ತುಘಲಕ್

ಗಿರೀಶ್ ಕಾರ್ನಾಡರು ಭಾರತೀಯ ಇತಿಹಾಸದ ಹಾದಿ ತಪ್ಪಿದ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷಿಯೊಬ್ಬನ ಕಥೆಯನ್ನು ಬರೆಯಲು ಕುಳಿತಾಗ, ಅವರ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮೂಡಿದ್ದು ಅಧಿಕಾರದ ಕರಾಳ ಮುಖದ ಅರಿವು. ಅರವತ್ತರ ದಶಕದ ರಾಜಕೀಯ ಅನಿಶ್ಚಿತತೆಯ ನಡುವೆ, ದೆಹಲಿಯ ಸುಲ್ತಾನನಾಗಿ ಮೆರೆದ ಮಹಮ್ಮದ್ ಬಿನ್ ತುಘಲಕ್‌ನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ಅಂದಿನ ಸಮಾಜದ ಪ್ರತಿಬಿಂಬ ಕಂಡಿತು. ಅಧಿಕಾರಕ್ಕಾಗಿ ಏನೆಲ್ಲಾ ಮಾಡಬಲ್ಲೆ ಎಂಬ ಹಂಬಲ ಮತ್ತು ಅದರಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಏಕಾಂಗಿತನದ ತುಮುಲ, ಅವರನ್ನು ಈ ನಾಟಕ ರಚಿಸಲು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿತು.

“Tughlaq” ಕೇವಲ ಐತಿಹಾಸಿಕ ಕಥೆಯಲ್ಲ; ಇದು ಅಧಿಕಾರದ ಅಮಲಿನಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನ ಆದರ್ಶಗಳು ಹೇಗೆ ಕ್ರೂರತೆಯಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತವೆ ಎಂಬ ದರ್ಶನ. ಸುಲ್ತಾನ ದೆಹಲಿಯಿಂದ ದೌಲತಾಬಾದಿಗೆ ರಾಜಧಾನಿ ಬದಲಿಸಲು ಹೊರಟಾಗ, ಇಡೀ ಪ್ರಜೆಗಳ ಬದುಕನ್ನು ಬಲಿಕೊಡುತ್ತಾನೆ. [short pause] ದೆಹಲಿಯ ಬೀದಿಗಳಲ್ಲಿ ಹರಡಿರುವ ಧೂಳು, ಸುಲ್ತಾನನ ಅರಮನೆಯಲ್ಲಿರುವ ಚಳಿಯ ಗಾಳಿ ಮತ್ತು ಆತನಿಗಿರುವ ಏಕಾಂಗಿತನವನ್ನು ಕಾರ್ನಾಡರು ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಜೀವಂತವಾಗಿಸಿದ್ದಾರೆ.

ಒಂದು ದೃಶ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ. ಸುಲ್ತಾನ ತನ್ನ ಆಪ್ತನ ಮುಂದೆ ನಿಂತು, ತನ್ನ ಯೋಜನೆಗಳ ವೈಫಲ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾನೆ. ಆತನ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಅಹಂಕಾರವಿದೆ, ಆದರೆ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಭಿಕ್ಷುಕನ ದೈನ್ಯವಿದೆ. “ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿ ದೇವರಿಗಷ್ಟೇ ಅರ್ಥವಾಗುವುದು, ಈ ಪ್ರಜೆಗಳಿಗೆ ಅಲ್ಲ,” ಎಂದು ಆತ ಪಿಸುಗುಟ್ಟುವಾಗ, ಅಧಿಕಾರದ ದರ್ಪದ ಹಿಂದೆ ಅಡಗಿರುವ ದೊಡ್ಡ ಶೂನ್ಯತೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಬೆಚ್ಚಿಬೀಳಿಸುತ್ತದೆ. [sigh]

ಕಾರ್ನಾಡರ ಬರವಣಿಗೆಯ ಸೊಬಗೇ ಅದು; ಅವರು ತುಘಲಕ್‌ನನ್ನು ಕೇವಲ ಒಬ್ಬ ಕ್ರೂರಿಯನ್ನಾಗಿ ಬಿಂಬಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಿಗೆ, ಒಂದು ಆದರ್ಶವಾದಿ ಹೇಗೆ ಹುಚ್ಚನಾಗುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಮನೋಜ್ಞವಾಗಿ ಚಿತ್ರಿಸುತ್ತಾರೆ. “ನಾನು ಹೋದ ಕಡೆ ಕೇವಲ ಮೌನ ಮತ್ತು ಹೆಣಗಳು ಉಳಿಯುತ್ತವೆ” ಎಂಬ ಸುಲ್ತಾನನ ಮಾತು, ಅಧಿಕಾರವೆಂಬುದು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಮನುಷ್ಯನನ್ನು ತಲುಪಿಸುವ ತಾಣವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. [medium pause]

ಈ ಕೃತಿಯ ಹೂರಣವೇ ಸಮಾಜದ ವಿಡಂಬನೆ. ಅಧಿಕಾರದ ಉತ್ತುಂಗದಲ್ಲಿದ್ದಾಗ ಮನುಷ್ಯ ತನ್ನ ಅಂತರಾತ್ಮವನ್ನು ಹೇಗೆ ಕೊಂದು ಹಾಕುತ್ತಾನೆ ಎಂಬ ಸತ್ಯವನ್ನು ಇದು ತೆರೆದಿಡುತ್ತದೆ. ಸ್ವಾರ್ಥಿಗಳಾದ ಅಜೀಜ್ ಮತ್ತು ಆಜಮ್‌ನಂತಹ ಪಾತ್ರಗಳು ರಾಜಕೀಯದ ಚದುರಂಗದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಗೆಲ್ಲುತ್ತವೆ ಎಂಬುದು ಇಂದಿಗೂ ಪ್ರಸ್ತುತ.

ಅಧಿಕಾರವು ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಭಗವಂತನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡುವುದೋ ಅಥವಾ ಅಧೋಗತಿಗೆ ತಳ್ಳುವುದೋ? ಆ ಉತ್ತರದ ಹುಡುಕಾಟದಲ್ಲೇ “Tughlaq” ತನ್ನ ಪೂರ್ಣ ವೈಭವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತದೆ. ಈ ನಾಟಕದ ಪುಟಗಳನ್ನು ತೆರೆದರೆ, ಅಧಿಕಾರದ ಹೊಳಪಿನ ಹಿಂದೆ ಅಡಗಿರುವ ರಕ್ತಸಿಕ್ತ ಇತಿಹಾಸ ಮತ್ತು ತರ್ಕಬದ್ಧವಾದ ಹುಚ್ಚುತನದ ದರ್ಶನ ನಿಮಗೆ ಖಂಡಿತವಾಗುತ್ತದೆ. ಇದರ ನಂತರ ನೀವು ಇತಿಹಾಸವನ್ನು ನೋಡುವ ದೃಷ್ಟಿಯೇ ಬದಲಾಗುತ್ತದೆ.