ചിത്ത ലഹു

സുന്ദരി ഒരു അനാഥയാണ്. പാവപ്പെട്ടവളുടെ നിസ്സഹായതയും സൗന്ദര്യവും ഒരു ശാപമായി മാറുമ്പോൾ, അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ടവരുടെ ഇടയിൽ ജീവിക്കുന്ന സുന്ദരി എങ്ങനെയാണ് അതിജീവനത്തിന്റെ പാത കണ്ടെത്തുന്നത്? നാനാക് സിങ്ങിന്റെ ‘Chitta Lahu (White Blood)’ എന്ന കൃതിയിലേക്ക് സ്വാഗതം.

ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിലെ പഞ്ചാബിന്റെ ഗ്രാമീണ പശ്ചാത്തലത്തിൽ, അധികാരത്തിന്റെയും പണത്തിന്റെയും അഹങ്കാരത്തിന് മുന്നിൽ തലകുനിക്കാൻ വിസമ്മതിക്കുന്ന ഒരു പെൺകുട്ടിയുടെ കഥയാണിത്. അഴിമതിയും ധാർമ്മികമായ തകർച്ചയും നിറഞ്ഞ ഒരു സമൂഹത്തിൽ, സുന്ദരിയുടെ ജീവിതം ഒരു അഗ്നിപരീക്ഷയാണ്.

നാനാക് സിംഗ് വളരെ സൂക്ഷ്മമായാണ് ഓരോ രംഗവും കൊത്തിയെടുക്കുന്നത്. ഒരു രംഗം ഓർമ്മ വരുന്നു: ഇരുളടഞ്ഞ ഒരു മുറി, പുറത്ത് മൺപാതയിലൂടെയുള്ള കാളവണ്ടികളുടെ ശബ്ദം, വായുവിൽ അരിച്ചെത്തുന്ന പുകയുടെയും നനഞ്ഞ മണ്ണിന്റെയും ഗന്ധം. സുന്ദരി തന്റെ മുറിയിൽ ഒറ്റയ്ക്കാണ്. അവളുടെ ഉള്ളിൽ ഭയവും ദേഷ്യവും ഇരമ്പുന്നു. “എനിക്ക് ജീവിക്കണം, പക്ഷേ ആരുടെ മുന്നിലും തലകുനിക്കാതെ,” എന്ന് അവളുടെ മനസ്സ് മന്ത്രിക്കുന്നു. ഈ നിമിഷം, അവൾ നേരിടുന്ന പ്രതിസന്ധി കേവലം അവളുടെതല്ല, മറിച്ച് ചൂഷണത്തിന് വിധേയരാകുന്ന ഒരു ജനതയുടെ മൊത്തം ആവലാതിയാണ്.

ഈ കൃതിയിലെ സംഭാഷണങ്ങൾ വളരെ മൂർച്ചയുള്ളതാണ്. അധികാരത്തിന്റെ തണലിൽ നിൽക്കുന്നവരും, ദാരിദ്ര്യത്തിൽ ഞെരിയുന്നവരും തമ്മിലുള്ള വാക്കേറ്റങ്ങൾ വായനക്കാരെ അസ്വസ്ഥപ്പെടുത്തും. “നിന്റെ ഈ രക്തത്തിന് വെളുത്ത നിറമാണോ?” എന്ന് ചോദിക്കുമ്പോൾ, നാനാക് സിംഗ് മനുഷ്യന്റെ ധാർമ്മികതയിലെ പോരായ്മകളെയാണ് തുറന്നുകാട്ടുന്നത്. [short pause]

‘Chitta Lahu (White Blood)’ വെറുമൊരു കഥയല്ല, മറിച്ച് അധികാരഘടനകൾ എങ്ങനെ മനുഷ്യനെ വേട്ടയാടുന്നു എന്നതിന്റെ നേർചിത്രമാണ്. നാനാക് സിങ്ങിന്റെ ശൈലി വളരെ ലളിതമാണെങ്കിലും, ഓരോ വരിയും വായനക്കാരന്റെ ഹൃദയത്തിൽ ആഴത്തിൽ പതിയും. ‘സമൂഹത്തിന്റെ കപടമുഖം അഴിഞ്ഞു വീഴുമ്പോൾ മനുഷ്യത്വം എത്രമാത്രം അനാഥമാകുന്നു’ എന്ന് ഈ പുസ്തകം നമ്മോട് പറയുന്നു.

[sigh] ജീവിതത്തിന്റെ ഈ കയ്പുനിറഞ്ഞ യാഥാർത്ഥ്യങ്ങൾക്കിടയിൽ, സുന്ദരിയുടെ പോരാട്ടം ജയിക്കുമോ? അതോ അനീതിയുടെ ചക്രത്തിൽ അവൾ പിടിക്കപ്പെടുമോ? ഉത്തരം തേടാൻ ‘Chitta Lahu (White Blood)’ പൂർണ്ണമായി വായിക്കുക. ഓരോ താളും നിങ്ങളെ ചിന്തിപ്പിക്കും, ഓരോ വരിയും നിങ്ങളെ വേദനിപ്പിക്കും, ഒടുവിൽ, നിങ്ങൾക്കും നീതിക്കായി ശബ്ദമുയർത്താൻ തോന്നും.