ಮತ್ತು ಎಸ್ತೇರು

ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟಗಳ ದಟ್ಟ ಹಸಿರು, ಕಾಫಿ ತೋಟಗಳ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ರಹಸ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯ ಹಾಗೂ ಪ್ರಕೃತಿಯ ನಡುವಿನ ಸಂಕೀರ್ಣ ಸಂಬಂಧ—ಇವೇ ಕೆ.ಪಿ. ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರ ತೇಜಸ್ವಿಯವರನ್ನು ಸದಾ ಕಾಡುತ್ತಿದ್ದ ವಿಷಯಗಳು. ವೈಜ್ಞಾನಿಕ ದೃಷ್ಟಿಕೋನ ಮತ್ತು ಸ್ಥಳೀಯ ಜ್ಞಾನದ ಬೆಸುಗೆಯನ್ನು ಶೋಧಿಸುವ ಹಂಬಲವೇ ಅವರನ್ನು “Matthu Estheru” ಕೃತಿಯನ್ನು ರಚಿಸಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿತು. ಆಧುನಿಕತೆಯ ಭರಾಟೆಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಮೌಲ್ಯಗಳ ಹುಡುಕಾಟವೇ ಈ ಕೃತಿಯ ಜೀವಾಳ.

ಪಶ್ಚಿಮ ಘಟ್ಟದ ಆ ತೋಟದಲ್ಲಿ ಮಳೆ ಸುರಿದ ನಂತರದ ತೇವದ ವಾಸನೆ, ಮಣ್ಣಿನ ಘಮ ಮತ್ತು ಮರಗಳ ನಡುವೆ ಸೋರಿ ಬರುವ ಮಂದ ಬೆಳಕಿನ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಟ್ಟುವಂತೆ ತೇಜಸ್ವಿ ಇಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅಲ್ಲಿನ ಪರಿಸರ ಕೇವಲ ಹಿನ್ನೆಲೆಯಲ್ಲ, ಅದು ಜೀವಂತ ಪಾತ್ರ. [short pause]

ಇಲ್ಲಿನ ಸಂಭಾಷಣೆಯೊಂದು ನನಗೆ ಇಂದಿಗೂ ಕಾಡುತ್ತಿದೆ. ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ಮನುಷ್ಯನು ಕೇವಲ ಸಂಪನ್ಮೂಲವನ್ನಾಗಿ ನೋಡುವಾಗ, ಪಾತ್ರವೊಂದು ಕೇಳುತ್ತದೆ: “ನಾವು ಈ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳುತ್ತಿದ್ದೇವೆಯೋ ಅಥವಾ ಈ ಭೂಮಿ ನಮ್ಮನ್ನು ಸಹಿಸುತ್ತಿದೆಯೋ?” ಈ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇವಲ ಆ ಪಾತ್ರದ್ದಲ್ಲ, ಓದುಗನ ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನೇ ಬಡಿದೆಬ್ಬಿಸುವಂಥದ್ದು. ತೇಜಸ್ವಿಯವರು ಇಲ್ಲಿನ ಪಾತ್ರಗಳ ಆಂತರಿಕ ತುಮುಲಗಳನ್ನು ಎಷ್ಟು ಸಹಜವಾಗಿ ತೆರೆದಿಡುತ್ತಾರೆ ಎಂದರೆ, ನಾವೇ ಆ ಕಾಡಿನೊಳಗೆ ನಿಂತಿದ್ದೇವೆ ಎಂಬ ಭಾವ ಮೂಡುತ್ತದೆ. [medium pause]

“Matthu Estheru” ಕೃತಿಯ ಅಂತರಾರ್ಥವೇನೆಂದರೆ, ಮನುಷ್ಯನು ಪ್ರಕೃತಿಯ ಭಾಗವೇ ಹೊರತು ಅದರ ಯಜಮಾನನಲ್ಲ. ತಂತ್ರಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಪ್ರಗತಿಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನಾವು ಪ್ರಕೃತಿಯೊಂದಿಗೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ ಒಪ್ಪಂದಗಳು ಎಷ್ಟು ಅಪಾಯಕಾರಿ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಕೃತಿ ಎತ್ತಿ ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ತೇಜಸ್ವಿಯವರ ಬರವಣಿಗೆಯ ಶೈಲಿ ಅದ್ಭುತ. ಅವರ ಶಬ್ದಗಳಲ್ಲೇ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಒಂದು ಜೀವಂತಿಕೆ ಇದೆ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, “ಕಾಡಿನ ನಿಶ್ಯಬ್ದದಲ್ಲಿ ಕಾಲದ ಹೆಜ್ಜೆಗಳ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು” ಎಂಬ ಸಾಲು ಅವರ ಸಾಹಿತ್ಯಿಕ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ. [sigh]

ಇದು ಕೇವಲ ಕಥೆಯಲ್ಲ; ಇದು ನಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಬಗೆಗಿನ ಮರುಚಿಂತನೆ. ಪ್ರಕೃತಿಯ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯ ತನ್ನ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಕಳಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಆ ಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ನೀವು ಅನುಭವಿಸಬೇಕು. ಆಳವಾದ ಕಾಡಿನೊಳಗೆ, ಅಪರಿಚಿತ ದಾರಿಯ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ನಮಗಾಗಿ ಕಾದಿರುವ ಸತ್ಯವೇನು? ಆ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹುಡುಕಲು, “Matthu Estheru” ಕೃತಿಯನ್ನು ಕೈಗೆತ್ತಿಕೊಳ್ಳಿ. ಈ ಪ್ರಯಾಣವು ನಿಮ್ಮನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಮೂಲದತ್ತ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತದೆ. ಆ ಕಾಡಿನ ರಹಸ್ಯ ತೆರೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ನೀವು ಹಿಂದೆಂದೂ ಇಲ್ಲದ ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ಕಾಣುತ್ತೀರಿ.