ഓടാല ബിദ്ദ (Children of the Soil)

കെഞ്ചയെ കാണുക. കർണാടകയിലെ ഒരു ഗ്രാമത്തിലെ മണ്ണിൽ വിയർപ്പൊഴുക്കി ജീവിക്കുന്ന, എന്നാൽ ആ മണ്ണിൽ സ്വന്തമായി ഒരിഞ്ച് ഭൂമി പോലുമില്ലാത്ത ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ. അവനും അവന്റെ അമ്മ ബസമ്മയും അനുഭവിച്ച വേദനകൾക്ക് അതിരുകളില്ല. ജന്മിമാരുടെ ചൂഷണങ്ങൾക്കും ജാതിയുടെ അടിച്ചമർത്തലുകൾക്കും മുന്നിൽ തലകുനിച്ചു ജീവിക്കാൻ വിധിക്കപ്പെട്ട ഒരു ജനതയുടെ പ്രതിനിധിയാണ് കെഞ്ച. [short pause] എന്നാൽ, ആ നിശബ്ദത പൊട്ടിക്കാൻ അവൻ തീരുമാനിക്കുന്നു.

ദേവനൂരു മഹാദേവ രചിച്ച ‘Odala Bidda’ വെറുമൊരു കഥയല്ല; അതൊരു ജനതയുടെ ആത്മാഭിമാനത്തിന്റെ നിലവിളിയാണ്. ഞാൻ ഒരിക്കലും മറക്കാത്ത ഒരു രംഗമുണ്ട്: ജന്മിയുടെ കാളവണ്ടി തടഞ്ഞുനിർത്തി കെഞ്ച ചോദിക്കുന്നു, “ഈ ഭൂമി ഞങ്ങളുടേതാണ്, നിങ്ങൾക്കെങ്ങനെയാണ് ഇത് സ്വന്തമാക്കാൻ കഴിയുന്നത്?” ആ ചോദ്യത്തിൽ തെറിക്കുന്ന തീപ്പൊരിയുണ്ട്. ഭയം കൊണ്ട് വിറയ്ക്കുന്ന ഗ്രാമീണർക്ക് മുന്നിൽ, അറിവിന്റെയും അവകാശത്തിന്റെയും പാതയിലേക്ക് അവൻ വിരൽ ചൂണ്ടുന്നു.

ദേവനൂരു മഹാദേവയുടെ എഴുത്ത് അതീവ ശക്തമാണ്. [sigh] മണ്ണിന്റെ ഗന്ധവും, വിശപ്പിന്റെ നീറ്റലും, അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ടവന്റെ ഹൃദയമിടിപ്പും വായനക്കാരനിലേക്ക് പകർന്നു നൽകാൻ അദ്ദേഹത്തിന് പ്രത്യേകമായൊരു കഴിവുണ്ട്. “അടിമത്തം എന്നത് ശരീരത്തിന്റെ ചങ്ങലയല്ല, മറിച്ച് മനസ്സിന്റെ ഇരുട്ടാണ്,” എന്ന് അദ്ദേഹം എഴുതുമ്പോൾ വായനക്കാരൻ ഉള്ളുലഞ്ഞു പോകും.

ഈ പുസ്തകം ഉയർത്തുന്ന വാദം വളരെ വ്യക്തമാണ്—അധികാരത്തിന്റെ ദംഷ്ട്രകൾക്ക് മുന്നിൽ സാധാരണ മനുഷ്യൻ തോൽക്കുന്നതല്ല, മറിച്ച് അവരുടെ ചെറുത്തുനിൽപ്പാണ് ചരിത്രത്തെ നിർണ്ണയിക്കുന്നത്. നിയമവ്യവസ്ഥയും ജന്മിത്വവും ഒത്തുചേർന്ന് കെഞ്ചയെ തോൽപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോഴും, അവൻ പതറുന്നില്ല. [medium pause] അവൻ പഠിച്ച പാഠം ഒന്നുമാത്രം; നീതി എന്നത് ആരും ദാനമായി തരുന്നതല്ല, അത് ചോദിച്ചു വാങ്ങേണ്ട ഒന്നാണ്.

തളരാത്ത പോരാട്ടങ്ങളുടെ ഈ കഥ അവസാനിക്കുന്നത് ഒരു തോൽവിയിലല്ല, മറിച്ച് വരാനിരിക്കുന്ന വലിയൊരു വിപ്ലവത്തിന്റെ തുടക്കത്തിലാണ്. കെഞ്ചയുടെ കണ്ണുകളിൽ ഇപ്പോഴും ആ തീ കത്തുണ്ട്. ആ തീ നിങ്ങളിലേക്കും പടരണമെന്നുണ്ടെങ്കിൽ, നിങ്ങൾ ഈ പുസ്തകം വായിക്കുക തന്നെ വേണം. കെഞ്ചയുടെ ഈ പോരാട്ടം ഒടുവിൽ എവിടെയാണ് ചെന്നെത്തുന്നത്? ആ ചോദ്യം നിങ്ങളെ ഇനിയും വേട്ടയാടും. ‘Odala Bidda’—ജീവിതത്തെ മറ്റൊരു കണ്ണിലൂടെ കാണാൻ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന ഒരു അനുഭവമാണിത്.