ದಿ ತ್ರೀ ಮಿಸ್ಟೇಕ್ಸ್ ಆಫ್ ಮೈ ಲೈಫ್

ಅಹಮದಾಬಾದ್‌ನ ಕಿರಿದಾದ ಗಲ್ಲಿಗಳಲ್ಲಿ ಯುವಕರ ಕನಸುಗಳು ಮತ್ತು ಕಠೋರ ವಾಸ್ತವಗಳ ನಡುವಿನ ಸಂಘರ್ಷವನ್ನು ಕಂಡಾಗ, ಚೇತನ್ ಭಗತ್‌ ಅವರಿಗೆ ಒಂದು ಕಥೆ ಹೊಳೆಯಿತು. ಸಾಮಾನ್ಯ ಮಧ್ಯಮ ವರ್ಗದ ಹುಡುಗರ ಅತಿಯಾದ ಮಹತ್ವಾಕಾಂಕ್ಷೆ, ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ದುರಂತಗಳು ಮತ್ತು ಆ ತಪ್ಪಿನಿಂದ ಬರುವ ಪಾಠ—ಇದನ್ನೇ ಅವರು ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಟ್ಟರು. ಈ ಕೃತಿಯೇ “The 3 Mistakes of My Life”.

ಅಹಮದಾಬಾದ್‌ನ ಹಳೆಯ ಬಡಾವಣೆಯಲ್ಲಿ ಸಣ್ಣದೊಂದು ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಅಂಗಡಿ. ಅಲ್ಲಿನ ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ತೇವಾಂಶ ಮತ್ತು ಹಳೆಯ ಬ್ಯಾಟ್‌ಗಳ ವಾಸನೆ. ಗೋವಿಂದ್, ಇಶಾನ್ ಮತ್ತು ಓಮಿ—ಈ ಮೂವರು ಗೆಳೆಯರು ಸೇರಿ ಕಟ್ಟಿದ ಆ ಪುಟ್ಟ ಅಂಗಡಿ, ಕೇವಲ ಬಿಸಿನೆಸ್ ಆಗಿರಲಿಲ್ಲ, ಅದೊಂದು ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಕನಸಾಗಿತ್ತು. ಬಿಸಿಲ ಧಗೆಯಲ್ಲಿ ಬೆವರು ಸುರಿಸುತ್ತಾ, ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದಲ್ಲಿ ಮಗ್ನನಾಗುವ ಗೋವಿಂದ್, ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಹುಚ್ಚಿನಲ್ಲೇ ಬದುಕುವ ಇಶಾನ್, ಮತ್ತು ದೇವಸ್ಥಾನದ ಆವರಣದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡುವ ಓಮಿ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿನ ದೃಶ್ಯ ಹೇಗಿತ್ತೆಂದರೆ, ಬೆಳಕು ಗೋಡೆಗಳ ಬಿರುಕುಗಳ ಮೂಲಕ ಒಳನುಗ್ಗಿ, ಧೂಳಿನ ಕಣಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು.

ಒಂದು ದೃಶ್ಯವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಇಶಾನ್ ತನ್ನ ಕೋಪವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಲಾಗದೆ, ಅಲಿ ಎಂಬ ಪ್ರತಿಭಾವಂತ ಹುಡುಗನ ಭವಿಷ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಹೋರಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಇಶಾನ್ ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ, “ಅಲಿ ಸಾಮಾನ್ಯ ಆಟಗಾರನಲ್ಲ, ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಇಡೀ ಭಾರತದ ಕ್ರಿಕೆಟ್ ಭವಿಷ್ಯವಿದೆ!” ಅದಕ್ಕೆ ಗೋವಿಂದ್ ಅಷ್ಟೇ ನಿರ್ಲಿಪ್ತವಾಗಿ ಉತ್ತರಿಸುತ್ತಾನೆ, “ಭಾವನೆಗಳಿಗಿಂತ ಬಿಸಿನೆಸ್ ಮುಖ್ಯ, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನಾವು ಬದುಕುವುದಾದರೂ ಹೇಗೆ?” [short pause]

ಗೋವಿಂದ್ ತನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನೊಳಗೆ ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ತಾನು ಮಾಡಿದ ಮೂರು ತಪ್ಪುಗಳು ಅವನನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿವೆ. ಅತಿಯಾದ ಆಸೆ, ತಪ್ಪು ನಿರ್ಧಾರಗಳು ಮತ್ತು ಅನಿವಾರ್ಯ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಮೌನವಾಗಿದ್ದುಬಿಟ್ಟದ್ದು. ಈ ಕಥೆಯು ಕೇವಲ ಗೆಳೆತನದ ಬಗ್ಗೆ ಅಲ್ಲ; ಇದು ಸಮಾಜದ ಕ್ರೌರ್ಯ, ರಾಜಕೀಯದ ವಿಷ ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯನ ಅಹಂಕಾರದ ಬಗ್ಗೆ. ಭಗತ್ ಅವರ ಲೇಖನಿ ಎಷ್ಟು ಸರಳವೋ ಅಷ್ಟೇ ತೀಕ್ಷ್ಣ. ಅವರು ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ, “ನಮ್ಮ ತಪ್ಪುಗಳು ನಮ್ಮನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಅವು ನಮ್ಮನ್ನು ಬದಲಾಯಿಸುತ್ತವೆ.”

ಧರ್ಮದ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಗಲಭೆಗಳು ಆ ಮೂವರ ಬದುಕನ್ನು ಹೇಗೆಲ್ಲಾ ಬದಲಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಆಘಾತಕಾರಿ. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ಅಳಿದುಳಿದ ನೆನಪುಗಳೊಂದಿಗೆ ಗೋವಿಂದ್ ಬದುಕನ್ನು ಮರುಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವ ರೀತಿ ಹೃದಯಸ್ಪರ್ಶಿಯಾಗಿದೆ. ಬದುಕು ಎಂದರೆ ಗೆಲುವು ಸೋಲುಗಳ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರವಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ನಾವು ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಹೇಗೆ ಕ್ಷಮಿಸಿ ಮುನ್ನಡೆಯುತ್ತೇವೆ ಎನ್ನುವುದು. ಈ ಸಾರವು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಗಂಭೀರವಾಗಿ ಯೋಚಿಸುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಆ ಮೂವರು ಸ್ನೇಹಿತರ ಕಥೆ ನಿಮ್ಮನ್ನೂ ಕಾಡಬಹುದು.