ഭൂമിയുടെ അവകാശികൾ

ഈ കഥയുടെ അവസാനത്തിലെത്തുമ്പോൾ, ഭൂമി, അധികാരം, കുടുംബം എന്നിവയെക്കുറിച്ച് നിങ്ങൾ ഇന്നുവരെ കരുതിവെച്ച എല്ലാ ധാരണകളും അടിമുടി മാറിക്കഴിഞ്ഞിരിക്കും. സാറാ ജോസഫിന്റെ ‘Bhoomiyude Avakashikal’ വെറുമൊരു നോവലല്ല; അതൊരു കാലത്തിന്റെ പിടച്ചിലാണ്.

ഉത്തരേന്ത്യൻ കേരളത്തിന്റെ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, ഒരു തറവാടിന്റെ ഇരുളടഞ്ഞ ഇടനാഴികളിൽ നിന്നാണ് ഈ കഥ തുടങ്ങുന്നത്. പൊടിപിടിച്ച തറവാട്ടിലെ മുറികളിൽ പാരമ്പര്യത്തിന്റെ ഗന്ധമാണ്. [short pause] ജനലിലൂടെ അരിച്ചെത്തുന്ന മങ്ങിയ വെളിച്ചം പഴമയുടെ ആത്മാവിനെ തൊട്ടുരുമ്മി നിൽക്കുന്നു. അവിടെ, കാരണവന്മാരുടെ അധികാരം തകർത്ത് തങ്ങളുടെ സ്വത്വം തേടുന്ന ഒരു തലമുറയുടെ സംഘർഷം സാറാ ജോസഫ് അതിമനോഹരമായി വരച്ചിടുന്നു.

ആണത്തത്തിന്റെ അധികാര ഘടനകൾ തകരുമ്പോൾ, അവിടെയൊരു പൊട്ടിത്തെറിയുണ്ടാകുന്നുണ്ട്. ഒരു രംഗം ഞാൻ ഇപ്പോഴും ഓർക്കുന്നു. വീട്ടിലെ കാരണവരും ചെറുപ്പക്കാരിയായ പെൺകുട്ടിയും തമ്മിലുള്ള സംവാദം.
“ഈ മണ്ണ് എന്റെ പിതാക്കന്മാരുടേതാണ്,” കാരണവർ ഗർജ്ജിക്കുന്നു.
അതിന് ആ പെൺകുട്ടി മറുപടി പറയുന്നത്, “ഭൂമി ആരുടേതുമല്ല, അത് അതിൽ അധ്വാനിക്കുന്നവരുടേതാണ്” എന്ന് അടിയുറച്ച സ്വരത്തിലാണ്. [medium pause]

സാറാ ജോസഫിന്റെ രചനാശൈലിയുടെ മാന്ത്രികത അതീവ ഹൃദ്യമാണ്. അവർ എഴുതുന്നു: “മനുഷ്യൻ മണ്ണിലേക്ക് ആഴ്ന്നിറങ്ങുമ്പോൾ, മണ്ണ് അവനിൽ അലിഞ്ഞുചേരുന്നു.” ഈ വരിയിൽ ഭൂമിയുമായുള്ള മനുഷ്യന്റെ ആഴത്തിലുള്ള ബന്ധത്തെ അവർ അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. അധികാരമോഹം എങ്ങനെയാണ് രക്തബന്ധങ്ങളെ പോലും കരിച്ചുകളയുന്നത് എന്ന് ഈ പുസ്തകം കാട്ടിത്തരുന്നു. ഒടുവിൽ, വീടും മണ്ണും നഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ, സ്ത്രീകൾ തങ്ങളുടെ ഉള്ളിലെ കരുത്ത് കൊണ്ട് പുതിയൊരു ലോകം പടുത്തുയർത്തുന്നു.

[sigh] ആകെ തകർച്ചയുടെ വക്കിൽ നിൽക്കുമ്പോൾ, എവിടെ നിന്നാണ് അവർക്ക് ഈ അതിജീവനം സാധ്യമാകുന്നത്? ആ ചോദ്യം ബാക്കിവെച്ചുകൊണ്ടാണ് ഈ പുസ്തകം നമ്മെ വേട്ടയാടുന്നത്. ഭൂമിക്ക് അവകാശികളില്ല, നമ്മൾ വെറും സാക്ഷികൾ മാത്രമാണെന്ന വലിയ തിരിച്ചറിവ് സമ്മാനിച്ചുകൊണ്ട്, ഓരോ വായനക്കാരനെയും ഇത് ചിന്തിപ്പിക്കുന്നു. തകർന്നുവീഴുന്ന ഒരു കുടുംബത്തിന്റെ ചാരത്തിൽ നിന്ന് പുതിയൊരു പ്രതീക്ഷയുടെ നാളം ഉയർത്തുന്ന ഈ സാർ, നിങ്ങളെ തീർച്ചയായും വായിക്കാൻ പ്രേരിപ്പിക്കും. നിങ്ങൾ ഈ യാത്രയ്ക്ക് തയ്യാറാണോ?