വായുവിൽ ഉണങ്ങിയ ചന്ദനത്തിരിയുടെ മണവും ദൂരെ നിന്ന് കേൾക്കുന്ന പടയാളികളുടെ ആയുധം കൂട്ടിമുട്ടുന്ന ശബ്ദവും. റാണി കമല ദേവി തന്റെ അന്തസ്സ് നഷ്ടപ്പെടാതെ, ഖിൽജിയുടെ തടവറയിൽ നിൽക്കുന്നു. അപ്പോൾ കരണ്‍ സ്വയം ചോദിക്കുന്നു: “എന്റെ സാമ്രാജ്യം നഷ്ടപ്പെട്ടത് ശത്രുവിന്റെ ശക്തികൊണ്ടാണോ, അതോ എന്റെ സ്വന്തം അനാസ്ഥകൊണ്ടാണോ?” ഈ ചോദ്യമാണ് ഈ കഥയുടെ ആത്മാവ്.

നന്ദശങ്കർ തുൾജാശങ്കർ മേത്തയുടെ ഭാഷാശൈലി അതീവ ദീപ്തമാണ്. “രാജാവിന്റെ കിരീടം വെറും സ്വർണ്ണമല്ല, അത് ആയിരക്കണക്കിന് പ്രജകളുടെ വിശ്വാസത്തിന്റെ ഭാരമാണ്” എന്ന വരിയിൽ ആ എഴുത്തിന്റെ ശക്തി തെളിയുന്നു. അധികാരത്തിന്റെ മത്തുപിടിച്ച മനുഷ്യൻ എങ്ങനെയാണ് തന്റെ ചുറ്റുമുള്ള സ്നേഹത്തെയും കൂറിനെയും തിരിച്ചറിയാതെ പോകുന്നത് എന്ന് അദ്ദേഹം വരച്ചുകാട്ടുന്നു.

[sigh]