ഗുനാഹോം കാ ദേവത

ഈ കഥ അവസാനിക്കുമ്പോൾ, പ്രണയത്തെക്കുറിച്ചും ധാർമ്മികതയെക്കുറിച്ചും നിങ്ങൾ ഇതുവരെ കരുതിവെച്ചിരുന്ന സകല ധാരണകളും തകിടം മറിയും. മനുഷ്യഹൃദയത്തിന്റെ ഏറ്റവും നിഗൂഢമായ ഇടനാഴികളിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്ന ഒരു നോവലാണ് ധരംവീർ ഭാരതിയുടെ “Gunahon Ka Devta”.

പ്രൊഫസർ ശുക്ലയുടെ വീട്ടിലെ ആ മുറിയിൽ മങ്ങിയ വെളിച്ചം പരക്കുന്നു. പുസ്തകങ്ങളുടെ ഗന്ധവും അല്പം നനഞ്ഞ മണ്ണുവായുവും ചേർന്ന ഒരു പ്രത്യേക അന്തരീക്ഷം. അവിടെ ചന്ദർ ഇരിക്കുന്നു; അവന്റെ മനസ്സിൽ സുധയോടുള്ള അടങ്ങാത്ത പ്രണയം ഒരു കാട്ടുതീ പോലെ പടരുന്നു. പക്ഷേ, ആ പ്രണയം തുറന്നുപറയാൻ അവന് ഭയമാണ്. കാരണം, ആ പ്രണയത്തിന് മുകളിൽ സമൂഹത്തിന്റെ കണ്ണുകളും ഗുരുഭക്തിയുടെ വിലക്കുകളും കരിനിഴലായി വീഴുന്നുണ്ട്.

“നിനക്ക് എന്നെ സ്നേഹിക്കാൻ അർഹതയുണ്ടോ ചന്ദർ?” എന്ന് സുധ ചോദിക്കുമ്പോൾ, അവളുടെ കണ്ണുകളിലെ നനവ് ചന്ദറിന്റെ ഹൃദയത്തെ പിളർക്കുന്നു. ആ നിമിഷം ചന്ദർ തന്നോട് തന്നെ മന്ത്രിക്കുന്നു: “എന്റെ സ്നേഹം ഒരു പാപമാണോ? അതോ ഈ സമൂഹം നിർമ്മിച്ചെടുത്ത സദാചാരത്തിന്റെ ചട്ടക്കൂടുകൾക്ക് പുറത്തുള്ള ഒരു സത്യമോ?” [medium pause]

ധരംവീർ ഭാരതിയുടെ എഴുത്ത് വിസ്മയകരമാണ്. കഥാപാത്രങ്ങളുടെ മനോവികാരങ്ങളെ അത്രമേൽ തീക്ഷ്ണമായാണ് അദ്ദേഹം വരച്ചുകാട്ടുന്നത്. “പാപങ്ങളുടെ ദൈവം” എന്ന് അർത്ഥം വരുന്ന “Gunahon Ka Devta” ഒരു സാധാരണ പ്രണയകഥയല്ല. വ്യക്തിയുടെ ആഗ്രഹങ്ങളും സാമൂഹികമായ ഉത്തരവാദിത്തങ്ങളും തമ്മിലുള്ള സംഘർഷത്തെ, അതിന്റെ തീവ്രതയോടെ, വേദനയോടെ, ഈ നോവൽ തുറന്നുകാട്ടുന്നു.

നീതിയും അനീതിയും തമ്മിലുള്ള അതിർവരമ്പുകൾ എത്ര നേർത്തതാണെന്ന് ഭാരതി നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. [sigh] സുധയുടെയും ചന്ദറിന്റെയും തകർന്ന പ്രണയത്തിലൂടെ, സ്‌നേഹം എന്നത് ചിലപ്പോൾ ത്യാഗം മാത്രമായി മാറുന്നതെങ്ങനെയെന്ന് വായനക്കാരൻ തിരിച്ചറിയുന്നു.

ഈ കഥ കേട്ടു തീരുമ്പോൾ, ജീവിതത്തിലെ ഓരോ തീരുമാനത്തിന് പിന്നിലും നമ്മൾ അറിയാതെ എത്രയോ പ്രണയങ്ങളെ ബലികഴിക്കാറുണ്ടെന്ന് നിങ്ങൾ ചിന്തിച്ചുപോകും. പ്രണയത്തിന്റെ പേരിൽ സമൂഹം കൽപ്പിക്കുന്ന ആ ‘പാപങ്ങളുടെ ഭാരം’ തോളിലേറ്റിയ ചന്ദറിന്റെ യാത്ര ഇനിയും ബാക്കിയാണ്. ആ യാത്രയുടെ ബാക്കി ഭാഗം നിങ്ങളെ കാത്തിരിക്കുന്നു. വായനയുടെ ആ തീരത്തേക്ക് കടക്കാൻ നിങ്ങൾ തയ്യാറാണോ?