ആവരണ

പൊടിപിടിച്ച താളുകൾക്കിടയിൽ നിന്ന് ഉയരുന്ന ചരിത്രത്തിന്റെ ഉണങ്ങാത്ത മുറിവുകൾ. കയ്യിൽ പിടിച്ചിരിക്കുന്ന ആ പഴയ കൈയെഴുത്തുപ്രതിയിലെ അക്ഷരങ്ങൾ ലക്ഷ്മിക്ക് മുന്നിൽ ചോരയുടെ ഗന്ധം പുറപ്പെടുവിക്കുന്നു. നൂറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുൻപ് തകർക്കപ്പെട്ട ഒരു ക്ഷേത്രത്തിന്റെ, അതിനുവേണ്ടി ജീവൻ ബലി നൽകിയവരുടെ നിലവിളികൾ ആ മുറിയിലെ നിശബ്ദതയെ ഭേദിക്കുന്നു. ഇതൊരു ചരിത്ര പുസ്തകമല്ല; ഇത് “Aavarana” ആണ്.

എസ്.എൽ. ഭൈരപ്പയുടെ തൂലികയിൽ പിറന്ന ഈ കൃതി, ആഖ്യാനത്തിന്റെ വേറിട്ടൊരു വഴി കണ്ടെത്തുന്നു. ചരിത്രമെന്നാൽ കേവലം പാഠപുസ്തകങ്ങളിലെ വരികളല്ല, മറിച്ച് തലമുറകളായി നമ്മളിൽ നിന്ന് മറച്ചുവെക്കപ്പെട്ട സത്യങ്ങളുടെ ഒരു ‘ആവരണം’ ആണെന്ന് ലക്ഷ്മി തിരിച്ചറിയുന്നു. ക്ഷേത്രധ്വംസനങ്ങളുടെയും മതപരമായ അടിച്ചമർത്തലുകളുടെയും ഇരുണ്ട ഏടുകളിലേക്ക് അവൾ ഇറങ്ങിച്ചെല്ലുമ്പോൾ, സ്വന്തം കുടുംബത്തിൽ നിന്നും അക്കാദമിക് ലോകത്തുനിന്നും അവൾ നേരിടുന്നത് വലിയൊരു പ്രതിരോധമാണ്.

“ചരിത്രം എന്നത് വിജയികൾ എഴുതിവെക്കുന്ന നുണകളുടെ കൂമ്പാരമാണോ?” ലക്ഷ്മി തന്റെ സഹപ്രവർത്തകനോട് ചോദിക്കുന്നു. [short pause] അവൻ മറുപടി നൽകുന്നു, “സത്യം പറയുന്നതിനേക്കാൾ സൗകര്യപ്രദം മൗനം പാലിക്കുന്നതാണ്, ലക്ഷ്മീ.” ആ സംഭാഷണത്തിൽ, സത്യാന്വേഷണത്തിന്റെ പേരിൽ ഒറ്റപ്പെടേണ്ടി വരുന്ന ഒരുവളുടെ വേദനയുണ്ട്.

ലക്ഷ്മിയുടെ ഉള്ളിൽ പുകയുന്ന ചോദ്യം ലളിതമാണ്—എന്തിനാണ് നമ്മൾ ചരിത്രത്തെ മൂടിവെക്കുന്നത്? സത്യത്തെ അഭിമുഖീകരിക്കാൻ ഭയക്കുന്ന ഒരു സമൂഹം എങ്ങനെയാണ് ഉയിർത്തെഴുന്നേൽക്കുക? [medium pause] ഭൈരപ്പയുടെ രചനയുടെ പ്രത്യേകത അതാണ്; അസ്വാസ്ഥ്യമുണ്ടാക്കുന്ന സത്യങ്ങളെ അദ്ദേഹം വളരെ ലാഘവത്തോടെ, എന്നാൽ മൂർച്ചയേറിയ വാക്കുകളാൽ വായനക്കാരന്റെ മുന്നിലെത്തിക്കുന്നു. “അറിവ് എന്നത് വെളിച്ചം മാത്രമല്ല, ചിലപ്പോൾ അത് പൊള്ളിക്കുന്ന തീ കൂടിയാണ്” എന്ന് എഴുത്തുകാരൻ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.

ഈ പുസ്തകം വെറുമൊരു നോവലല്ല, അതൊരു ഉൾവിളിയാണ്. മറച്ചുവെക്കപ്പെട്ട ചരിത്രത്തിന്റെ കട്ടിയുള്ള ആവരണം നീക്കി, സത്യത്തിന്റെ തെളിമയിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെല്ലാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു കൃതി. ആ സത്യം നിങ്ങളെ തേടിയെത്തിയാൽ, നിങ്ങൾ അതിനെ സ്വീകരിക്കുമോ അതോ കണ്ണടച്ച് ഇരുട്ടാക്കുമോ? [long pause] വായനയുടെ വഴിയിൽ, ഒരുപക്ഷേ നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിലെ ചരിത്രബോധത്തെത്തന്നെ ഈ പുസ്തകം ചോദ്യം ചെയ്തേക്കാം. ഈ യാത്ര ബാക്കി നിൽക്കുന്നു. ഒടുവിൽ, ആവരണം അഴിഞ്ഞു വീഴുമ്പോൾ, നിങ്ങൾ എന്ത് കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു?