ಸುನಹಾದೆ (ಸಂದೇಶಗಳು)

ಒಂದು ವೇಳೆ ನೀವು ಒಂದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಎದ್ದು ನೋಡಿದಾಗ, ನಿಮ್ಮ ನೆಚ್ಚಿನ ಮನೆ, ನಿಮ್ಮೂರಿನ ಬೀದಿಗಳು ಮತ್ತು ನಿಮ್ಮ ಬಾಲ್ಯದ ನೆನಪುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಮಾಯವಾಗಿವೆ ಎಂದು ತಿಳಿದರೆ ಹೇಗಾದೀತು? ಕೇವಲ ಒಂದು ಗಡಿಯ ಗೆರೆ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಪಾತ್ರರನ್ನು ನಿಮ್ಮಿಂದ ದೂರಕ್ಕೆ ದೂಡಿಬಿಟ್ಟರೆ? ಅಮೃತಾ ಪ್ರೀತಮ್ ಅವರ ‘Sunehade (Messages)’ ಕೃತಿಯು ಅಂತಹದ್ದೇ ಒಂದು ನೋವಿನ ಮತ್ತು ಭರವಸೆಯ ಕಥನವಾಗಿದೆ. ಈ ಪುಸ್ತಕದ ಕೇಂದ್ರ ಸಾರಾಂಶವೇನೆಂದರೆ, ಮನುಷ್ಯ ಎಷ್ಟೇ ದೊಡ್ಡ ದುರಂತವನ್ನು ಎದುರಿಸಿದರೂ, ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಸಹಾನುಭೂತಿಯೇ ದ್ವೇಷದ ವಿರುದ್ಧದ ಅಂತಿಮ ಅಸ್ತ್ರ.

ವಿಭಜನೆಯ ಸಂದರ್ಭದ ಭೀಕರತೆಯನ್ನು ಕಂಡು ಮರುಗಿದ ಅಮೃತಾ ಪ್ರೀತಮ್, ತಮ್ಮ ಕವಿತೆಗಳ ಮೂಲಕ ಇತಿಹಾಸದ ಗಾಯಗಳಿಗೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗುತ್ತಾರೆ. ಲೇಖಕಿ ಒಂದು ಕಡೆ ಹೀಗೆ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ: “ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಭೇಟಿಯಾಗುತ್ತೇನೆ, ಎಲ್ಲಿ? ಬಹುಶಃ ನಿನ್ನ ಕಲ್ಪನೆಗಳಲ್ಲಿ.” ಈ ಸಾಲುಗಳು ಕೇವಲ ಸಾಹಿತ್ಯವಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ನಾಡಿನ ಮೇಲಿನ ತೀವ್ರ ಹಂಬಲ ಮತ್ತು ಪುನರ್ಮಿಲನದ ನಿರೀಕ್ಷೆ.

ಅವರು ಮೂರು ಪ್ರಮುಖ ವಿಚಾರಗಳನ್ನು ಮಂಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ದೇಶ ವಿಭಜನೆಯು ಕೇವಲ ಭೂಮಿಯ ಹಂಚಿಕೆಯಲ್ಲ, ಅದು ಮನುಷ್ಯರ ಆತ್ಮದ ಹಂಚಿಕೆ. ಎರಡನೆಯದಾಗಿ, ಕಲೆ ಮತ್ತು ಕಾವ್ಯವು ನೋವನ್ನು ದಾಖಲಿಸುವ ಅತ್ಯಂತ ಶಕ್ತಿಯುತ ಸಾಧನ. ಮೂರನೆಯದಾಗಿ, ಇತಿಹಾಸದ ಕರಾಳ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಮರೆಯುವ ಬದಲು, ಅವುಗಳಿಂದ ಪಾಠ ಕಲಿತು ಭವಿಷ್ಯದ ದ್ವೇಷವನ್ನು ತಡೆಯುವುದು ಅತ್ಯಗತ್ಯ. [sigh] ಈ ಕೃತಿಯು ಅವರ ವೈಯಕ್ತಿಕ ನೋವಿನ ಅನುಭವದಿಂದಲೇ ಹುಟ್ಟಿದ್ದು, ಸಾಹಿತ್ಯ ಅಕಾಡೆಮಿ ಪ್ರಶಸ್ತಿಯನ್ನೂ ಪಡೆದಿದೆ.

ಕೆಲವರು ಕವಿತೆಗಳು ಬದಲಾವಣೆಯನ್ನು ತರಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಬಹುದು. ಅದಕ್ಕೆ ಲೇಖಕಿ, ಪದಗಳು ಮನುಷ್ಯನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕರಗಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ ಮತ್ತು ಅದೇ ಅಹಿಂಸೆಯ ಕಡೆಗೆ ಕರೆದೊಯ್ಯುವ ಮೊದಲ ಹೆಜ್ಜೆ ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾರೆ.

ಈ ಕೃತಿಯು ಕೇವಲ ಒಂದು ಇತಿಹಾಸದ ದಾಖಲೆಯಲ್ಲ, ಅದೊಂದು ಮೌನ ಕ್ರಂದನ. ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನೂ ತನ್ನೊಳಗೆ ಒಂದು ಗಡಿಯನ್ನು ಹೊತ್ತುಕೊಂಡು ತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆಯೇ? ಅಮೃತಾ ಪ್ರೀತಮ್ ಅವರ ‘Sunehade (Messages)’ ನ ಈ ಸಾಲುಗಳು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕಾಡುತ್ತವೆ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತವೆ. ನೋವು ಮರೆತು ಮಾನವೀಯತೆಯತ್ತ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಡಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುವ ಈ ಅಪರೂಪದ ಕೃತಿಯನ್ನು ನೀವು ಓದಲೇಬೇಕು. ಈ ಸಂವಾದ ಮುಗಿಯಬಹುದು, ಆದರೆ ಅದರಲ್ಲಿನ ಆರ್ದ್ರತೆ ನಿಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಚ್ಚಳಿಯದೆ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ.