ಭಗವತ್ ಕಿ ಕಥಾಯೇನ್

ಧುಂಧುಕಾರಿ ಎಂಬ ಪಾಪದ ಕೂಪದಲ್ಲಿ ಸಿಲುಕಿದ್ದ ಆತ್ಮನಿಗೆ, ಅಣ್ಣ ಗೋಕರ್ಣನು ಭಾಗವತದ ಕಥೆಯನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಆ ಕತ್ತಲ ಕೋಣೆಯ ಗೋಡೆಗಳು ಅಧ್ಯಾತ್ಮದ ಕಂಪನಕ್ಕೆ ನಡುಗುತ್ತಿವೆ. ಕೇವಲ ಏಳು ದಿನಗಳ ಸತ್ಸಂಗದಿಂದ ದೆವ್ವದ ರೂಪದಲ್ಲಿದ್ದವನು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಈ ಅದ್ಭುತ ದೃಶ್ಯವೇ ಮನುಹಾರಿ ಪಾಠಕ್ ಅವರ “BHAGWAT KI KATHAYEN” ಕೃತಿಯ ಪ್ರಾರಂಭ. ಈ ಪುಸ್ತಕ ಕೇವಲ ಪುರಾಣಗಳ ಸಂಗ್ರಹವಲ್ಲ, ಇದು ದೈವಿಕ ಅನುಗ್ರಹವು ಮನುಷ್ಯನ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಹೇಗೆ ಕರಗಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರ ಕೈಪಿಡಿ.

ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷದ ಮಗುವಿಗೂ ಅರ್ಥವಾಗುವಂತೆ ಹೇಳುವುದಾದರೆ: “BHAGWAT KI KATHAYEN” ಎಂದರೆ ಬದುಕಿನ ಕಷ್ಟಗಳ ನಡುವೆಯೂ ಭಕ್ತಿಯ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ಕಲೆ.

ಮನುಹಾರಿ ಪಾಠಕ್ ಅವರು ವೈದಿಕ ವಿದ್ವಾಂಸರಾಗಿ, ತಮ್ಮ ಜೀವಮಾನದ ಅಧ್ಯಯನವನ್ನು ಈ ಹತ್ತು ಭಾಗಗಳ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಗ್ರಹಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಲೇಖಕರು ಹೀಗೆ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ: “ಭಕ್ತಿಯು ಹುಟ್ಟು ಅಥವಾ ಸ್ಥಾನಮಾನಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ನಿಂತಿದೆ, ಅದು ಕೇವಲ ಮನುಷ್ಯನ ನಿರ್ಮಲ ಮನಸ್ಸಿನ ಬೇಡಿಕೆಯಾಗಿದೆ.” ಈ ಮಾತು ನಮಗೆ ಅರ್ಥ ಮಾಡಿಸುವುದೇನೆಂದರೆ, ಜಗತ್ತಿನ ಎಂತಹ ಪಾಪಿಯಾದರೂ ಭಕ್ತಿಯ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದರೆ ಶುದ್ಧನಾಗಬಲ್ಲ ಎಂಬ ಭರವಸೆ.

ಈ ಕೃತಿಯಲ್ಲಿನ ಅಜಾಮಿಳನ ಕಥೆ ಅದಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿ. ಕೇವಲ ಮಗನನ್ನು ಕರೆಯುವ ನೆಪದಲ್ಲಿ ‘ನಾರಾಯಣ’ ಎಂದು ಉಚ್ಚರಿಸಿದಾಗ, ಆತನ ಇಡೀ ಜೀವನದ ಪಾಪಗಳು ಭಸ್ಮವಾಗುತ್ತವೆ. ಲೇಖಕರು ಇಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಒಂದು ತಾರ್ಕಿಕ ತಳಹದಿಯ ಮೇಲೆ ನಿಲ್ಲಿಸುತ್ತಾರೆ. ಧ್ರುವನ ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸು ಅಥವಾ ಪ್ರಹ್ಲಾದನ ಅಚಲ ವಿಶ್ವಾಸ – ಇವೆಲ್ಲವೂ ಶಕ್ತಿಯುತವಾದ ಭೌತಿಕ ಸಂಘರ್ಷಕ್ಕಿಂತ ಭಕ್ತಿಯು ಹೇಗೆ ಮಿಗಿಲಾದದ್ದು ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸಿಕೊಡುತ್ತವೆ.

ಕೆಲವರು ಕೇಳಬಹುದು, “ಇಂದಿನ ಆಧುನಿಕ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಪುರಾಣಗಳು ಎಷ್ಟು ಪ್ರಸ್ತುತ?” ಲೇಖಕರು ಇದಕ್ಕೆ ನೀಡುವ ಉತ್ತರ ಸ್ಪಷ್ಟ. ಮನುಷ್ಯನ ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ಮಾಯೆಯ ಮೋಹ ಯಾವ ಕಾಲದಲ್ಲೂ ಬದಲಾಗಿಲ್ಲ, ಹಾಗಾಗಿ ಈ ಶಾಶ್ವತ ಸತ್ಯಗಳು ಇಂದಿಗೂ ದಾರಿದೀಪಗಳೇ. [sigh]

ಕೃಷ್ಣನ ಲೀಲೆಯಿಂದ ಹಿಡಿದು ಕಲಿಯುಗದ ಅಂತ್ಯದವರೆಗಿನ ಈ ಪ್ರಯಾಣ, ಕೇವಲ ಓದುವ ವಿಷಯವಲ್ಲ, ಇದು ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾದ ಸತ್ಯ. ರಾಜ ಪರೀಕ್ಷಿತನಂತೆ ಸಾವಿನ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ನಿಂತ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ, ಈ ಪುಸ್ತಕವೇ ಪರಮ ಸತ್ಯದ ದಾರಿ.