തീൻ പൈശാചാ തമാശ

അധികാരത്തിന്റെ ഇടനാഴികളിൽ പണവും കുറ്റകൃത്യങ്ങളും കൈകോർത്തുപിടിക്കുമ്പോൾ സത്യം അനാഥമാകുന്ന ഒരു നേർക്കാഴ്ചയാണിത്. വിജയ് തെൻഡുൽക്കറുടെ “Teen Paishacha Tamasha” കേവലമൊരു നാടകമല്ല; അതൊരു കണ്ണാടിയാണ്. നമ്മുടെ ചുറ്റുമുള്ള അഴിമതിയുടെയും കപട സദാചാരത്തിന്റെയും ഇരുണ്ട മുഖം അതിൽ തെളിയുന്നു.

ചുമരുകളിൽ നിന്ന് ഈർപ്പം പൊടിയുന്ന, മങ്ങിയ വെളിച്ചം മാത്രം വീഴുന്ന ഒരു ചെറിയ മുറി. അവിടെ ഗണേഷ്‌ലാൽ എന്ന അധോലോക നായകന്റെയും അവന്റെ മരുമകൻ സതീഷിന്റെയും ശബ്ദങ്ങൾ ഉയരുന്നുണ്ട്. സിഗരറ്റ് പുക നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ആ മുറിയിൽ അഴിമതിയുടെ ഗന്ധമുണ്ട്. അവിടെ ഒരു വിവാഹമാണ് നടക്കുന്നത്, പക്ഷേ ആഘോഷങ്ങൾക്കിടയിലും നിയമപാലകരും കുറ്റവാളികളും തമ്മിലുള്ള രഹസ്യ ഇടപാടുകൾ അരങ്ങേറുന്നു. [short pause]

വിജയ് തെൻഡുൽക്കറുടെ തൂലികയിൽ നിന്ന് വിരിഞ്ഞ ഈ രചനയിൽ, “മനുഷ്യന്റെ വിശപ്പ് മാന്യതയെക്കാൾ വലുതാണ്” എന്ന് സതീഷ് പറയുമ്പോൾ, കേൾവിക്കാരന് അസ്വസ്ഥത തോന്നുക സ്വാഭാവികം. തനിക്ക് വേണ്ടി എന്ത് ക്രൂരതയും ചെയ്യാൻ മടികാണിക്കാത്ത സതീഷിന്റെ ഉള്ളിലെ ഭയം ഒരിക്കലും നിയമത്തെക്കുറിച്ചല്ല, മറിച്ച് താൻ കെട്ടിപ്പൊക്കിയ ഈ കള്ളസാമ്രാജ്യം തകരുമോ എന്നതിനെക്കുറിച്ചാണ്. [sigh]

ഈ നാടകം പറയുന്ന വലിയ സത്യമിതാണ്: അധികാരത്തിന്റെ ചങ്ങലയിൽ ബന്ധിതമായ ഒരു സമൂഹത്തിൽ നീതി എന്നത് ഏറ്റവും വലിയ വിലപേശൽ വസ്തുവാണ്. തെൻഡുൽക്കർ തന്റെ ആഖ്യാനത്തിൽ ഒരിടത്ത് എഴുതുന്നു: “നീതിയുടെ മുഖംമൂടി അണിഞ്ഞാണ് അധർമ്മം എന്നും തെരുവിലൂടെ നടക്കാറുള്ളത്.”

വിജയ് തെൻഡുൽക്കറുടെ സംഭാഷണങ്ങളുടെ മൂർച്ച അത്ഭുതകരമാണ്. അത് മനുഷ്യന്റെ ഭീരുത്വത്തെയും അത്യാഗ്രഹത്തെയും അനാവൃതമാക്കുന്നു. സതീഷിന്റെ അറസ്റ്റും അവിചാരിതമായ മോചനവും കാണുമ്പോൾ പ്രേക്ഷകൻ ചോദിച്ചുപോകും, നിയമം ആർക്കുവേണ്ടിയാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്? [medium pause]

“Teen Paishacha Tamasha” ഒരു വട്ടം വായിച്ചാൽ മാത്രം പോരാ, അതിലെ ഓരോ വാക്കും നമ്മുടെ ബോധത്തെ ഉലച്ചുകൊണ്ടിരിക്കും. അവസാനത്തോട് അടുക്കുമ്പോൾ, കഥാപാത്രങ്ങൾ പ്രേക്ഷകർക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞ് ഇത് വെറും കലയല്ല, നിങ്ങളുടെ ജീവിതമാണെന്ന് ഓർമ്മിപ്പിക്കുമ്പോൾ, ഒരു നിമിഷം ശ്വാസം നിലച്ചുപോകും. ഈ സാർ ഇതോടെ അവസാനിക്കുന്നില്ല; ഈ ലോകത്തിന്റെ കറുത്ത യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളിലേക്ക് ഇറങ്ങിച്ചെല്ലാൻ ഈ കൃതി നിങ്ങളെ പ്രേരിപ്പിക്കും. നിങ്ങൾക്കും ആ മാറ്റം അനുഭവപ്പെടില്ലേ?