ಲಾಲ್ಸಾಲು (ಬೇರುಗಳಿಲ್ಲದ ಮರ)

ಒಂದು ದಿನ ನೀವು ಎಚ್ಚರಗೊಂಡಾಗ, ನಿಮ್ಮ ಹಸಿವು ಮತ್ತು ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯನ್ನು ಬಂಡವಾಳವನ್ನಾಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಯಾರೋ ಒಬ್ಬ ಅಪರಿಚಿತನು ನಿಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಒಂದು ಸರಪಳಿಯಂತೆ ಬಳಸಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ ಎಂದು ತಿಳಿದರೆ ಹೇಗಿರುತ್ತದೆ?

ಸೈಯದ್ ವಲಿಯುಲ್ಲಾ ಅವರ “Lalsalu (Tree Without Roots)” ಕಾದಂಬರಿ ಇಂತಹದ್ದೇ ಒಂದು ಬಿರುಗಾಳಿಯಂತಹ ಅನುಭವ. ಕಥೆ ನಡೆಯುವುದು ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿರುವ ಮಹಾಬತ್‌ಪುರ ಎಂಬ ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ. ಅಲ್ಲಿಗೆ ಮಜೀದ್ ಎಂಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ಬರುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಎಲ್ಲಿಂದ ಬಂದವನೋ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅಲ್ಲಿನ ಜನರ ಮುಗ್ಧತೆಯನ್ನು ಅರಿತ ಅವನು, ಕಾಡಿನಲ್ಲಿರುವ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಸಮಾಧಿಯನ್ನು ಒಂದು ಪವಾಡದ ತಾಣವನ್ನಾಗಿ ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮರಗಳ ನೆರಳಲ್ಲಿ, ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಧೂಪದ ವಾಸನೆ ತುಂಬಿರುವ ಆ ಸಮಾಧಿಯ ಮುಂದೆ, ಮಜೀದ್ ತನ್ನ ಅಧಿಕಾರದ ಅಡಿಪಾಯವನ್ನು ಹಾಕುತ್ತಾನೆ.

ಒಂದು ದೃಶ್ಯವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ: ಮಜೀದ್ ಮಸೀದಿಯ ಮುಂಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದಾನೆ. ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಹೊಳಪು, ಆದರೆ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ತಣ್ಣನೆಯ ಕಠೋರತೆ. ಆಗ ಮಜೀದ್ ತನ್ನ ಎರಡನೇ ಹೆಂಡತಿ ಜಮೀಲಾಳನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ, “ನಿನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ದೇವರ ಭಯವಿಲ್ಲದವನಿಗೆ ಬದುಕು ಬರಿ ಮಣ್ಣು. ಈ ಹಳ್ಳಿಯ ಕಣ್ಣುಗಳು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಇವೆ, ಅವು ನನ್ನನ್ನು ದೇವರೆಂದು ನಂಬಿವೆ.” ಜಮೀಲಾ ಮೌನವಾಗಿಯೇ ಅವನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾಳೆ—ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಭಯವಿಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಮಜೀದ್‌ನ ಪೊಳ್ಳುತನವನ್ನು ಅರಿತವಳ ನಿರ್ಲಿಪ್ತತೆಯಿದೆ. [medium pause]

ಈ ಕಾದಂಬರಿಯ ಆತ್ಮವಿರುವುದು ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಶೋಷಣೆಯ ಮುಖವಾಡವನ್ನು ಕಳಚುವುದರಲ್ಲಿ. ಸೈಯದ್ ವಲಿಯುಲ್ಲಾ ಅವರು ಮನುಷ್ಯನ ಹತಾಶೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಅಧಿಕಾರ ಲಾಲಸೆಗೆ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಅತ್ಯಂತ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸಿದ್ದಾರೆ. “ಅವನು ಹುಟ್ಟಿನಿಂದಲೇ ಬೇರುಗಳಿಲ್ಲದ ಮರ, ಬರಿ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಅಲುಗಾಡುವ ಶಾಖೆ ಮಾತ್ರ” ಎಂದು ವಲಿಯುಲ್ಲಾ ಮಜೀದ್‌ನನ್ನು ವರ್ಣಿಸುವಾಗ, ಆ ಸಾಲುಗಳು ನಮ್ಮ ಮೈ ನವಿರೇಳಿಸುತ್ತವೆ. [short pause]

ಇದು ಕೇವಲ ಕಥೆಯಲ್ಲ, ಇದು ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಅಂಧಶ್ರದ್ಧೆಯ ವಿರುದ್ಧದ ದನಿ. ಮಜೀದ್‌ನ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಕುಸಿಯುತ್ತದೆಯೇ? ಅಥವಾ ಜನರು ತಮ್ಮೊಳಗಿನ ಅರಿವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆಯೇ? ಸೈಯದ್ ವಲಿಯುಲ್ಲಾ ಅವರ ಈ ಕೃತಿ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರಶ್ನೆಗಳ ಸುಳಿಗೆ ತಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಈ ಕಾದಂಬರಿಯನ್ನು ಓದುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಮನುಷ್ಯನ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಬಗೆಗಿನ ನಿಮ್ಮ ತಿಳುವಳಿಕೆಯೇ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ. ಜೀವನದ ಅನಿವಾರ್ಯ ಸತ್ಯಗಳನ್ನು ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗಲು, ಈ ಕೃತಿಯನ್ನು ತಪ್ಪದೇ ಓದಿ.