ಗ್ರಹಣ

ಈ ಕಥೆಯ ಕೊನೆಯ ಪುಟವನ್ನು ತಲುಪುವಾಗ, ಸಂಪ್ರದಾಯ ಮತ್ತು ಮನುಷ್ಯತ್ವದ ನಡುವಿನ ನಿಮ್ಮ ನಂಬಿಕೆಗಳೆಲ್ಲವೂ ತಲೆಕೆಳಗಾಗುತ್ತವೆ. ಯು.ಆರ್. ಅನಂತಮೂರ್ತಿಯವರ “Grahana” ಕೇವಲ ಕಥೆಯಲ್ಲ, ಅದು ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ಬೆಳಗುವ ಕನ್ನಡಿ.

ಸೂರ್ಯಗ್ರಹಣದ ಭೀತಿಯಲ್ಲಿರುವ ಆ ಹಳ್ಳಿಯ ವಾತಾವರಣವನ್ನು ಒಮ್ಮೆ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. [short pause] ಸುತ್ತಲೂ ನಿಶ್ಯಬ್ದ, ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಅಸ್ಪಷ್ಟ ಆತಂಕ. ಮನೆಗಳೊಳಗೆ ಮಡಿವಂತಿಕೆಯ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳು, ಹೊರಗೆ ಅಸಹಾಯಕತೆಯ ನೋವು. ಮಂಜನಂತಹ ಸಣ್ಣ ಹುಡುಗನ ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವ ಆ ತಾರತಮ್ಯದ ದೃಶ್ಯಗಳು, ಬೆಚ್ಚಿಬೀಳಿಸುತ್ತವೆ.

ನನಗೆ ಎಂದಿಗೂ ಮರೆಯಾಗದ ಒಂದು ದೃಶ್ಯವಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಮೇಲ್ಜಾತಿಯ ಮನೆಯವರು ವಿಧಿ-ವಿಧಾನಗಳಲ್ಲಿ ಮಗ್ನರಾಗಿದ್ದರೆ, ಅತ್ತ ಮರೆಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಮಹಿಳೆ ತಾಯ್ತನದ ನೋವಿನಲ್ಲಿ ನರಳುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ. ಆಕೆಯ ಆರ್ತನಾದಕ್ಕೂ, ಇವರ ಮಂತ್ರಘೋಷಕ್ಕೂ ನಡುವೆ ಇರುವ ಕಂದಕವನ್ನು ಅನಂತಮೂರ್ತಿಯವರು ಎಷ್ಟು ತೀಕ್ಷ್ಣವಾಗಿ ಬರೆದಿದ್ದಾರೆಂದರೆ, ಅದು ನಮ್ಮ ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಿಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತದೆ. [medium pause] ರತ್ನಿಯಂತಹ ಪಾತ್ರಗಳು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವ ಧೈರ್ಯ ತೋರಿದಾಗ, ಅಧಿಕಾರಶಾಹಿಯ ಅಡಿಪಾಯವೇ ಅಲುಗಾಡುತ್ತದೆ.

ಅನಂತಮೂರ್ತಿಯವರ ಕಲೆ ಎಂತಹದೆಂದರೆ, ಅವರು ಅತೀಂದ್ರಿಯ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಅಕ್ಷರಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿಡುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ: “ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಗ್ರಹಣ ಆವರಿಸಿದಾಗ, ಮನುಷ್ಯನ ಮನಸ್ಸಿನ ಕತ್ತಲೆಯೂ ಬಟಾಬಯಲಾಗುತ್ತದೆ.” [sigh] ಇಲ್ಲಿನ ಪಾತ್ರಗಳ ಆಂತರಿಕ ತುಮುಲಗಳು, ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಆದರ್ಶಗಳನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಪಡುವ ಪಾಡು, ನಿಜಕ್ಕೂ ಮನುಷ್ಯನ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಕರಾಳ ಸತ್ಯವನ್ನು ತೆರೆದಿಡುತ್ತದೆ.

“Grahana” ಕೇವಲ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಟೀಕೆಯಲ್ಲ, ಅದು ಮನುಷ್ಯ ಮನುಷ್ಯನಾಗಿ ಬದುಕಲು ಬಯಸುವ ಅಸಹಾಯಕತೆಯ ಮಹಾಕಾವ್ಯ. ಸಮಾಜದ ಕಟ್ಟುಪಾಡುಗಳಿಗೂ, ನಮ್ಮ ಒಳಗಿನ ತುಡಿತಗಳಿಗೂ ನಡುವೆ ನಡೆಯುವ ಈ ಕದನದಲ್ಲಿ ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಗೆಲ್ಲುವುದು ಯಾರು? ಸಂಪ್ರದಾಯವೇ ಅಥವಾ ಮನುಷ್ಯತ್ವವೇ?

ಈ ಕಥೆ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಕೇವಲ ಓದುಗರನ್ನಾಗಿ ಇರಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ನಿಮ್ಮನ್ನು ಮರುಚಿಂತನೆಗೆ ಹಚ್ಚುತ್ತದೆ. ಈ ಸಾಹಿತ್ಯದ ಆಳವನ್ನು ಅರಿಯಲು, ಆ ಸಂಘರ್ಷವನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ಅನುಭವಿಸಲು ಈ ಪುಸ್ತಕವನ್ನು ನೀವು ಓದಲೇಬೇಕು. [long pause] ಈ ಗ್ರಹಣದ ನಂತರದ ಬೆಳಕು ಹೇಗಿರಬಹುದು? ಅದರ ಉತ್ತರಕ್ಕಾಗಿ ನೀವು ಈ ಕೃತಿಯ ಪುಟಗಳನ್ನು ತಿರುವಿ ಹಾಕಲೇಬೇಕು.