ಒರು ಸಂಕೀರ್ತನಂ ಪೋಲೆ

ಒಂದು ಕ್ಷಣ ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ, ನೀವು ಅತಿ ದೊಡ್ಡ ಅಧಿಕಾರದ ಉತ್ತುಂಗದಲ್ಲಿದ್ದೀರಿ. ಇಡೀ ಜಗತ್ತೇ ನಿಮ್ಮ ಅಡಿಯಲ್ಲಿದೆ. ಆದರೆ ಒಂದು ರಾತ್ರಿ, ನೀವು ಮಾಡಿದ ತಪ್ಪಿನ ನೆನಪಿನ ಭಾರದಿಂದ ನಿಮ್ಮ ಆತ್ಮವೇ ನುಚ್ಚುನೂರಾದರೆ? ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಗಳಿಗೆ ದೇವರೂ ಮೌನವಾಗಿದ್ದರೆ?

ಪೌಲ್ ಝಕರಿಯಾ ಅವರ “Oru Sankeerthanam Pole (Like a Psalm)” ಕೃತಿಯು ಅಂತಹದ್ದೇ ಒಂದು ಅಂತರಂಗದ ಹೋರಾಟದ ಕಥೆ. ಇಲ್ಲಿ ರಾಜ ಡೇವಿಡ್ ಕೇವಲ ಬೈಬಲ್‌ನ ಪಾತ್ರವಲ್ಲ; ಆತನು ತನ್ನದೇ ಪಾಪಗಳ ತೂಕದ ಅಡಿಯಲ್ಲಿ ನಲುಗುವ, ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಹುಡುಕುವ ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯ.

ನಾನು ಎಂದಿಗೂ ಮರೆಯದ ಒಂದು ಸನ್ನಿವೇಶವಿದೆ. ಡೇವಿಡ್ ತನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನು ಚಿತ್ರಿಸಲು ಬಂದ ಕಲಾವಿದನ ಮುಂದೆ ಕುಳಿತಿದ್ದಾನೆ. ಕೊಠಡಿಯಲ್ಲಿ ಮಸಕಾದ ಬೆಳಕು, ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಸುಡುವ ಧೂಪದ್ರವ್ಯದ ವಾಸನೆ. ಡೇವಿಡ್ ಕೇಳುತ್ತಾನೆ, “ನನ್ನ ಆತ್ಮದಲ್ಲಿರುವ ಈ ಕಪ್ಪನ್ನು ನೀನು ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿ ಹಿಡಿಯಬಲ್ಲೆಯಾ?” ಅದಕ್ಕೆ ಕಲಾವಿದನ ಮೌನವಾದ ಉತ್ತರ, ಕೇವಲ ಒಂದು ನೋಟ. ಅಲ್ಲಿ ಡೇವಿಡ್‌ಗೆ ಅರಿವಾಗುತ್ತದೆ—ಪರಿಹಾರ ಎನ್ನುವುದು ಹೊರಗಿನ ಕೃತ್ಯಗಳಲ್ಲ, ಅದು ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಮುಖಾಮುಖಿಯಾಗುವ ಕ್ರಿಯೆ ಎಂದು. [short pause]

ಪೌಲ್ ಝಕರಿಯಾ ಅವರ ಭಾಷಾ ಶೈಲಿ ಅದ್ಭುತ. ಅವರು ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ: “ಪಶ್ಚಾತ್ತಾಪ ಎಂಬುದು ಕೇವಲ ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಲ್ಲ, ಅದು ಬೆಂಕಿಯ ಮೂಲಕ ಹಾದುಹೋಗುವ ಅನುಭವ.” [sigh] ಇಲ್ಲಿ ಲೇಖಕರು ಅಧಿಕಾರ, ಕಾಮ, ಮತ್ತು ದೈವತ್ವದ ನಡುವಿನ ತೆಳುವಾದ ಗೆರೆಯನ್ನು ಎಷ್ಟು ಸುಂದರವಾಗಿ ಎಳೆದು ತೋರಿಸಿದ್ದಾರೆ ಎಂದರೆ, ಓದುವಾಗ ನಮಗೂ ಆ ತಲ್ಲಣದ ಅನುಭವವಾಗುತ್ತದೆ.

ಈ ಕೃತಿಯ ಹೂರಣವೇ ಅದು. ಇದು ರಾಜನೊಬ್ಬನ ಕಥೆಯಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಅಧಿಕಾರ ಮತ್ತು ಅಹಂಕಾರದ ಮುಖವಾಡ ಕಳಚಿದಾಗ ಉಳಿಯುವ ನಗ್ನ ಸತ್ಯದ ಹುಡುಕಾಟ. ಸಮಾಜದ ನಿಯಮಗಳಿಗಿಂತ ಮನುಷ್ಯನ ಅಂತರಂಗದ ತುಡಿತ ದೊಡ್ಡದು ಎಂದು ಈ ಪುಸ್ತಕ ಸಾರುತ್ತದೆ.

ದಾವೀದನ ಈ ಪಯಣವು ಅಂತ್ಯಗೊಳ್ಳುವುದು ಮರಣದಲ್ಲಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ತನಗಾದ ಅರಿವಿನ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ. ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ತನ್ನ ತಪ್ಪನ್ನು ತಾನೇ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವ ಧೈರ್ಯವಂತನಿಗಿಂತ ಮಿಗಿಲಾದ ರಾಜ ಬೇರಾರಿರಲು ಸಾಧ್ಯ? [medium pause]