ഒരു ദേശത്തിന്റെ കഥ

ഒരുകാലത്ത് ലോകത്തിന്റെ കേന്ദ്രബിന്ദുവായിരുന്ന ഒരു ചെറിയ ഗ്രാമം, ഇന്ന് ഭൂപടത്തിൽ നിന്ന് തന്നെ മാഞ്ഞുപോയിരിക്കുന്നു. എങ്കിലും, കാലം മായ്ക്കാത്ത ഓർമ്മകളുമായി അത് ഇന്നും വായനക്കാരുടെ മനസ്സിൽ നിലനിൽക്കുന്നു. ഇതാണ് ‘Oru Desathinte Katha’. അഥീരാണിപ്പാടം എന്ന ഗ്രാമം, ഒരുപക്ഷേ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ മഹാനഗരത്തേക്കാൾ വിസ്മയകരമായ കഥകളാണ് തന്റെ മണ്ണിൽ ഒളിപ്പിച്ചു വെച്ചിരിക്കുന്നത്.

എസ്.കെ. പൊറ്റെക്കാട്ടിന്റെ തൂലികയിൽ വിരിഞ്ഞ ഈ മാന്ത്രികലോകം വെറുമൊരു ഗ്രാമത്തിന്റെ ചരിത്രമല്ല, മറിച്ച് മനുഷ്യന്റെ പരിണാമത്തിന്റെ നേർചിത്രമാണ്. സന്ധ്യാസമയത്ത് അഥീരാണിപ്പാടത്തെ വയലുകളിൽ കാറ്റ് വീശുമ്പോൾ, ആ നെൽച്ചെടികൾക്ക് പോലും ഒരു പഴയ കഥ പറയാനുണ്ടാകും. മണ്ണിലെ നനവും, അവിടുത്തെ മനുഷ്യരുടെ വിയർപ്പിന്റെ ഗന്ധവും, മാറ്റത്തിന്റെ കാറ്റ് വീശിയപ്പോൾ തകർന്നുപോയ പഴയ പ്രമാണികളുടെ ഗർവുമെല്ലാം ഈ പുസ്തകം നമുക്ക് പകർന്നുതരുന്നു.

ഒരു രംഗം ഓർമ്മ വരുന്നു. ഗോവിന്ദൻ നായർ എന്ന കഥാപാത്രം ആ ഗ്രാമത്തിന്റെ സ്പന്ദനമാണ്. ഒരിടത്ത്, സ്വാതന്ത്ര്യസമരത്തിന്റെ ചൂടിൽ ഗ്രാമം ആവേശഭരിതമാകുമ്പോൾ, പഴയകാലത്തെ ജാതിബോധവും പുതിയകാലത്തെ നവോത്ഥാന ചിന്തകളും തമ്മിൽ ഏറ്റുമുട്ടുന്നു. [short pause]

“നമ്മുടെ നാട് മാറുകയാണ് ഗോവിന്ദാ, പഴയ വേലിക്കെട്ടുകൾ ഇനി അധികകാലം നിൽക്കില്ല,” എന്ന് ഒരാൾ പറയുമ്പോൾ, ഗോവിന്ദൻ നായരുടെ കണ്ണുകളിൽ തെളിയുന്നത് ഒരു പുതിയ ലോകത്തിന്റെ സ്വപ്നമാണ്. താൻ ജനിച്ചുവളർന്ന ഈ മണ്ണ് ഒരേസമയം തന്റെ വേരും, അതേസമയം തന്നെ വരിഞ്ഞുമുറുക്കുന്ന ചങ്ങലയുമാണെന്ന് അദ്ദേഹം തിരിച്ചറിയുന്നു.

എസ്.കെ. പൊറ്റെക്കാട്ടിന്റെ ഭാഷാശൈലി അതീവ ഹൃദ്യമാണ്. ഒരു വാക്യം ശ്രദ്ധിക്കൂ: “അഥീരാണിപ്പാടത്തെ സന്ധ്യകൾക്ക് ഒരു പ്രത്യേക നിറമായിരുന്നു, അതൊരു പഴയകാല തറവാടിന്റെ അത്താണിൽ മങ്ങിപ്പിടിച്ച വിളക്കുപോലെയായിരുന്നു.” [medium pause]

ഈ പുസ്തകം ഉയർത്തുന്ന ചോദ്യം ലളിതമാണ്, എന്നാൽ ആഴമുള്ളതാണ്: പുരോഗതി വരുമ്പോൾ നാം നമ്മുടെ വേരുകളെ മറന്നുപോകണോ? അതോ ഓർമ്മകളെ മുറുകെപ്പിടിച്ച് നാം കാലത്തിനൊപ്പം സഞ്ചരിക്കണോ? കാലത്തിന്റെ കുത്തൊഴുക്കിൽപ്പെട്ട് ഒലിച്ചുപോകുന്ന ഒരു ദേശത്തിന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പ് അറിയാൻ, വായനക്കാരൻ ഈ കൃതിയുടെ താളുകളിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെല്ലണം. അവസാന താൾ മറിക്കുമ്പോൾ, അഥീരാണിപ്പാടം നിങ്ങളുടെ സ്വന്തം ഗ്രാമമായി മാറിയിട്ടുണ്ടാകും. അത് നൽകുന്ന ആ ആഴമായ അനുഭൂതി ഒരിക്കലും അവസാനിക്കില്ല. [long pause]