മത്ത് എസ്തേർ

കെ.പി. പൂർണ്ണചന്ദ്ര തേജസ്വി എഴുതിയ ‘Matthu Estheru’ മനുഷ്യനും പ്രകൃതിയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെക്കുറിച്ചുള്ള നമ്മുടെ സങ്കൽപ്പങ്ങളെ കീഴ്മേൽ മറിച്ചുകൊണ്ട്, ആധുനികതയുടെ മുഖംമൂടികൾ അഴിച്ചുമാറ്റുന്ന ഒരു കൃതിയാണ്. ഇതൊരു സാധാരണ കഥയല്ല; പശ്ചിമഘട്ടത്തിന്റെ നിബിഡമായ കാപ്പിലായങ്ങൾക്കിടയിൽ, പ്രകൃതിയുടെ നിഗൂഢമായ താളം നമ്മോട് സംവദിക്കുന്ന ഒരു വെളിപാടാണ്.

ഈ കൃതിയിലെ ആ രംഗം ഇന്നും മനസ്സിൽ മായാതെ കിടക്കുന്നു. മഴ പെയ്യുന്ന ആ പ്രഭാതത്തിൽ, കാപ്പിച്ചെടികൾക്കിടയിലൂടെ വീശുന്ന മണ്ണിലെ നനവാർന്ന മണവും, ഇലകളിലെ വെള്ളത്തുള്ളികളിൽ പ്രതിഫലിക്കുന്ന മങ്ങിയ വെളിച്ചവും വായനക്കാരെ അവിടേക്ക് വലിച്ചിഴയ്ക്കുന്നു. തേജസ്വി എഴുതുന്നു, “പ്രകൃതിയുടെ മൗനം ഒരു വലിയ സത്യം പറയുന്നതുപോലെ തോന്നി.” [medium pause] കഥാപാത്രങ്ങൾ തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണങ്ങളിൽ ഒരു പ്രത്യേക ചൈതന്യമുണ്ട്. ‘എന്താണ് നമ്മൾ ഈ കാടിനോട് ചെയ്യുന്നത്?’ എന്ന് ഒരു കഥാപാത്രം ചോദിക്കുമ്പോൾ, മറുപടിയായി മറ്റൊരു കഥാപാത്രം പറയുന്നത്, ‘കാട് നമ്മോട് ഒന്നും ചെയ്യുന്നില്ല, നമ്മൾ സ്വയം ഇല്ലാതാവുകയാണ്’ എന്നാണ്.

ഈ പുസ്തകം ഉയർത്തുന്ന പ്രസക്തമായ വാദം ഇതാണ്: പുരോഗതിയുടെ പേരിൽ നാം നടത്തുന്ന വികസനം യഥാർത്ഥത്തിൽ പ്രകൃതിയുടെ താളം തെറ്റിക്കുന്ന ആത്മഹത്യാപരമായ ഒരഭ്യാസമാണ്. ശാസ്ത്രീയമായ നിരീക്ഷണങ്ങളെ തദ്ദേശീയമായ അറിവുകളുമായി സമന്വയിപ്പിക്കുന്ന തേജസ്വിയുടെ രചനാശൈലി അസാധാരണമാണ്. ലളിതമായ ഭാഷയിൽ ഗഹനമായ തത്ത്വചിന്തകൾ അദ്ദേഹം നെയ്യുന്നു. [short pause]

മനുഷ്യന്റെ അഹങ്കാരത്തെക്കുറിച്ചും പ്രകൃതിയുടെ ക്ഷമയെക്കുറിച്ചും ഈ കൃതി നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. കഥാപാത്രങ്ങളുടെ ഉള്ളിലെ പേടികൾ—തങ്ങൾ കെട്ടിപ്പടുത്ത ലോകം തകരുമോ എന്ന ഭയം—വായനക്കാരന്റെ നെഞ്ചിലും തറയ്ക്കുന്നു. [sigh] എന്തിനാണ് നാം പ്രകൃതിയുടെ മേൽ ഇത്രമാത്രം ആധിപത്യം സ്ഥാപിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത്? ഒരുപക്ഷേ, ഈ ‘Matthu Estheru’ എന്ന സാർ അവസാനിക്കുമ്പോൾ, ഉത്തരം തേടി നിങ്ങൾ വീണ്ടും ആ കാപ്പിലായങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങിയെത്തും.

ഈ കഥയുടെ ആഴം, തേജസ്വിയുടെ തൂലികയിൽ വിരിഞ്ഞ ഓരോ വരികളും, നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിലെ പ്രകൃതിസ്നേഹിയെ ഉണർത്തും. ഈ കൃതി പൂർണ്ണമായി വായിക്കുമ്പോൾ മാത്രമാണ് മനുഷ്യനും പ്രകൃതിയും തമ്മിലുള്ള ഈ അതിലോലമായ ബന്ധത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ വ്യാപ്തി നിങ്ങൾക്ക് ബോധ്യപ്പെടുക. വായനയിൽ മുഴുകുക, ആ പ്രകൃതിയുടെ ശ്വാസോച്ഛ്വാസം തൊട്ടറിയുക.