വംശവൃക്ഷ (കുടുംബ വൃക്ഷം)

പാരമ്പര്യത്തിന്റെ ചങ്ങലക്കെട്ടുകളിൽ തളച്ചിടപ്പെട്ട ഒരാൾക്ക്, മാറ്റത്തിന്റെ പുതിയ കാറ്റ് വീശുമ്പോൾ സ്വന്തം അസ്തിത്വം നഷ്ടപ്പെടാതെ എങ്ങനെ മുന്നോട്ട് പോകാൻ സാധിക്കും? ഈ ചോദ്യത്തിന് ഉത്തരമാണ് എസ്. എൽ. ഭൈരപ്പയുടെ ‘Vanshavruksha’ എന്ന അനശ്വര നോവൽ.

ഒരു പഴയ തറവാടിന്റെ തട്ടിൻപുറത്തെ ഇരുട്ടിൽ, ചന്ദനത്തിരിയുടെ ഗന്ധം വായുവിൽ തങ്ങിനിൽക്കുന്നു. ശ്രീനിവാസ ശാസ്ത്രി എന്ന കർക്കശക്കാരനായ കാരണവർ, മങ്ങിയ വെളിച്ചത്തിൽ തന്റെ പൂർവ്വികർ പകർന്നുനൽകിയ വേദഗ്രന്ഥങ്ങളിലേക്ക് കണ്ണുംനട്ടിരിക്കുന്നു. പുറത്ത് മഴ ചാറുന്നുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉള്ളിലെ സംഘർഷം ആ മഴയെക്കാൾ തീവ്രമാണ്. പാരമ്പര്യത്തിന്റെ കാവൽക്കാരനായ ശാസ്ത്രിയും, ആധുനികതയുടെ പാത തേടുന്ന പേരമകൻ പ്രദീപുമായുള്ള അകലം ഒരു വലിയ വിള്ളലായി മാറുന്നു. [short pause]

ഈ നോവലിൽ ഞാൻ മറക്കാത്ത ഒരു രംഗമുണ്ട്. ശാസ്ത്രിയും പ്രദീപ് തമ്മിലുള്ള ഒരു സംവാദം. പ്രദീപ് ചോദിക്കുന്നു: “മുത്തശ്ശൻ വെറുക്കുന്ന ഈ ആധുനികതയല്ലേ എന്റെ അതിജീവനത്തിന് ആവശ്യം?” ശാസ്ത്രിയുടെ മറുപടി ഗൗരവത്തോടെയായിരുന്നു: “ജീവനല്ല, ജീവന്റെ മൂല്യമാണ് പ്രധാനം.” [sigh]

ഈ കഥാപാത്രങ്ങളുടെ ആന്തരിക സംഘർഷങ്ങൾ നമ്മെ ചിന്തിപ്പിക്കുന്നത് ഒന്നുമാത്രമാണ്: പാരമ്പര്യം എന്നാൽ മരിച്ചവരുടെ ചാരമല്ല, ജീവനുള്ളവരുടെ അഗ്നിയാണ്. തലമുറകൾ തമ്മിലുള്ള ഈ പോരാട്ടത്തിൽ, ശാസ്ത്രി ഒരു വലിയ സത്യം തിരിച്ചറിയുന്നുണ്ട്. അറിവിനും മൂല്യങ്ങൾക്കും മാറ്റമില്ല, പക്ഷേ അതിന്റെ ആവിഷ്കാരത്തിന് കാലത്തിന്റെ കുപ്പായം അണിയേണ്ടതുണ്ട്.

എസ്. എൽ. ഭൈരപ്പയുടെ രചനയിലെ കരുത്ത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്കുകളിലെ ലാളിത്യത്തിലാണ്. അദ്ദേഹം എഴുതുന്നു: “വേരുകൾ വെട്ടിയാൽ മരം വീഴും, എന്നാൽ പുതിയ കൊമ്പുകൾ വിരിഞ്ഞാലേ മരത്തിന് ആയുസ്സുണ്ടാവൂ.” [medium pause]

മനുഷ്യബന്ധങ്ങളുടെ ആഴവും, അധികാരം പ്രയോഗിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന മനസ്സിന്റെ തകർച്ചയും, പ്രണയത്തിന്റെ അതിരുകളും ‘Vanshavruksha’ മനോഹരമായി വരച്ചുകാട്ടുന്നു. സംസ്കാരം എന്നത് ഭാരമല്ല, അതൊരു തുടർച്ചയാണെന്ന് ഈ പുസ്തകം നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. അവസാന താളുകൾ മറിക്കുമ്പോൾ, ശാസ്ത്രിയുടെ കണ്ണിലെ ആ വലിയ മാറ്റം വായനക്കാരനിലേക്കും പകരും. ആ യാത്ര പൂർത്തിയാക്കാൻ നിങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നില്ലേ? ഈ പുസ്തകം വായിക്കുമ്പോൾ നിങ്ങൾ കണ്ടെത്തുന്നത് മറ്റാരുമല്ല, നിങ്ങളെത്തന്നെയാണ്.